Shloka 12
Manvantara Enumerations Begin: Svāyambhuva’s Austerity, Yajñapati’s Protection, and the Avatāras up to Hari
Gajendra Prelude
न यस्याद्यन्तौ मध्यं च स्व: परो नान्तरं बहि: । विश्वस्यामूनि यद् यस्माद् विश्वं च तदृतं महत् ॥ १२ ॥
na yasyādy-antau madhyaṁ ca svaḥ paro nāntaraṁ bahiḥ viśvasyāmūni yad yasmād viśvaṁ ca tad ṛtaṁ mahat
พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดไม่มีต้น ไม่มีปลาย และไม่มีท่ามกลาง มิได้เป็นของผู้ใดหรือชนชาติใด พระองค์ไม่มีความแบ่งแยกว่าภายในหรือภายนอก ความเป็นคู่ในโลก เช่น ต้น-ปลาย ของฉัน-ของเธอ ล้วนไม่ปรากฏในพระองค์ จักรวาลที่ออกมาจากพระองค์ก็เป็นอีกลักษณะหนึ่งของพระองค์ ดังนั้นพระองค์คือสัจจะสูงสุดและทรงสมบูรณ์ในมหิทธิฤทธิ์
The Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, is described in the Brahma-saṁhitā (5.1) :
FAQs
This verse says the Supreme Reality has no beginning, end, or middle and cannot be confined as ‘within’ or ‘without’; He is the source and support of the universe, therefore He is ṛtam—unfailing Truth.
To dissolve material duality (mine/others) and show that the Lord is not limited by social or bodily designations; He pervades and transcends all existence as the one foundation of the cosmos.
Practice seeing beyond divisive labels and remember the Divine presence as the underlying reality in all situations—this supports steadiness, humility, and devotion.