Adhyaya 208
A Compendium of Vows and Gifts (Vrata-Dāna-Ādi-Samuccaya)
พระอัคนีทรงเริ่มสรุประบบ “วรตะ” และ “ทาน” อย่างย่อแต่เป็นระเบียบ โดยจัดการปฏิบัติตามเครื่องหมายแห่งกาลพิธี ได้แก่ ติถิ (วันจันทรคติ), วาร (วันประจำสัปดาห์), นักษัตร, สังกรานติ, โยคะ และโอกาสพิเศษ เช่น สุริย/จันทรคราส และวันมันวาทิ เป็นต้น จากนั้นทรงวางหลักรวมเป็นหนึ่งว่า ทั้ง “กาล” และ “ทรัพย์/วัตถุ” อยู่ในอธิษฐานของพระวิษณุ และสุริยะ อีศะ พรหมา ลักษมี ฯลฯ เป็นวิภูติของพระวิษณุ ทำให้พิธีหลากหลายสอดคล้องในเทววิทยา บทนี้ให้ลำดับบูชา—อาสนะ ปาทยะ อรฆยะ มธุปัรกะ อาจมนะ สนานะ วัสตระ คันธะ ปุษปะ ธูปะ ทีปะ ไนเวทยะ—และถ้อยคำทานมาตรฐานที่ระบุพราหมณ์ผู้รับและโคตร เจตนาของผู้ให้ถูกแจกแจงตั้งแต่การสงบกรรมบาป สุขภาพ วงศ์สกุล ชัยชนะ ทรัพย์สมบัติ จนถึงโมกษะจากสังสารวัฏ ปิดท้ายด้วยผลश्रุติว่าผู้สวด/ฟังเป็นนิตย์ได้ทั้งภุกติและมุกติ พร้อมข้อเตือนให้บูชาพระวาสุเทวะตามกฎเดียวอย่างสม่ำเสมอ ไม่ปะปนหลายวิธี
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
A time-and-substance taxonomy for ritual action: vows and gifts are mapped to tithi, vāra, nakṣatra, saṅkrānti, yoga, and eclipse/Manv-ādi occasions, alongside a standardized pūjā-sequence and a fixed dāna-vākya (donation formula) for formal gifting.
It converts ritual into a Viṣṇu-centered discipline: by aligning intention (sin-pacification to mokṣa), correct timing (kāla), correct materials (dravya), and consistent procedure (niyama), the practitioner pursues all four puruṣārthas and is promised both bhukti and mukti through regular study and practice.