Adhyaya 197
Chapter 197 — दिवसव्रतानि (Day-based Vows): Dhenu-vrata, Payo-vrata, Trirātra-vrata, Kārttika-vrata, and Kṛcchra Observances
พระอัคนีเริ่มหมวดคำสอนใหม่ว่าด้วย “วรตะตามวัน” (divasa-vratāni) โดยเปิดด้วยธนูวรต (Dhenu-vrata) ว่าด้วยการถวายทานเกี่ยวกับโคและกรอบพิธีแห่งการให้ทาน ต่อมาทรงอธิบายปโยวรต (Payo-vrata) เป็นตบะที่กำหนดอย่างพอเหมาะ: ทำเพียงหนึ่งวันให้ “ความมั่งคั่งสูงสุด” และหากปฏิบัติต่อเนื่องให้ประกอบด้วยทานเชิงสัญลักษณ์มูลค่าสูง เช่น แบบจำลองทองคำ (ต้นกัลปพฤกษ์) หรือ “แผ่นดินทอง” ที่ชั่งตามน้ำหนักพละ (pala) จากนั้นกล่าวถึงตรีราตรวรต (Trirātra-vrata) เน้นการทำซ้ำเป็นระยะ (รายปักษ์หรือรายเดือน) การฉันแบบเอกภักตะ (กินมื้อเดียว) และตั้งจิตภักดีต่อชนารทนะ/วิษณุ ผลที่สัญญาไว้มีตั้งแต่ทรัพย์สมบัติถึงการไปสู่หริธาม และบางแห่งกล่าวถึงการยกย่องวงศ์ตระกูล พิธีผูกกับปฏิทิน (มารคศีรษะข้างขึ้น; อัษฏมี/ทวาทศี) มีการสวดมนต์ “โอม นะโม วาสุเทวายะ”, เลี้ยงพราหมณ์, ถวายทานผ้า ที่นอน ที่นั่ง ร่ม สายศักดิ์สิทธิ์ และภาชนะ พร้อมคำขออภัยในความบกพร่องแห่งพิธี ต่อมาทรงแนะนำการทำกาตติกวรต (Kārttika-vrata) ว่าเป็นผู้ประทานทั้งภุกติและมุกติ (bhukti-mukti-prada) และปิดท้ายด้วยตบะกฤจฉระ (kṛcchra) ที่มีชื่อ เช่น มาหேนทระ ภาสกะระ ศานตปนะ กำหนดด้วยลำดับนม/นมเปรี้ยว/อดอาหาร และข้อจำกัดตามติติ-วัน แสดงตบะเป็นศาสตร์แห่งธรรมที่เป็นระบบและมุ่งผลลัพธ์.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It is a three-night observance tied to specific lunar dates, featuring regulated intake (often eka-bhakta), Viṣṇu/Janārdana-focused worship, mantra-japa (“Oṃ namo Vāsudevāya”), brāhmaṇa-feeding, and concluding dāna with a formal request to rectify any deficiency in performance.
The chapter assigns concrete worldly outcomes (wealth, prosperity, divine conveyance) to disciplined observances while also promising ultimate ends (attaining Viṣṇu’s abode or Brahman-state), showing ritual, charity, and austerity as a unified ladder from social well-being to liberation.