Adhyaya 145
Chapter 145: Mālinīnānāmantrāḥ (The Various Mantras of Mālinī)
ในบทนี้ พระอีศวรทรงแสดงระเบียบปฏิบัติพิธีกรรม-มนตร์ที่มี “มาลินี” เป็นศูนย์กลาง โดยกำหนดให้เริ่มด้วย “โษฑา-นยาส” (การประดิษฐานหกชั้น) อย่างชัดเจน นยาสถูกอธิบายเป็นระบบสามประการ—ศากตะ ศามภวะ และยามละ—เชื่อมโยงโครงสร้างเสียง/พยางค์ (ศัพท-ราศิ) ทฤษฎีตัตตวะสามหลัก และการวางลงในกาย ต่อจากนั้นแจกแจงหมวดฉันท์/มนตร์ เช่น วนมาลา 12 พยางค์ รัตนปัญจาตมา 5 หน่วย นวาตมา 9 หน่วย และรายละเอียดเฉพาะฝ่ายศากตะ ได้แก่ ตรีวิทยารูปที่มี 16 ประติรูป (ระบุด้วย “ฌ”), อโธร-อัษฏกะ และโครงสร้างทวาทศางคะ มนตร์พีชะและมนตร์อาวุธลงท้ายด้วยสูตรที่เป็น “สรรวสาธกะ” คือ “กรีṃ หรौṃ กลีṃ ศรีṃ กรูṃ ผัฏ” (ผัฏสามครั้ง) จากนั้นเป็นการทำแผนที่กายอย่างละเอียด: ประดิษฐานพยางค์และศักติ/เทวะที่ศีรษะ ดวงตา หู ปาก ฟัน คอ ไหล่ แขน นิ้ว สะโพก สะดือ หทัย ต้นขา เข่า หน้าแข้ง เท้า และในธาตุละเอียด เช่น เลือด เนื้อ กระดูก ไขกระดูก น้ำกาม ปราณ โกศะ ตอนท้ายกล่าวว่า การบูชารุทร-ศักติที่ได้รับพลังจากพีชะ “หรีṃ” ให้ความสำเร็จครบถ้วน แสดงเอกลักษณ์อัคนีปุราณะที่ผสานเทคโนโลยีพิธีกรรมเชิงปฏิบัติกับเป้าหมายธรรมะและจิตวิญญาณ
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
A formal taxonomy of nyāsa (Śākta–Śāmbhava–Yāmala) culminating in ṣoḍhā-nyāsa, plus a highly granular syllable-to-deity-to-body mapping (aṅga/śarīra and dhātu/kośa correspondences) used for protection and efficacy.
It treats embodied mantra-installation as sādhana: phoneme (śabda), principle (tattva), and body (aṅga/dhātu) are unified so that worldly aims (protection, victory, accomplishment) are pursued within a consecrated discipline oriented toward dharma and ultimately supported by Rudra-Śakti worship with the Hrīṃ bīja.