
Chapter 139 — षष्टिसंवत्सराः (The Sixty Years)
ในหมวดโหราศาสตร์ (Jyotiṣa) แห่งยุทธชยารณวะ พระอีศวรทรงแสดงวัฏจักร “สํวัตสร” หกสิบปีเป็นกรอบสำหรับพิจารณาผลมงคลและอวมงคลที่เกี่ยวเนื่องกับราชการและสังคม ปีที่มีนาม เช่น ประภว วิภว ประชาปติ อังคิรา อีศวร ประมาถี วิกฺรม ทุรมุข เหมลัมพ วิลัมพ ถูกเชื่อมกับสัญญาณต่าง ๆ ได้แก่ ความรุ่งเรืองของยัญญะ ความผาสุกของราษฎร ผลผลิตพืชผล แบบแผนฝน (พอเหมาะ/มากเกิน) สุขภาพและโรคภัย การสูญเสียทรัพย์ ความแข็งกร้าวในสังคม และโอกาสแห่งชัยชนะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการอ่านลางที่ผูกกับกาลเวลา—ของเหลวคล้ายโลหิต ดวงตาแดง ท้องฟ้าเหลืองปนแดง น้ำเชี่ยวหนุน และภาวะ ‘สิทธารถะ/เรา ทระ/ทุรมติ/ทุนทุภิ’—เพื่อใช้กำหนดนโยบาย ความระมัดระวังทางทหาร และมาตรการสวัสดิภาพ บทนี้จึงเป็นคู่มือโหราศาสตร์แบบย่อเพื่อรัฐ โดยมองกาลจักรวาลเป็นข้อมูลเชิงปฏิบัติสำหรับธำรงธรรม ความอุดมสมบูรณ์ และความสำเร็จเชิงยุทธศาสตร์।
No shlokas available for this adhyaya yet.
It enumerates the saṃvatsara (sixty-year) cycle and assigns outcome-profiles—rainfall, harvest, health, wealth, social mood, and victory/defeat—turning calendrical nomenclature into applied prognostics for the realm.
By treating time-knowledge as dharma-sustaining discipline: correct anticipation of scarcity, disease, and conflict supports yajña, charity, protection of subjects, and restraint in warfare—aligning governance with cosmic order rather than mere expediency.