Adhyaya 135
Chapter 135: सङ्ग्रामविजयविद्या (Saṅgrāmavijayavidyā) — The Vidyā for Victory in Battle
บทนี้กล่าวถึงการปิดท้าย “ตรีโลกยวิชัยวิทยา” แล้วเข้าสู่ “สังกรามวิชัยวิทยา” ในกรอบยุดธชัยอารณวะ พระอีศวรทรงสอนปทมาลา (พวงมนต์) เพื่อการคุ้มครองแบบสตัมภนะ/พันธนะ คือผูกปากและตา กดข่มมือเท้า และระงับทุษฏครหะ (พลังยึดกุมอันมุ่งร้าย) มนต์ขยายสู่ระดับจักรวาล—ผูกทิศ ทิศย่อย เบื้องล่าง และท้ายที่สุด “ทั้งหมด” แสดงชัยชนะเป็นพิธีควบคุมทั้งสนามรบ วิธีปฏิบัติระบุการใช้เถ้า น้ำ ดิน หรือเมล็ดมัสตาร์ด แล้วตามด้วยคำสั่ง “ปาตยะ” (ให้ล้ม/โค่น) และอัญเชิญจามุณฑา พร้อมปิดท้ายแบบพีชะ “วิจเจ หุṃ ผฏ สวาหา” ประสิทธิผลผูกกับวินัยโหมะ ชปะ และปาฐะ และให้ภาวนารูปเทวะ 28 กร ถือศาสตราวุธมากมาย เช่น ดาบ โล่ กระบอง ไม้เท้า ธนูศร สังข์ ธง วัชระ จักร ขวาน กลอง กระจก หอกศักติ หลาว คันไถ บ่วง เป็นต้น ท้ายบทกล่าวถึงโหมะเฉพาะ (ตัรชยันตี มหิษฆาตนี) และจำกัดการถ่ายทอดโหมะงา-สามน้ำผึ้ง โดยเน้นจริยธรรมแห่งการอุปสมบทและการเผยแพร่อย่างควบคุมของพิธีกรรมอันทรงฤทธิ์
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
A structured padamālā used for total-field protection (mouth/eyes/limbs, duṣṭa-grahas, and the full directional mandala), paired with operational media (ash/water/clay/mustard) and a prescribed 28-armed dhyāna with enumerated weapons.
It frames martial success as dharma-regulated sādhanā: victory is pursued through disciplined homa-japa-pāṭha and controlled adhikāra (eligibility), integrating worldly protection with ritual restraint, purity, and accountability.
Cāmuṇḍā is invoked within the victory formula, while the 28-armed visualization functions as a dhyāna-support (iconographic concentration) that stabilizes intent, channels protective power, and aligns the rite with a definite deity-form.