Adhyaya 213
Chapter 213 — पृथ्वीदानानि (Gifts of the Earth)
พระอัคนีทรงเริ่มอธิบาย “ปฤถวีทาน” (การถวายแผ่นดิน/ที่ดิน) อย่างเป็นลำดับ โดยยกทานว่าเป็นทั้งการเลียนแบบจักรวาลและเป็นเทคโนโลยีแห่งพิธีกรรม บทนี้กำหนดมาตรฐานของ “แผ่นดิน” เป็นชั้น ๆ จนถึงชมพูทวีป และสอนการสร้าง “แบบจำลองแผ่นดิน” ตามน้ำหนักที่กำหนด (เช่น ภาระแห่งทองคำ) พร้อมรูปแบบกูรมะ (เต่า) และปัทมะ (ดอกบัว) อันสื่อถึงฐานรองรับโลกและการแผ่ขยายมงคล ต่อมาว่าด้วยผลบุญ—ผู้ให้บรรลุพรหมโลกและยินดีร่วมกับปิตฤ; การถวายที่มีพระวิษณุเป็นศูนย์กลางได้รับการสรรเสริญด้วยผลแบบอย่างคือกามเธนุ โคทานถูกยกเป็น “สรรพทาน”; การถวายโคกปิลา ณ เบื้องพระวิษณุช่วยกู้พงศ์สกุล, การถวายสตรีประดับงามมีบุญเทียบอัศวเมธ, และการถวายที่ดินอุดมสมบูรณ์ หมู่บ้าน เมือง หรือเมืองตลาดนำความมั่งคั่งและความสุข ปิดท้ายด้วยพิธีวฤษภोत्सรรคในเดือนการ์ตติกะ (ปล่อยโคผู้/กระทิง) เป็นกรรมปลดปล่อยสายตระกูล ครบถ้วนตั้งแต่สัญลักษณ์จักรวาลถึงธรรมะด้านสังคมเศรษฐกิจ.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It prescribes graded standards and symbolic constructions for ‘gifting the Earth’ using precise measures and auspicious forms (kūrma/padma), and it links these gifts—along with land, cow, settlement, and bull-release rites—to lineage uplift and attainment of higher worlds such as Brahmaloka.
It treats dāna as a calibrated dharmic act: correct form, material measure, and devotional context (notably before Viṣṇu) convert wealth into merit, benefiting Pitṛs and lineage while orienting the donor toward higher loka-attainments and purified prosperity.