Shloka 57
गृहस्थस्य सदाचारः: शौच, तर্পण, वैश्वदेव, अतिथिधर्म, भोजन-विधि, संध्योपासन, ऋतु-धर्मः
श्वचण्डालविहंगानां भुवि दद्यात् ततो नरः ये चान्ये पतिताः केचिद् अपात्रा भुवि मानवाः
śvacaṇḍālavihaṃgānāṃ bhuvi dadyāt tato naraḥ ye cānye patitāḥ kecid apātrā bhuvi mānavāḥ
అందుచేత మనిషి భూమిపై కుక్కలకు, చాండాళులకు, పక్షులకు కూడా, అలాగే ఇతర పతితులైన అపాత్ర మానవులకు సైతం యథోచితంగా దానం చేసి సహాయం చేయాలి; అటువంటి దానం జీవధర్మాన్ని నిలుపుతుంది।
Sage Parāśara (teaching Maitreya)
FAQs
This verse broadens charity beyond ideal recipients, affirming that sustaining life through measured giving supports worldly order, even when recipients are socially marginalized or fallen.
Parāśara presents dāna as a dharmic duty that can extend to all beings—humans and animals—so that society and life remain supported, not merely as a reward-seeking ritual.
Even when Vishnu is not named in the verse, the teaching rests on the Purana’s vision that dharma and social stability function under Vishnu’s supreme governance of the world.