Shloka 59
दुर्वासाशापः, क्षीरसागरमन्थनम्, श्रीः (लक्ष्मी) उद्भवः तथा श्रीस्तुतिः
इत्य् अन्ते वचसस् तेषां देवानां ब्रह्मणस् तथा ऊचुर् देवर्षयः सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः
ity ante vacasas teṣāṃ devānāṃ brahmaṇas tathā ūcur devarṣayaḥ sarve bṛhaspatipurogamāḥ
దేవతల మాటలు మరియు బ్రహ్ముడి వచనాలు ముగిసిన తరువాత, బృహస్పతి ముందుండగా సమస్త దేవర్షులు ప్రత్యుత్తరంగా పలికారు।
Sage Parāśara (narrating to Maitreya; reporting the scene where the devarṣis speak)
FAQs
It highlights Bṛhaspati’s role as the Devas’ preceptor and the principle that divine action proceeds through guided counsel and dharmic deliberation.
By marking the end of the gods’ and Brahmā’s speech and introducing the devarṣis’ response, he structures the narrative as an ordered council where successive speakers advance the cosmic resolution.
Even when not named in the verse, the Purāṇic setting frames devas and Brahmā as operating within a higher sovereignty—ultimately grounded in Viṣṇu as the Supreme Reality who upholds cosmic order.