Vamana Purana — Kurukshetra & Prithudaka Tirtha, Shloka 54
Kurukshetra, Pṛthūdaka Tīrtha, and the Marriage of Saṃvaraṇa with Tapatī
द्वाभ्यां च शुक्लः सुराभिश्चतुर्भिः दृश्यन्ति पद्मानि दशैव चास्य वृतः स भर्ता भगवान् हि पूर्वं तं राजपुत्रं भुवि संविचिन्त्य // वम्प्_22.53 ददस्व मां नाथ तपस्विने ऽस्मै गुणोपपन्नाय समीहिताय नेहान्यकामां प्रवदन्ति सन्तो दातुं तथान्यस्य विभो क्षमस्व
dvābhyāṃ ca śuklaḥ surābhiścaturbhiḥ dṛśyanti padmāni daśaiva cāsya vṛtaḥ sa bhartā bhagavān hi pūrvaṃ taṃ rājaputraṃ bhuvi saṃvicintya // VamP_22.53 dadasva māṃ nātha tapasvine 'smai guṇopapannāya samīhitāya nehānyakāmāṃ pravadanti santo dātuṃ tathānyasya vibho kṣamasva
హే నాథా, గుణసంపన్నుడై నన్ను కోరుతున్న ఈ తపస్వికి నన్ను దయచేసి ఇవ్వండి. సజ్జనులు ఇక్కడ ఎవరినీ ‘అనవసరం’ అని చెప్పరు; కాబట్టి హే విభో, నన్ను మరొకరికి ఇవ్వడానికి అనుమతించండి.
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Giving (dāna) is framed as dharmic when directed toward a worthy recipient (guṇa-upapanna, tapasvin) and when done without contempt or dismissal; the verse also highlights the ethical necessity of permission/authorization (kṣamā) in acts of transfer.
This belongs to narrative conduct-ethics within carita/vamśānucarita contexts (behavioral instruction embedded in story), rather than the five primary cosmological topics themselves.
The ‘worthy ascetic’ symbolizes the field of merit (puṇya-kṣetra) for gifts; the request for permission emphasizes that dharma is not merely the act (giving) but the right relational order—consent, propriety, and recognition of virtue.