Verse 18
Ganapati
सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते । तं तमनेन साधयेत् । अनेन गणपतिमभिषिञ्चति । स वाग्मी भवति । चतुर्थ्यामनश्नन् जपति । स विद्यावान् भवति । इत्यथर्वणवाक्यम् । ब्रह्माद्याचरणं विद्यान्न बिभेति कदाचनेति ।
यो दूर्वाङ्कुरैर्यजति । स वैश्रवणोपमो भवति । यो लाजैर्यजति । स यशोवान् भवति । स मेधावान् भवति । यो मोदकसहस्रेण यजति स वाञ्छितफलमवाप्नोति । यः साज्यसमिद्भिर्यजति । स सर्वं लभते स सर्वं लभते ।
अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यग् ग्राहयित्वा । सूर्यवर्चस्वी भवति । सूर्यग्रहे महानद्यां प्रतिमासन्निधौ वा जप्त्वा । सिद्धमन्त्रो भवति । महाविघ्नात् प्रमुच्यते । महादोषात् प्रमुच्यते । महापापात् प्रमुच्यते । महाप्रत्यवायात् प्रमुच्यते । स सर्वविद्भवति स सर्वविद्भवति । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥१८॥
सहस्र-आवर्तनात् । यम् यम् कामम् अधीते । तम् तम् अनेन साधयेत् । अनेन गणपतिम् अभिषिञ्चति । सः वाग्मी भवति । चतुर्थ्याम् अनश्नन् जपति । सः विद्यावान् भवति । इति अथर्वण-वाक्यम् । ब्रह्म-आद्य-आचरणम् विद्यात् । न बिभेति कदाचन इति ।
यः दूर्वा-अङ्कुरैः यजति । सः वैश्रवण-उपमः भवति । यः लाजैः यजति । सः यशोवान् भवति । सः मेधावान् भवति । यः मोदक-सहस्रेण यजति । सः वाञ्छित-फलम् अवाप्नोति । यः स-आज्य-समिद्भिः यजति । सः सर्वम् लभते । सः सर्वम् लभते ।
अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यक् ग्राहयित्वा । सूर्य-वर्चस्वी भवति । सूर्य-ग्रहे महा-नद्याम् प्रतिमा-सन्निधौ वा जप्त्वा । सिद्ध-मन्त्रः भवति । महा-विघ्नात् प्रमुच्यते । महा-दोषात् प्रमुच्यते । महा-पापात् प्रमुच्यते । महा-प्रत्यवायात् प्रमुच्यते । सः सर्व-वित् भवति । सः सर्व-वित् भवति । यः एवम् वेद । इति उपनिषत् ।
sahasrāvartanād yaṃ yaṃ kāmam adhīte | taṃ tam anena sādhayet | anena gaṇapatim abhiṣiñcati | sa vāgmī bhavati | caturthyām anaśnan japati | sa vidyāvān bhavati | ity atharvaṇavākyam | brahmādyācaraṇaṃ vidyān na bibheti kadācaneti |
yo dūrvāṅkurair yajati | sa vaiśravaṇopamo bhavati | yo lājair yajati | sa yaśovān bhavati | sa medhāvān bhavati | yo modakasahasreṇa yajati sa vāñchitaphalam avāpnoti | yaḥ sājya-samidbhir yajati | sa sarvaṃ labhate sa sarvaṃ labhate |
aṣṭau brāhmaṇān samyag grāhayitvā | sūryavarcassvī bhavati | sūryagrahe mahānadyāṃ pratimāsannidhau vā japtvā | siddhamantro bhavati | mahāvighnāt pramucyate | mahādoṣāt pramucyate | mahāpāpāt pramucyate | mahāpratyavāyāt pramucyate | sa sarvavid bhavati sa sarvavid bhavati | ya evaṃ veda | ity upaniṣat ||18||
వెయ్యి సార్లు ఆవర్తనం చేసి, ఏ ఏ కోరికతో ఎవడు దీనిని అధ్యయనం చేస్తాడో, ఆ ఆ కోరికను దీనివల్లనే సిద్ధి చేసుకోవాలి. దీనితో గణపతికి అభిషేకం చేయబడుతుంది; సాధకుడు వాగ్మి అవుతాడు. చవితి (చతుర్థి) నాడు ఉపవాసంతో జపిస్తే అతడు విద్యావంతుడవుతాడు—ఇది అథర్వణ వాక్యం. బ్రహ్మాది ఆచారాన్ని తెలిసినవాడు ఎప్పుడూ భయపడడు. దూర్వా మొలకలతో పూజించేవాడు వైశ్రవణుడు (కుబేరుడు) వలె అవుతాడు. లాజాలతో (వేపిన ధాన్యంతో) పూజించేవాడు యశస్సు, మేధ కలవాడవుతాడు. వెయ్యి మోదకాలతో పూజించేవాడు కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు. నెయ్యి మరియు సమిధలతో యజ్ఞం చేసేవాడు అన్నిటినీ పొందుతాడు—అన్నిటినీ పొందుతాడు. ఎనిమిది మంది బ్రాహ్మణులను సమ్యక్గా తృప్తిపరచినవాడు సూర్యునివలె తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తాడు. సూర్యగ్రహణ సమయంలో మహానదిలో గాని, ప్రతిమ సమీపంలో గాని జపిస్తే అతని మంత్రం సిద్ధమవుతుంది. అతడు మహావిఘ్నం నుండి, మహాదోషం నుండి, మహాపాపం నుండి, మహాప్రత్యవాయం నుండి విముక్తుడవుతాడు. ఇలా తెలిసినవాడు సర్వజ్ఞుడవుతాడు—సర్వజ్ఞుడవుతాడు. ఇతి ఉపనిషత్॥१८॥
By a thousand repetitions, whatever desire one studies (this for), that (desire) one should accomplish by this. With this one performs the consecration (abhiṣeka) of Gaṇapati; he becomes eloquent. On the fourth lunar day, reciting while fasting, he becomes possessed of knowledge—so is the statement of Atharvan. Knowing the conduct beginning with Brahmā, he is never afraid. He who worships with dūrvā sprouts becomes like Vaiśravaṇa (Kubera). He who worships with parched grains becomes renowned; he becomes intelligent. He who worships with a thousand modakas obtains the desired fruit. He who worships with ghee and fuel-sticks obtains everything—obtains everything. Having properly satisfied eight brāhmaṇas, he becomes radiant like the sun. Having recited at a solar eclipse in a great river or near an image, he becomes one whose mantra is perfected. He is freed from great obstacles, freed from great faults, freed from great sins, freed from great ritual demerit. He becomes all-knowing—becomes all-knowing—who thus knows. Thus (ends) the Upaniṣad.