
ఈ ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో శ్రీవరాహ వచనానుసారం శ్రీనివాసుడు లక్ష్మీదేవిని పిలిచి వివాహ సిద్ధతలను సముచితంగా నిర్వహించమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. అప్పుడు శ్రుతి, స్మృతి, ధృతి, శాంతి, హ్రీ, కీర్తి మొదలైన వేదతత్త్వాలు మూర్తిమంతులై వచ్చి సుగంధ తైలాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, దర్పణం, కస్తూరి, రాజచిహ్నాలు వంటి కర్మసామగ్రిని సమర్పిస్తాయి—ధర్మబద్ధమైన మంగళ అలంకార సమాహారం ప్రతీకాత్మకంగా దర్శనమిస్తుంది. లక్ష్మీ దివ్యలోకాలు, తీర్థాల నుండి సేకరించిన సుగంధ జలాలతో అభ్యంగ-స్నాన విధిని నిర్వహించి ప్రభువును వస్త్రాభరణాలతో అలంకరిస్తుంది; దేవుడు ఊర్ధ్వపుండ్రం ధరించి గరుడారూఢుడై నారాయణపురి/ఆకాశరాజ నగరానికి మహోత్సవ యాత్రగా బయలుదేరుతాడు, దేవ-ఋషి-గంధర్వ-అప్సరసలు మంగళపాఠాలతో తోడుంటారు. పద్మావతితో త్రివార మాల్యవినిమయం, శుభగృహప్రవేశం, మాంగల్యసూత్ర బంధనం, లాజాహోమం మొదలైన వివాహాంగాలు సంపూర్ణమవుతాయి. అనంతరం ప్రాభృత (బహుమతులు) విస్తృతంగా వర్ణించబడతాయి—ధాన్యాలు, నెయ్యి, పాలపదార్థాలు, ఫలాలు, వస్త్రాలు, స్వర్ణ-రత్నాలు, పశువులు, గుర్రాలు, ఏనుగులు, పరిచారకులు—రాజదానం ధర్మార్పణగా ప్రతిష్ఠితమవుతుంది. చివరికి శ్రీనివాసుడు ఆకాశరాజుకు వరమిస్తాడు—అచంచల భక్తి, మనస్సు దివ్యపాదాలపై స్థిరత్వం; దేవతలు తమ ధామాలకు తిరిగి వెళ్లి, భగవాన్ స్వామిపుష్కరిణీ సమీపంలో నివసిస్తూ నిరంతర పూజను స్వీకరిస్తాడు।
No shlokas available for this adhyaya yet.