Adhyaya 40

ఈ అధ్యాయంలో సూతుడు సంభాషణ రూపంలో ధర్మ‑కర్మోపదేశాన్ని వివరిస్తాడు. అంజనా భర్తతో కలిసి బ్రహ్మా తదితర దేవతలను దర్శిస్తుంది; వారి సమ్మతితో వ్యాసుడు ప్రధాన ఉపదేశకుడవుతాడు. వ్యాసుడు ‘లోకహిత’ వచనాలతో మతంగ ఋషి పూర్వోక్తిని అనుసంధానించి, వేంకట పర్వతంలో ఘోర తపస్సు అనంతరం అంజనాకు పుత్రజన్మ నిశ్చితమని తెలియజేస్తాడు. తదుపరి ఆకాశగంగా/వేంకట తీర్థసమూహంలో స్నానానికి కాలనిర్ణయం చెప్పబడుతుంది. అంజనாவின் ‘ప్రత్యక్ష దినం’న గంగా మొదలైన తీర్థాలు అక్కడ ఏకమవుతాయని, ప్రత్యేకంగా స్వామి పుష్కరిణి పవిత్రత మహిమించబడుతుంది. పౌర్ణమి, మేష‑పూషన్ సంయోగం, నక్షత్ర సూచనతో కూడిన నిర్దిష్ట పంచాంగయోగంలో స్నానం చేసిన ఫలం, దీర్ఘకాలం గంగాతీర తీర్థాలన్నిటిలో స్నానం చేసినంత సమానమని చెప్పబడింది. ఆపై వేంకటాద్రిలో విధివిధాన దానప్రశంస—అన్నదానం, వస్త్రదానం శ్రేష్ఠమని, తండ్రికి శ్రాద్ధం విశేష ఫలదాయకమని పేర్కొంటుంది. స్వర్ణం, శాలగ్రామం, గోవులు, భూమి, కన్యాదానం, జలశాల, నువ్వులు, ధాన్యం, సుగంధ‑పుష్పాలు, ఛత్ర‑చామరాలు, తాంబూలం మొదలైన దానాల ద్వారా క్రమంగా స్వర్గభోగం, రాజ్యైశ్వర్యం, శాస్త్రపారంగత బ్రాహ్మణత్వం, చివరకు చక్రపాణి (విష్ణు) కృపతో మోక్షం లభిస్తుందని ఫలక్రమం చెప్పబడింది. నిత్య శ్రవణ‑పఠనంతో పాపశుద్ధి, విష్ణులోకప్రాప్తి, ఆ పుణ్యం సంతతికీ విస్తరిస్తుందని ఫలశ్రుతితో అధ్యాయం ముగుస్తుంది.