
భరద్వాజుడు వర్ణించునది—జగన్నాథుని భక్తులు దినములు స్తోత్రపాఠములు, పూజావిధులలో లీనులై గడుపుదురు. మూడవ రాత్రి వారు శుభస్వప్నములో శంఖచక్రగదాధారి చతుర్భుజ పురుషోత్తముని దర్శింతురు. అనంతరం స్వామిపుష్కరిణిలో స్నానమాచరించి ప్రాతఃకర్మలు ముగించి మళ్లీ ఆరాధన చేయగా, సమస్త జగత్తు కాంతి ఏకమై వెలిసినట్లు అద్భుత తేజస్సు ప్రాదుర్భవించును. ఆ భయంకర దివ్యదర్శనమును చూచి బ్రహ్మాది దేవతలు వచ్చి నారాయణుని పరత్వమును స్తుతించి, భయముచేత శాంతరూపమును ప్రార్థింతురు. భగవానుడు మణివిమానముపై సౌమ్యరూపముతో ప్రత్యక్షమై అగస్త్యునికి వరములు ప్రసాదించును. అగస్త్యుడు తన తపస్సు ఫలించినదని చెప్పి అచల భక్తిని కోరుచు, ప్రభు పర్వత సమీపమున ఉన్న సువర్ణముఖరీ నది పాపనాశినీ తీర్థముగా నిలవాలని ప్రార్థించును—అక్కడ స్నానముచేసి వెంకటమున భగవద్దర్శనముచేయువారికి భుక్తి ముక్తులు కలుగునట్లు. భగవానుడు అంగీకరించి వైకుంఠనామక శైలమున నిత్యనివాసమును ప్రకటించి, దర్శన-సేవల ఫలములను మరియు ఎక్కడ నుండైనా స్మరించువారికీ కలుగు మహాఫలమును వివరించును. తదనంతరం రాజు శంఖునికి ఉత్తమ పరలోకగతిని దయచేసి భగవానుడు అంతర్ధానమగును. చివర భరద్వాజుడు వెంకటాద్రి, స్వామిపుష్కరిణి మహిమను, ఈ మహాత్మ్య శ్రవణ-స్మరణముల తారక శక్తిని ఫలశ్రుతిగా ప్రశంసించును.
No shlokas available for this adhyaya yet.