
అర్జునుడు మరింత వినాలనే తపనతో నదీతీరంలోని తీర్థాలు, వాటి సంగమాలు, అక్కడ స్నానం–పూజల ప్రత్యేక ఫలితాలు ఏమిటో ఋషిని ప్రశ్నిస్తాడు. భరద్వాజుడు క్రమంగా వివరిస్తాడు—మొదట అగస్త్య తీర్థం, ఇది ఘోర పాపాలనూ శుద్ధి చేస్తుందని చెప్పబడింది; తరువాత అగస్త్యుడు ప్రతిష్ఠించిన అగస్త్యేశ్వర లింగం, నదిలో స్నానం చేసి పూజిస్తే యజ్ఞసమాన మహాపుణ్యం లభిస్తుందని పేర్కొంటాడు. మకర సంక్రాంతి సమయాన్ని శుభస్నానకాలంగా సూచించి, ఆ కాలంలో అగస్త్యేశ దర్శనం విశేష ఫలదాయకమని చెబుతాడు. తదుపరి దేవ–ఋషి–పితృ తీర్థాల త్రయం వస్తుంది; అక్కడ స్నానం చేసి విధివిధానంగా తర్పణం చేస్తే ‘ఋణత్రయం’ (దేవ, ఋషి, పితృ ఋణాలు) తొలగుతాయని చెప్పబడింది. తరువాత నదుల సంగమాలు—సువర్ణముఖరి–వేణా సంగమం, సువర్ణముఖరి–వ్యాఘ్రపదా సంగమం—ప్రతి సంగమం పుణ్యవృద్ధికరమని వర్ణించబడింది. చివరగా శంఖ తీర్థం, శంఖ ఋషి ప్రతిష్ఠించిన శంఖేశ్వరుని పరిచయం చేసి, దర్శనం–స్నానం–తీర్థజల పానం కలిపి వృషభాచల ప్రాంతం వైపు సాగే భక్తిమయ తీర్థయాత్రగా మహిమను తెలియజేస్తుంది।
No shlokas available for this adhyaya yet.