Adhyaya 33
ఈ అధ్యాయంలో వెఙ్కటాచలమాహాత్మ్యంలో సువర్ణముఖరీ నది ఆవిర్భావం, నామకరణం, అలాగే ఆమెకు ఉన్న కర్మ-తత్త్వ సంబంధిత పవిత్రస్థానము వివరించబడుతుంది. భరద్వాజుడు చెబుతాడు—శక్రప్రధాన దేవతలు, ఋషులు, సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వుల సమూహాలు అగస్త్యునితో పాటు సాగుతున్న ఈ నదిని స్తుతిస్తారు. వాయుదేవుడు ఆమె ఉద్భవం, ఖ్యాతి చెప్పి—అగస్త్యుడు ఆమెను భూమికి తీసుకొచ్చినందున ‘సువర్ణముఖరీ’గా ప్రసిద్ధి చెంది, నదులలో శ్రేష్ఠగా సేవింపదగినదిగా నిలుస్తుందని ప్రకటిస్తాడు. తదుపరి విస్తృత మహాత్మ్యం—ఈ నదిని స్మరించడం, స్నానం చేయడం పాపనాశకము; అస్తి-నిమజ్జనం పరలోకగతికి సహాయకము; ఆమె తీరం వద్ద చేసిన దాన, జప, శ్రాద్ధాది కర్మలు అనేక రెట్లు ఫలిస్తాయి. ఆరోగ్యలాభం, విఘ్ననివారణ, పితృకార్యసిద్ధి, గ్రహణం, సంక్రాంతి వంటి కాలాలలో విశేష పుణ్యఫలాలు ఫలశ్రుతిగా చెప్పబడతాయి. చివరగా అగస్త్యోదయదినాన వార్షిక వ్రతం విధించబడుతుంది—సువర్ణ అగస్త్య ప్రతిమను తయారు చేసి పూజించి దానం చేయడం, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టి సమర్పించడం వలన సঞ্চిత దోషాల నుండి విముక్తి, స్థిరమైన ఆధ్యాత్మిక ఫలం లభిస్తుందని చెప్పబడుతుంది.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.