Adhyaya 32

ఈ అధ్యాయంలో నదిలేని ప్రాంతంలో జీవుల హితార్థం ఒక పుణ్యనది ఎలా అవతరించి దాని ప్రవాహమార్గం ఎలా స్థిరపడిందో కారణకథగా చెప్పబడింది. భారద్వాజుడు వర్ణించునట్లు—ప్రాతఃకర్మలు, దేవపూజ ముగించిన అగస్త్యముని ఆకాశవాణిని వింటాడు: “నది లేని దేశంలో యజ్ఞసంస్కారాల కాంతి నిలవదు; ఘోరాధర్మజన్య భయాన్ని తొలగించే హితకర నదిని ప్రవహింపజేయుము.” ఆయన సమవేత ఋషులతో సంప్రదించి, వారు ఆయన పూర్వ అద్భుతకర్మలను స్తుతించి స్నానశుద్ధి కోసం మహానదిని ప్రసాదించమని ప్రార్థిస్తారు. అనంతరం అగస్త్యుడు కఠిన ఋతువుల్లో నియమాలను పెంచి ఘోర తపస్సు చేస్తాడు. ఆ తపస్సు వల్ల జగత్తులో కలకలం, ప్రాణుల్లో భయం కలుగుతుంది. దేవతలు బ్రహ్మను శరణు వేడుతారు; బ్రహ్మ అగస్త్యాశ్రమంలో ప్రత్యక్షమై వరం ఇస్తాడు. అగస్త్యుడు దేశాన్ని పవిత్రం చేసి రక్షించేందుకు మహానదిని కోరుతాడు. బ్రహ్మ గంగను ఆహ్వానించి—ఆమె స్వాంశంతో అవతరించి ప్రజలను పవిత్రం చేసే, ఋషి-దేవులు నిత్యం సేవించే నదిగా ఉండమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. గంగ తన అంసజ తేజోమయ రూపాన్ని ప్రదర్శించి కార్యసిద్ధిని వాగ్దానం చేస్తుంది; అగస్త్యుడు మార్గాన్ని సూచిస్తాడు. చివరికి పర్వతశిఖరాల నుండి ఆ నదిరూపాన్ని కోరిన దారిలో నడిపి, సువర్ణముఖరీ నదికి పవిత్రస్థానమనే ఆధారకథను స్థాపిస్తాడు.