
అధ్యాయం పురాణకథా చట్రంలో ప్రారంభమవుతుంది. సాయంకాల నిత్యకర్మలు ముగించుకొని అర్జునుడు భక్తితో మహర్షి భారద్వాజుని సమీపించి, ఒక మహానది ఉద్భవం మరియు అక్కడ స్నానం–దానం చేయుటవలన కలిగే పుణ్యఫలాన్ని గురించి ఉపదేశం కోరుతాడు. భారద్వాజుడు అర్జునుని వంశగౌరవం, శీలగుణాలను ప్రశంసించి, శ్రద్ధతో వినినచో పాపకర్మల వల్ల కలిగే క్లేశాన్ని తొలగించే, మనస్సును శుద్ధిచేసే దివ్యాఖ్యానాన్ని చెప్పుటకు ఉపక్రమిస్తాడు. తదుపరి ప్రసంగం శంకరుని వివాహోత్సవానికి సంబంధించినది. దేవగణాదులు సమూహంగా చేరుటవలన భూమి భారంతో కదిలి అస్థిరమవుతుంది. ఈ అసమతుల్యతను గమనించిన మహాదేవుడు లోకరక్షణనిమిత్తం దివ్యశక్తి నుండి ఉద్భవించిన అగస్త్యుని దక్షిణదిశకు పంపుతాడు. అగస్త్యుడు వింధ్యాన్ని దాటి దక్షిణానికి వెళ్లగానే భూమి మళ్లీ సమతుల్యమవుతుంది; దేవతలు అతనిని స్తుతిస్తారు. అనంతరం అగస్త్యుడు నిర్మితసూర్యుని వలె ప్రకాశించే మహాపర్వతాన్ని దర్శించి, దానిపై आरोహణ చేసి, ఒక సుందర సరస్సు ఉత్తరతీరంలో ఆశ్రమాన్ని స్థాపిస్తాడు. నియమానుసారంగా పితృదేవతలు, దేవతలు, ఋషులు, వాస్తుదేవతలను పూజిస్తూ, జగత్తు స్థిరత్వానికి తపస్సు చేసే ఆదర్శాన్ని ప్రతిపాదిస్తాడు. ఈ విధంగా సంభాషణ, తీర్థకథ, లోకస్థైర్యకర తపస్సు—మూడు అంశాలు ఒకే అధ్యాయంలో సమన్వయమవుతాయి.
No shlokas available for this adhyaya yet.