
అధ్యాయం ఆరంభంలో ఋషులు సువర్ణముఖరీ నది మరియు దానితో అనుబంధమైన తీర్థసముదాయం యొక్క ఉద్భవం, మహిమలను మరింత వివరంగా అడుగుతారు. సూతుడు నమస్కరించి భరద్వాజుని వచనాధారంగా కథను చెప్పి, మహాభారత సంబంధిత ప్రసంగంలోకి తీసుకెళ్తాడు—ఇంద్రప్రస్థంలో పాండవుల నివాసం, ద్రౌపదిని గురించి గృహనియమం. నియమం ఏమిటంటే, ఒక అన్న మరొక అన్న గృహంలో ద్రౌపదిని చూసినట్లయితే, అతడు ఒక సంవత్సరం తీర్థయాత్ర చేయాలి. తర్వాత ఒక బ్రాహ్మణుని దొంగిలించబడిన ఆవును తిరిగి తెచ్చేందుకు అర్జునుడు ఆయుధాగారంలోకి ప్రవేశిస్తాడు; అక్కడ ద్రౌపది, యుధిష్ఠిరుడు ఉన్నందున వ్రతఫలం వర్తిస్తుంది. యుధిష్ఠిరుడు బ్రాహ్మణరక్షణ, ధనరక్షణ కారణంగా ఆ కార్యం ధర్మసమ్మతమని చెబుతాడు; కానీ అర్జునుడు ప్రతిజ్ఞాపాలనమే ప్రధానమని, లేకపోతే కీర్తి-ధర్మాలు క్షీణిస్తాయని అంటాడు. రాజానుమతితో అర్జునుడు పరివారంతో, సామగ్రితో బయలుదేరి గంగా, ప్రయాగ, కాశీ, దక్షిణ సముద్రం, పూరీ/పురుషోత్తమ, సింహాచలం, గోదావరి మొదలైన అనేక తీర్థాలను దర్శిస్తాడు. చివరికి శ్రీపర్వతం, వేంకటాచలం చేరి శిఖరంపై హరిని ఆరాధించి సువర్ణముఖరీని దర్శిస్తాడు. కుంభసంభవ మహర్షి అగస్త్యుడు ఈ నదిని అక్కడికి తెచ్చి/ప్రకటింపజేశాడని చెప్పబడుతుంది; అందువల్ల తపస్సు-ప్రామాణ్యంతో నది, తీర్థ మహిమ స్థాపితమవుతుంది.
No shlokas available for this adhyaya yet.