Adhyaya 28

ఈ అధ్యాయంలో శ్రీవెంకటాచలంలోని కటాహతీర్థ మహిమను అనేక వక్తల సంభాషణగా వివరిస్తారు. ఋషులు త్రిలోకాల్లో దీని ఖ్యాతి గురించి ప్రశ్నిస్తారు; నారదుని ప్రామాణ్యంగా పిలిచి, మహాదేవుడుకూడా దీని సంపూర్ణ గౌరవాన్ని తెలుసునని స్థాపిస్తారు. గంగా మొదలైన పవిత్ర నదులు, ఇతర తీర్థాలు తమ శుద్ధికోసం కటాహతీర్థాన్ని ఆశ్రయిస్తాయని చెప్పి, తీర్థాలలో దీని శ్రేష్ఠతను ప్రతిపాదిస్తారు. ఈ మహిమను కేవలం ‘అర్థవాదం’గా తృణీకరించడం ఆధ్యాత్మికంగా ప్రమాదకరమని హెచ్చరిక కూడా ఉంది. తర్వాత తీర్థజల పానక్రమం బోధిస్తారు—అష్టాక్షర మంత్రంతో లేదా విష్ణునామాలతో (త్రివిధ నామోచ్చారణతో సహా) పానం శ్రేయస్కరం; మంత్రం లేకుండా తాగితే ప్రాయశ్చిత్త వాక్యం పలకాలని సూచిస్తారు. చివరికి ఉదాహరణగా బ్రాహ్మణుడు కేశవుడు వ్యసనహింసల వల్ల పతితుడై బ్రహ్మహత్యాపాపం పొందగా, పాపరూపిణి అతన్ని వెంటాడుతుంది. భారద్వాజుని ఉపదేశంతో స్వామిపుష్కరిణిలో స్నానం, వరాహపూజ, శ్రీనివాస/వెంకటేశ దర్శనం, కటాహతీర్థ పానం చేయగా బ్రహ్మహత్య నశించి, వెంకటేశుడు దివ్యంగా ధృవీకరిస్తాడు. ముగింపులో ఇది ఇతిహాససహితంగా, విశ్వసనీయ పరంపరగా ప్రసారమైన కథ అని చెప్పబడుతుంది.