Adhyaya 24

అధ్యాయం ఆరంభంలో ఋషులు—విష్ణుభక్త బ్రాహ్మణుని హింసించిన ఆ క్రూర రాక్షసుడు ఎవరు? అని సూతుని ప్రశ్నిస్తారు. సూతుడు శ్రీరంగక్షేత్రంలోని పూర్వవృత్తాంతాన్ని చెబుతాడు; వైకుంఠసమానమైన ఆ ధామంలో భక్తులు శ్రీరంగనాథుని ఆరాధిస్తారు. అక్కడ వీరబాహు కుమారుడు సుందర గంధర్వుడు జలతీర్థంలో అనేక స్త్రీలతో నిర్లజ్జంగా ప్రవర్తిస్తాడు. మధ్యాహ్నకర్మలకు వసిష్ఠుడు వచ్చినప్పుడు స్త్రీలు తమను కప్పుకుంటారు, కాని సుందరుడు కప్పుకోడు; అందువల్ల వసిష్ఠుడు అతనికి రాక్షసత్వ శాపం ఇస్తాడు. స్త్రీలు వసిష్ఠుని కరుణ కోరుతూ—ఇది లోకధర్మానికి, నైతికతకు హానికరం అని విన్నవిస్తారు. వసిష్ఠుడు తన వాక్యసత్యాన్ని నిలుపుకుంటూనే పరిహార మార్గం చెబుతాడు—శాపం పదహారు సంవత్సరాలు ఉంటుంది; ఆపై సుందరుడు రాక్షసరూపంలో తిరుగుతూ శుభమైన వేంకటాద్రి, చక్రతీర్థానికి చేరుకుంటాడు. అక్కడ పద్మనాభ అనే యోగి నివసిస్తాడు; రాక్షసుడు అతనిపై దాడి చేసినప్పుడు విష్ణువు సుదర్శనచక్రం బ్రాహ్మణరక్షణార్థం ప్రేరేపింపబడి రాక్షసుని శిరఛ్ఛేదం చేస్తుంది; అప్పుడు సుందరుడు మళ్లీ దివ్యరూపం పొంది స్వర్గానికి వెళ్తాడు. కథ అలాగే నెరవేరుతుంది—సుందరుడు భయంకర రాక్షసుడై పదహారు సంవత్సరాలు సంచరిస్తూ చివరకు చక్రతీర్థంలో పద్మనాభుని దాడి చేస్తాడు. యోగి జనార్దనుని స్తుతిస్తాడు; సుదర్శనం ప్రత్యక్షమై రాక్షసుని సంహరిస్తుంది. సుందరుడు ప్రకాశవంతుడై సుదర్శనాన్ని స్తుతించి, స్వర్గానికి తిరిగి వెళ్లేందుకు మరియు శోకగ్రస్త భార్యలను దర్శించేందుకు అనుమతి కోరుతాడు; సుదర్శనం అనుగ్రహిస్తుంది. పద్మనాభుడు కూడా—చక్రతీర్థంలో సుదర్శనం నిలిచి పాపనాశం, మోక్షం, భూతపిశాచాది భయనివారణం చేయాలని ప్రార్థిస్తాడు. చివరికి ఈ కథ శ్రవణం పాపవిమోచనమని, తీర్థ మహిమ వివరించబడిందని సూతుడు చెబుతాడు.