Adhyaya 20

శ్రీ సూతుడు పాపనాశన-తీర్థ మహిమను ఒక దృష్టాంత కథ ద్వారా వివరిస్తాడు. భద్రమతి అనే పండిత బ్రాహ్మణుడు దారిద్ర్యంతో బాధపడుతూ—విద్య, సద్ఆచారం ఉన్నా వనరుల లేమి వల్ల సమాజంలో గౌరవం తగ్గి మనస్సు క్షోభిస్తుందని వేదన వ్యక్తం చేస్తాడు. అతని పతివ్రత, నీతిజ్ఞానమున్న భార్య కామిని నారదోపదేశాన్ని, తన తండ్రి ఆచారాన్ని ఉదాహరించి వెంకటాచల యాత్రను సూచిస్తుంది—సంకల్పంతో స్నానం, శ్రీనివాస దర్శనం, భూదానం చేయాలని చెబుతుంది. తదుపరి భూదానాన్ని దానాలలో శ్రేష్ఠమని స్థిరీకరించి, దాని తుల్యఫలాలు, మహాయజ్ఞసమ పుణ్యం, అలాగే యోగ్యుడైన గ్రహీతకు (శ్రోత్రియ, అహితాగ్ని) ఇచ్చినప్పుడు మహాపాపాలు శమించగల శక్తిని వివరించబడుతుంది. సుఘోష అనే దాత భద్రమతికి కొలతతో ఒక భూభాగాన్ని దానం చేసి జనార్దనునికి అర్పిస్తాడు; ఈ దానంతో సుఘోషకు పరలోకంలో శుభగతి లభించిందని కథ చెబుతుంది. భద్రమతి కుటుంబంతో వెంకటాచలానికి వెళ్లి స్వామి-సరస్సులో స్నానం చేసి, వెంకటేశ్వర దర్శనం పొందీ, పాపనాశన-తీర్థంలో భూదానం పూర్తి చేస్తాడు. ఆ విధి ప్రభావంతో శంఖ-చక్ర-గదాధారి విష్ణువు ప్రత్యక్షమై అతని స్తోత్రాన్ని స్వీకరించి, లోకసౌఖ్యం మరియు అంతిమ మోక్షాన్ని అనుగ్రహిస్తాడు; చివరికి సూతుడు తీర్థమహిమను, దానమహిమను మరల ప్రకటిస్తాడు.