Adhyaya 15

అధ్యాయం 15లో శ్రీసూతుడు వేంకటపర్వతంలోని అత్యంత పుణ్యదాయకమైన కృష్ణతీర్థ మహాత్మ్యాన్ని ప్రారంభించి, అది పాపనాశకమని వర్ణిస్తాడు. నైతిక పునరుద్ధరణపై బలంగా చెప్పబడింది—కృతఘ్నులు, తల్లిదండ్రులు‑గురువులను అవమానించే వారైనా ఇక్కడ స్నానం చేస్తే శుద్ధి పొందుతారని పేర్కొంటుంది. తర్వాత కారణకథ: కృష్ణ అనే ఋషి (రామకృష్ణ ప్రసంగంతో) వేంకటాచలంపై ఎన్నో సంవత్సరాలు కదలకుండా ఘోర తపస్సు చేస్తాడు. అతని దేహాన్ని వల్మీకం కప్పేస్తుంది; ఉరుములు‑మెరుపులతో కూడిన వర్షాలు కురుస్తాయి. మెరుపు దెబ్బతో వల్మీక శిఖరం చీలగానే, గరుడారూఢుడై శంఖ‑చక్ర‑గదాధారిగా, వనమాలతో అలంకృతుడైన విష్ణు/శ్రీనివాసుడు ప్రత్యక్షమవుతాడు. భగవంతుడు తపస్సుకు ప్రసన్నుడై ప్రత్యేక స్నానయోగాన్ని ప్రకటిస్తాడు—సూర్యుడు మకరరాశిలో ఉన్నప్పుడు, పుష్య నక్షత్రయుక్త పౌర్ణమికి కృష్ణతీర్థంలో స్నానం చేస్తే పాపవిమోచనం, అభీష్టసిద్ధి కలుగుతాయి. దేవులు, మనుషులు, దిక్పాలకులు శుద్ధికోసం అక్కడ సమవేతమవుతారని, ఈ తీర్థం ఋషి పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతుందని చెబుతాడు. చివరికి ఈ కథను వినడం‑పఠించడం వల్ల విష్ణులోకప్రాప్తి కలుగుతుందనే ఫలశ్రుతితో అధ్యాయం ముగుస్తుంది.