Adhyaya 12
ఈ అధ్యాయంలో ఋషులు సూతుని అడుగుతారు—శ్రీ స్వామి పుష్కరిణి/స్వామి-తీర్థ మహిమ ఏమిటి, కేవలం స్మరణమాత్రంతోనే విముక్తి ఇస్తుందని ఎందుకు చెప్పబడింది? సూతుడు సమాధానంగా—ఈ తీర్థాన్ని స్తుతించేవారు, కథను చెప్పేవారు-వినేవారు లేదా ఇందులో స్నానం చేసేవారు, పేర్లతో పేర్కొన్న ఇరవై ఎనిమిది నరకాలను అనుభవించరని ప్రకటిస్తాడు. తరువాత నరకాల పేర్లు వరుసగా చెప్పి, కొన్ని అధర్మకృత్యాలను వాటి శిక్షాస్థానాలతో అనుసంధానిస్తాడు—పరధన/పరసంబంధాల అపహరణ, తల్లిదండ్రులు మరియు పండితులపై ద్వేషం, వైదిక మార్గ ఉల్లంఘన, ప్రాణులకు హాని, కామదోషం, పాఖండ మతాల ద్వారా ధర్మవిఘాతం, అశుచిత్వం, పశుహింస, కర్మకాండలో కపటత్వం మొదలైనవి. ప్రతి ఉదాహరణ తరువాత ‘స్వామి-తీర్థ స్నానంతో ఆ పతనం ఉండదు’ అనే భరోసా పునరుక్తిగా వస్తుంది. చివరగా ఫలశ్రుతి—ఈ స్నానం మహాయజ్ఞాలు, మహాదానాలకు సమాన ఫలాన్ని ఇస్తుంది; ఘోర పాపాలకూ తక్షణ శుద్ధి కలిగిస్తుంది; జ్ఞానం, వైరాగ్యం, మనస్సు ప్రసన్నత వంటి గుణాలు ఉద్భవిస్తాయని చెబుతుంది. దీనిని అతిశయోక్తి అని తృణీకరించవద్దని, అవిశ్వాసం ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదమని హెచ్చరిస్తుంది. దర్శనం, స్పర్శ, స్తోత్రం, నమస్కారం, స్నానం—ఇవన్నీ ఈ తీర్థాన్ని మృత్యుభయనాశకంగా, భుక్తి–ముక్తి ప్రదంగా నిలుపుతాయి.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.