Adhyaya 11
ఈ అధ్యాయం స్వామిపుష్కరిణీని మహాశుద్ధికర తీర్థంగా ప్రతిష్ఠిస్తుంది. సూతుడు—కాశ్యపుడు స్వామిపుష్కరిణీలో స్నానం చేయడం వల్ల ఘోర నైతిక మలినాలు కూడా నశిస్తాయని చెబుతాడు. ఋషులు కాశ్యపుని దోషకారణం, అతనికి అకస్మాత్తుగా కలిగిన విముక్తి ఎలా వచ్చిందో అడుగగా, సూతుడు రాజు పరీక్షితుని ఉపాఖ్యానాన్ని అనుసంధానంగా వివరిస్తాడు. వేటలో ఉన్న పరీక్షితుడు మౌనవ్రతంలో ఉన్న ఋషిని చూసి, సమాధానం రాక కోపంతో అతని భుజంపై మృతసర్పాన్ని ఉంచుతాడు. ఋషిపుత్రుడు శృంగీ శాపమిస్తాడు—ఏడవ రోజున తక్షకుడి కాటుతో రాజు మరణిస్తాడని. ఎన్నో రక్షణ చర్యలు చేసినా తక్షకుడు మోసంతో బ్రాహ్మణసదృశుల మధ్య వచ్చి, ఫలంలో పురుగురూపంలో దాగి శాపాన్ని నెరవేర్చుతాడు. విషనివారక మంత్రవైద్యుడు కాశ్యపుడు రాజును రక్షించడానికి బయలుదేరగా, తక్షకుడు శక్తిపరీక్ష చేసి ధనప్రలోభంతో అతన్ని తిరిగి పంపిస్తాడు. తరువాత ‘సామర్థ్యం ఉండి కూడా రాజును కాపాడలేదు’ అని కాశ్యపుడు లోకనిందకు గురవుతాడు. పరిహారం కోసం శాకల్య మునిని ఆశ్రయించగా, విషపీడిత ప్రాణాన్ని కాపాడగల శక్తి ఉండి సహాయం చేయకపోవడం ఘోర దోషమని, దానికి సామాజిక పరిణామాలూ ఉంటాయని ముని బోధిస్తాడు. ప్రాయశ్చిత్తంగా వెంకటాద్రికి వెళ్లి సంకల్పంతో స్వామిపుష్కరిణీలో స్నానం చేసి, వరాహస్వామిని తరువాత శ్రీనివాసుని పూజించి నియమాచరణ చేయమని ఆదేశిస్తాడు; దర్శనఫలంగా కాశ్యపుని ఆరోగ్యం, ప్రతిష్ఠ, గౌరవం తిరిగి వస్తాయి. చివరలో శ్రద్ధగా వినేవారికి ఉత్తమ గతి కలుగుతుందని ఫలశ్రుతి ప్రకటిస్తుంది.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.