Adhyaya 5

స్కందపురాణంలో వసువంశానికి సంబంధించిన ఆదర్శ రాజు అమావాసు వర్ణన ఉంది. అతడు ధర్మనిష్ఠుడు, పితృభక్తుడు, ఇంద్రియనిగ్రహం కలవాడు, అహింసకుడు, వినయశీలుడు, స్థిరచిత్తుడు. అతడు నిరంతరం నారాయణమంత్ర జపం చేస్తూ పంచకాల క్రమంలో పూజ నిర్వహిస్తాడు—ముందుగా వాసుదేవునికి నివేదనం, తరువాత దేవతలు, పితృదేవతలు, బ్రాహ్మణులు, ఆశ్రితులకు ప్రసాదవితరణ, చివరికి మిగిలినదాన్ని తానే స్వీకరించడం; ఇది పవిత్ర భోజననీతిగా చూపబడింది. మాంసాహారంతో జరిగే ప్రాణిహింసను అతడు ఘోర దోషంగా భావిస్తాడు; పాలనలో అసత్యం, దురభిప్రాయం, సూక్ష్మ అపరాధాలు కూడా తగ్గించేలా ఆదర్శం నిలుపుతాడు. పాంచరాత్ర ఆచార్యులను గౌరవించి, కామ్య-నైమిత్తిక-నిత్య కర్మలను సాత్త్వత/వైష్ణవ విధానంలో ఆచరిస్తాడు. భక్తి ఫలంగా ఇంద్రాది దేవతల నుండి దివ్య బహుమతులు లభిస్తాయి; అయితే దేవలోకంలో పక్షపాతం లేదా వాక్దోషం వల్ల పతనం సంభవించవచ్చని కథ హెచ్చరిస్తుంది. అతడు మళ్లీ దృఢ మంత్రసాధనతో స్వర్గస్థితిని పొందుతాడు; పితృశాపం వల్ల పునర్జన్మ తీసుకుని, చివరికి ఋషుల మధ్య వాసుదేవారాధనను బలపరచి వాసుదేవుని నిర్భయ పరమస్థితిని చేరుకుంటాడు.