Adhyaya 27

ఈ అధ్యాయం పూజా‑క్షేత్రాన్ని పవిత్రంగా నిర్మించేందుకు ‘పీಠ‑పద్మ‑మండల’ విన్యాసాన్ని సాంకేతికంగా వివరిస్తుంది. శుద్ధిక్రియలతో భూమిని సంస్కరించి, ఆచార్యుడు నాలుగు పాదాల పీఠాన్ని స్థాపించి, దిశాధారాలను మరియు ధర్మ‑జ్ఞాన‑వైరాగ్య‑ఐశ్వర్య తత్త్వాలను న్యసిస్తాడు. అనంతరం మనస్సు, బుద్ధి, చిత్తం, అహంకారం మరియు త్రిగుణాలను పీఠ నిర్మాణంలో క్రమంగా ప్రతిష్ఠిస్తాడు. తదుపరి విమలా మొదలైన శక్తులను జంటలుగా, అలంకార‑వాద్యసమేతంగా భావించి, దిశానుసారం స్థాపిస్తారు. పీఠంపై ‘శ్వేతద్వీప’ క్షేత్రాన్ని చేసి అష్టదళ పద్మాన్ని గీయగా, వృత్త విభాగాలు, ద్వారాలు, దిశావర్ణ నిర్మాణం ఏర్పడుతుంది. మధ్యలో రాధాసహిత శ్రీకృష్ణుని ప్రతిష్ఠించి, చుట్టూ సంకర్షణ‑ప్రద్యుమ్న‑అనిరుద్ధులను అమర్చి, పద్మంలోని ఎనిమిది నాడులపై పదహారు అవతారమూర్తుల క్రమస్థాపనను చెబుతుంది. తర్వాత పార్షదులు, అష్టసిద్ధులు, వేద‑శాస్త్రాల వ్యక్తరూపాలు, భార్యలతో కూడిన ఋషి జంటలు స్థాపించబడతాయి. బాహ్య వలయంలో దిక్పాలకులు మరియు గ్రహాలు తమ తమ దిశల్లో నిలుపబడతాయి; చివరగా వాసుదేవుని అంగదేవతలు మరియు సంబంధిత ప్రతిమారూపాల ప్రతిష్ఠతో విధానం సంపూర్ణమవుతుంది.