Adhyaya 26

అధ్యాయం 26లో స్కందుడు—ఏకాంతికధర్మ వివరణ విన్న తరువాత నారదుడు మళ్లీ ప్రశ్నించినట్లు చెబుతాడు: ఆధ్యాత్మిక సిద్ధికి దారి చూపే ప్రాయోగిక సాధన (క్రియాయోగం) ఏమిటి? నారాయణుడు క్రియాయోగం అనగా వాసుదేవుని పూజావిధియేనని, వేద-తంత్ర-పురాణాలలో దీనికి విస్తృత ప్రమాణాలు ఉన్నాయని, భక్తుల సామర్థ్యము మరియు అభిరుచికి అనుగుణంగా విధి భేదాలు ఉండవచ్చని వివరిస్తాడు. తదనంతరం వైష్ణవ దీక్షకు వర్ణాశ్రమాల ప్రకారం అర్హత, మూలమంత్ర ప్రయోగం (శ్రీకృష్ణుని షడక్షర మంత్రం), అలాగే కపటరహితమైన శ్రద్ధాభక్తితో స్వధర్మాలను నిర్వహించాల్సిన అవసరం చెప్పబడుతుంది. గురువు ఎంపిక లక్షణాలు, తులసీమాల, గోపీచందనంతో ఊర్ధ్వపుండ్ర ధారణ, మరియు నిత్యారాధన క్రమం—ప్రాతఃకాల లేచుట, కేశవ ధ్యానం, శౌచస్నానం, సంధ్యా/హోమ/జపం, శుద్ధ ఉపచారాల సమకూర్చుట—వివరించబడుతుంది. వాసుదేవ/కృష్ణ ప్రతిమల పదార్థాలు, రంగులు, ద్విభుజ లేదా చతుర్భుజ రూపాలు, వంశీ, చక్రం, శంఖం, గద, పద్మం వంటి ఆయుధాలు, అలాగే శ్రీ (లక్ష్మీ) లేదా రాధ స్థాపన గురించి సూచనలు ఉన్నాయి. అచల-చల ప్రతిమల భేదంతో ఆవాహన-విసర్జన నియమాలు, కొన్ని ప్రతిమలను నిర్వహించడంలో జాగ్రత్తలు చెప్పబడతాయి. ముగింపులో భక్తి-విశ్వాసమే ప్రధానమని—హృదయపూర్వకంగా అర్పించిన సాధారణ జలమూ అంతర్యామి ప్రభువును తృప్తిపరుస్తుంది; విశ్వాసం లేని వైభవదానాలు ఫలించవు; అందుకే భక్తహితార్థం కృష్ణుని నిత్యార్చనను ఉపదేశిస్తారు।