Adhyaya 19
స్కందుడు నారదుడు ప్రాచీన తపస్వీ జంట నర-నారాయణులను కలిసిన వృత్తాంతాన్ని వివరిస్తాడు. వారు శ్రీవత్సచిహ్నంతో, పద్మ-చక్ర లక్షణాలతో, జటాధారులుగా, అపూర్వ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు. నారదుడు వినయంతో సమీపించి ప్రదక్షిణ చేసి సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తాడు; వారు ప్రాతఃకర్మలు ముగించి పాద్య-అర్ఘ్యాలతో అతిథి సత్కారం చేసి ఆసనం ఇస్తారు—ఇది శాస్త్రోక్త అతిథి ధర్మం, నైతిక మర్యాదకు ఆదర్శం. తర్వాత నారాయణుడు బ్రహ్మలోకంలో పరమాత్మ దర్శనం గురించి ప్రశ్నిస్తాడు. నారదుడు అక్షరధామంలో వాసుదేవ దర్శనం దైవకృపవల్లనే కలిగిందని, వారి సేవకై తాను పంపబడినవాడినని చెబుతాడు. నారాయణుడు అటువంటి దర్శనం అత్యంత దుర్లభమని, ఏకాంతిక భక్తితోనే సర్వకారణ ప్రభువును పొందగలమని ఉపదేశిస్తాడు—ఆ ప్రభువు గుణాతీతుడు, నిత్యశుద్ధుడు, రూప-వర్ణ-వయస్సు-స్థితి వంటి భౌతిక విభాగాలకు అతీతుడు. చివరగా నారదుడు ధర్మయుక్తమైన ఏకాగ్ర తపస్సు చేయాలని ఆదేశిస్తాడు—తపస్సుతో శుద్ధి కలిగి, ప్రభువు మహిమను మరింత సంపూర్ణంగా గ్రహించగలుగుతాడు. తపస్సే సిద్ధికి హృదయం; తీవ్రమైన తపస్సు లేకుండా భగవంతుడు ‘వశుడు’ కాడు. స్కందుడు నారదుడు ఆనందంతో తపశ్చర్యకు సంకల్పించినట్లు ముగిస్తాడు.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.