
స్కందుడు వర్ణించెను—ధన్వంతరి స్వర్ణకలశంలో అమృతాన్ని ధరించి ప్రత్యక్షమైన వెంటనే మహా సంక్షోభం ఏర్పడింది. అసురులు అమృతాన్ని లాక్కొన్నారు; దేవులు ధర్మోపదేశంగా ‘న్యాయంగా పంచి దేవులకు కూడా భాగం ఇవ్వాలి’ అని చెప్పినా, లోభంతో వారు పరస్పరం కలహించి అమృతపానం చేయలేకపోయారు. బలప్రయోగం సాధ్యంకాక దేవులు అచ్యుతుడు విష్ణువును శరణు కోరారు. అప్పుడు విష్ణువు మోహినీ అనే మనోహర స్త్రీరూపం ధరించి అసురుల వద్దకు వెళ్లి, అమృతాన్ని తానే పంచుతానని వారి సమ్మతి పొందాడు. వరుసలుగా కూర్చోబెట్టి మోహినీ దేవులకే అమృతం అందించింది. ఈలోగా రాహు సూర్య-చంద్రుల మధ్య దేవుల వరుసలో చొరబడ్డాడు; గుర్తించగానే విష్ణువు సుదర్శన చక్రంతో అతని శిరస్సును ఛేదించి, లోకాల స్థిరత్వార్థం అతన్ని ‘గ్రహం’గా స్థాపించాడు. అమృతబలంతో దేవులు సముద్రతీరంలో యుద్ధానికి దిగారు. విష్ణు సహాయంతో, నర-నారాయణుల సన్నిధిలో—ప్రత్యేకంగా నరుడు కలశాన్ని తిరిగి పొందడంతో—అసురులు ఓడి వెనుదిరిగారు. చివరికి దేవులు ఆనందించి శ్రీదేవిని సమీపించి శుభవ్యవస్థ పునఃస్థాపనను చూశారు.
No shlokas available for this adhyaya yet.