Adhyaya 10

సావర్ణి ప్రశ్నించాడు—ఇంద్రుని విడిచి వెళ్లిన శ్రీ (లక్ష్మి) దేవతలకు మళ్లీ ఎలా లభిస్తుంది? నారాయణకేంద్రిత వృత్తాంతం చెప్పమని. స్కందుడు వివరిస్తాడు—దేవతలు పరాజయంతో పదభ్రష్టులై, దిక్పాలకులతో కలిసి తపస్వులవలె సంచరిస్తూ, దీర్ఘకాలం వర్షాభావం, క్షామం, దారిద్ర్యం వంటి కష్టాలు అనుభవించారు. చివరకు వారు మేరుపర్వతాన్ని ఆశ్రయించి, శంకరుడు సమక్షంలో బ్రహ్మదేవుని చేరగా, బ్రహ్మ విష్ణుకృప పొందే పరిహార మార్గాన్ని సూచించాడు. దేవతలు క్షీరసాగర ఉత్తర తీరానికి వెళ్లి లక్ష్మీపతి వాసుదేవ కేశవునిపై ఏకాగ్ర ధ్యానంతో ఘోర తపస్సు చేశారు. చాలా కాలానికి విష్ణువు తేజోమయ రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు; బ్రహ్మ-శివులతో పాటు సమస్త దేవతలు దండవత్ ప్రణామం చేసి, ఓంకారబ్రహ్మ, నిర్గుణ, అంతర్యామి, ధర్మరక్షకుడు మొదలైన ఉపాధులతో వాసుదేవుని స్తుతించారు. దుర్వాసుని పట్ల చేసిన అపరాధమే శ్రీవియోగానికి కారణమని ఒప్పుకొని, పునఃస్థాపన కోరారు. భగవాన్ వారి దుఃఖాన్ని గ్రహించి సహకారాత్మకమైన కార్యోపాయం చెప్పాడు—ఔషధులను సముద్రంలో వేయండి, మందరాన్ని మథనదండంగా చేసుకోండి, నాగరాజును తాడుగా చేసుకోండి, అసురులతో కలిసి సముద్రమథనం చేయండి; నేను సహాయం చేస్తాను. అమృతం ఉద్భవిస్తుంది, శ్రీదృష్టి మళ్లీ దేవతలపై పడుతుంది, ప్రత్యర్థులు మాత్రం క్లేశభారంతో నలుగుతారు. ఇలా చెప్పి విష్ణువు అంతర్ధానమయ్యాడు; దేవతలు ఉపదేశానుసారం కార్యాన్ని ప్రారంభించారు.