Adhyaya 1
మొదటి అధ్యాయంలో శౌనకుడు సూతుని అడుగుతాడు—ధర్మం, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, యోగసాధనలు అనేక ఇతిహాసాల్లో ప్రసిద్ధమైనా, విఘ్నాలు మరియు సిద్ధికి దీర్ఘకాలం కావడం వల్ల చాలా మందికి అవి కఠినమవుతాయి. అందుకే వివిధ సామాజిక స్థితులలో ఉన్న సాధారణ జనులకూ ఆచరించదగిన ‘సుకరోపాయం’ను చెప్పమని కోరుతాడు. సూతుడు, ఇదే ప్రశ్నను పూర్వం సావర్ణి ఋషి స్కందుని (గుహ/కార్త్తికేయ) అడిగినట్లు వివరిస్తాడు. స్కందుడు హృదయంలో వాసుదేవుని ధ్యానించి ఉపదేశిస్తాడు—దేవతాసంబంధంతో చేసిన చిన్న పుణ్యకర్మ కూడా మహత్తరమైన, నిర్విఘ్న ఫలాన్ని ఇస్తుంది; దేవకర్మ, పితృకర్మ, స్వధర్మకర్మలు భగవత్సంబంధంతో త్వరగా సిద్ధిస్తాయి; లేకపోతే కఠినమైన సాంఖ్య, యోగ, వైరాగ్య మార్గాలు కూడా భక్తి ఆధారంతో సులభమవుతాయి. తదుపరి సావర్ణి ప్రశ్నను మరింత స్పష్టంగా చేస్తాడు—అనేక దేవతలు, అనేక పూజావిధానాలు కాలపరిమిత ఫలాలు ఇస్తాయి; కాబట్టి నిర్భయుడు, అక్షయ ఫలదాత, భయనాశకుడు, భక్తవత్సలుడు అయిన దేవుడు ఎవరు? అలాగే సులభమైన, ప్రమాణమైన పూజావిధానం ఏమిటి? అధ్యాయం చివర స్కందుడు అనుకూల భావంతో సమాధానం చెప్పడానికి సిద్ధమవుతాడు.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.