
ఈ అధ్యాయంలో బ్రహ్మా తులసీ మహిమను క్రమబద్ధంగా వివరించమని కోరుతాడు. భగవాన్ సమాధానంగా—రత్నాలు, స్వర్ణం వంటి విలువైన ద్రవ్యాలకన్నా తులసీ అర్పణమే శ్రేష్ఠమని, తులసీ మంజరీలతో చేసిన పూజ మోక్షోన్ముఖ స్థితిని ఇచ్చి విష్ణుధామానికి, శ్వేతద్వీపానికి కూడా సాన్నిధ్య/ప్రాప్తిని కలిగిస్తుందని చెబుతాడు. తదుపరి శుచిత్వ నియమాలు చెప్పబడతాయి—పాత పుష్పాలు, పాత నీరు వర్జ్యాలు; కానీ తులసీ దళాలు, గంగాజలం ఎప్పుడూ త్యజ్యముకావు—ఇలా ఆచరణయోగ్యమైన పూజావిధి స్థిరపడుతుంది. బిల్వ, శమీ మొదలైన పత్రార్పణాలలో భేదం చెప్పినా, తులసీ విష్ణువుకు అత్యంత ప్రియమని, కృష్ణా/సితా తులసీ రూపభేదాలు మరియు ప్రత్యేకంగా ‘కృష్ణ తులసీ’ పూజ ఫలితాలు వివరించబడతాయి. ఆపై ధూపదానం, దీపదానం మహిమ—అగురు, కర్పూరం, గుగ్గులు మరియు ‘దశాంగ ధూపం’ శుద్ధికరం, రక్షాకరం, కోరికలు నెరవేర్చేదిగా వర్ణించబడుతుంది. ఆరాత్రిక/నీరాజన దీపకర్మ అపూర్ణ పూజను కూడా సంపూర్ణం చేసి స్వర్గ‑వైకుంఠ ప్రాప్తిని ఇస్తుంది. చివరలో అర్పిత దీపాలను హానిచేయడం లేదా దొంగిలించడం నిషిద్ధమని, దాని దుష్ఫలాన్ని ఫలశ్రుతి శైలిలో హెచ్చరిస్తారు।
No shlokas available for this adhyaya yet.
Read Skanda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.