Adhyaya 7
ఈ అధ్యాయం ఉపదేశాత్మక సంభాషణగా సాగుతుంది. వివిధ పుష్పార్పణాల వల్ల కలిగే ఆధ్యాత్మిక ఫలితాలను క్రమబద్ధంగా వివరించమని బ్రహ్మ అడుగుతాడు; భగవాన్ వాటిని శ్రేణీకరణతో సమాధానంగా చెబుతాడు. పూజకు అనుకూలమైన పుష్పజాతులను పేర్కొని, తులసి మరియు కొన్ని జలకమల/ఉత్పలాది అర్పణాలు అత్యంత ప్రీతికరమని విశేషంగా చెప్పబడుతుంది. పుష్పాల గుణనిర్ణయ ప్రమాణాలు—రంగు, సువాసన, తాజాదనం, కీటకరహితత్వం, శుచిత్వం—వివరించబడతాయి. సువాసనలేని పుష్పాలు కూడా కొన్ని సందర్భాల్లో స్వీకార్యమని చెప్పి, కొన్ని వర్జ్యాలు/దూరంగా ఉంచవలసిన వాటి సూచనలూ ఉంటాయి. ఇదే అర్పణతర్కం ఆకులకూ విస్తరిస్తుంది—బిల్వ, శమీ, భృంగరాజ, తమాల, ఆమలకీ మొదలైనవి—అవసరమైతే ఫలాలను కూడా ప్రత్యామ్నాయంగా అంగీకరిస్తారు. పుష్పాల మధ్య పుణ్యస్థాయిని ‘వెయ్యిరెట్లు’ పెరుగుదలతో పోల్చి చూపించి, లెక్కించిన పుష్పాలలో ‘జాతి’ (మల్లె) అత్యుత్తమమని తేలుస్తుంది. ఫలశ్రుతిలో ఈ మాసంలో చేసిన అర్పణాలు దేవకృపచేత భక్తిని ప్రసాదిస్తాయని, అలాగే పురాణీయ పుణ్యవ్యవహార భాషలో ధనం, కుటుంబసౌఖ్యం వంటి ఇష్టలౌకిక ఫలితాలు కూడా కలగవచ్చని చెప్పబడుతుంది.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.