
ఈ అధ్యాయం బ్రహ్మదేవుడు కేశవుని ప్రశ్నించడంతో ప్రారంభమవుతుంది—దీక్షా-చిహ్నిత భక్తికి, ముఖ్యంగా తులసీమాలా మరియు పద్మాక్ష (కమలబీజ) జపమాల ధరించడానికి ఏ ఫలం కలుగుతుంది? భగవాన్ విస్తృత ఫలశ్రుతి చెబుతాడు—తులసికాష్ఠమాల భక్తికి ప్రత్యక్ష గుర్తు; అది రక్షణ, శుద్ధి, మంగళాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. అశౌచం వంటి స్థితుల్లో ఉన్నవారైనా భక్తితో ధరించినచో దివ్యగతిని పొందుతారని పేర్కొంటుంది. తదుపరి విధి భాగం వస్తుంది—వైష్ణవ చిహ్నాలు (ఊర్ధ్వపుండ్రం, శంఖసంబంధ గుర్తింపులు) ధరించడం, సంధ్యావందనం, గురువందనం, ఏకాగ్రచిత్తంతో పూజాస్థల ప్రవేశం. అంతఃశుద్ధి, ప్రాణాయామం, చతుర్భుజ విష్ణు ధ్యానం చేసి పూజా ఏర్పాట్లు వివరించబడతాయి. శంఖం, పాత్రలు, దీపం మొదలైనవి స్థాపించి అర్ఘ్య, పాద్య, ఆచమనీయం, మధుపర్కం వంటి ఉపచారాలు సమర్పించాలి; ద్రవ్యాలు లేనప్పుడు భావనతో ప్రత్యామ్నాయం అనుమతించబడుతుంది. న్యాసం చేసి పాంచజన్య శంఖాన్ని మంత్రస్తుతులతో పూజించి, చివరికి స్నానం, అలంకారం, నైవేద్యం, ధూపదీపాలు, స్తోత్రం, నమస్కారాలతో సమాప్తి చేస్తూ భక్తి ధ్యానమయమూ, శాస్త్రబద్ధ విధినిష్ఠమూ అని స్థాపిస్తుంది।
No shlokas available for this adhyaya yet.