
ఈ అధ్యాయంలో అగస్త్యుడు పశ్చిమ దిశలోని తీర్థాలను యాత్రాక్రమంగా వివరిస్తాడు—రతికుండం, కుసుమాయుధ-కుండం. ఇక్కడ జంటగా స్నానం చేసి దానం చేయడం ఆరోగ్యం, సౌభాగ్యం, లావణ్యసిద్ధికి కారణమని చెప్పబడింది; ముఖ్యంగా మాఘ శుక్ల పంచమినాడు దంపతులు సుగంధాలు, వస్త్రాలు, పుష్పాలు, నైవేద్యాలతో పూజ చేయవలెనని విధానం ఉంది. తరువాత మంత్రేశ్వరమనే అరుదైన లింగస్థానం వస్తుంది; శ్రీరాముని అనుష్ఠానక్రియతో సంబంధించి స్థాపితమైనదిగా చెప్పి, స్నాన-దర్శనముల వల్ల మహాఫలం, పునరాగమననివృత్తి అని ఫలశ్రుతి ప్రకటిస్తుంది. ఉత్తరంగా శీతలా తీర్థంలో సోమవారం పూజ రోగభయనాశకమని, దేవీ బందీ స్మరణం బంధన-రాజబంధన విమోచనమని మంగళవారం యాత్రతో చెప్పి, దేవీ చుడకీ వద్ద సందేహకార్యసిద్ధికి దీపదానం, చతుర్దశీ దర్శనం నిర్దేశిస్తుంది. మహారత్న తీర్థంలో భాద్రపద కృష్ణ చతుర్దశీనాడు వార్షిక యాత్ర, దానం, జాగరణ; దుర్భరా/మహాభరా సరస్సులో శివపూజ, భాద్రపద ఆచారాలు; మహావిద్యా/సిద్ధపీఠంలో ప్రతినెల అష్టమీ-నవమీ యాత్ర, వివిధ సంప్రదాయాల మంత్రజపం, హోమ-దానాలు, నవరాత్రి శుద్ధి వర్ణించబడతాయి. రామకథా ప్రసంగంలో క్షీరకుండంలో దుగ్ధేశ్వరుని ప్రాదుర్భావం, సీతాకుండ నామకరణం చెప్పి, సీతా-రామ-లక్ష్మణ పూజతో కూడిన స్నానం, జపం, హోమం వలన పవిత్రత, అక్షయపుణ్యం లభిస్తాయని తెలిపింది. చివర వసిష్ఠుడు అయోధ్యను పరమ మోక్షక్షేత్రంగా స్తుతించి, బహుదిన యాత్రానియమం—ఉపవాసం, క్రమస్నానాలు, దేవదర్శనాలు, శ్రాద్ధం, బ్రాహ్మణపూజ, దానం, విధివత సమాప్తి—ను ఉపదేశిస్తాడు.
No shlokas available for this adhyaya yet.