Adhyaya 4

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि दुन्नाविल्लेति विश्रुतम् । योजनस्यांतरे देवि पश्चिमे मंगलस्थितेः

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి ‘దున్నావిల్ల’ అని ప్రసిద్ధమైన స్థలమునకు వెళ్ళుము. హే దేవి, అది మంగళస్థితీకి పశ్చిమంగా ఒక యోజన దూరమున ఉన్నది.

Verse 2

दुन्नको यत्र भीमेन भुक्त्वा त्यक्तः पुरा प्रिये । तत्रैव विवरं दिव्यं महा पातालमार्गदम्

హే ప్రియే, భీముడు పూర్వకాలంలో దున్నకను భుజించి విడిచిన స్థలం అదే. అక్కడే మహాపాతాళమునకు దారి చూపు దివ్యమైన రంధ్రం ఉంది.

Verse 3

तस्य कल्पः पुरा प्रोक्तः पातालोत्तरसंग्रहे । तत्र लिंगान्यनेकानि सिद्धस्थानानि षोडश

దాని పుణ్యవృత్తాంతము పూర్వము ‘పాతాలోత్తర-సంగ్రహ’ములో చెప్పబడినది. అక్కడ అనేక లింగములు, సిద్ధుల పదహారు స్థానములు ఉన్నాయి.

Verse 4

सुवर्णस्याकरः पूर्वं तत्स्थानमभवत्प्रिये । तस्मिन्स्थाने नरैर्देवि गन्तव्यं भूतिलिप्सया

హే ప్రియే, ఆ స్థలం పూర్వము స్వర్ణఖనిగా ఉండెను. హే దేవి, ఐశ్వర్యాభిలాషతో జనులు ఆ స్థలమునకు తప్పక వెళ్లవలెను.