Adhyaya 41

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । धन्यास्तु नरलोकास्ते गोमत्यां तु कृतोदकाः । पूजयिष्यंति ये कृष्णं केतकीतुलसीदलैः

శ్రీప్రహ్లాదుడు పలికెను—మనుష్యలోకంలో గోమతీ నదిలో స్నానం చేసినవారు ధన్యులు; కేతకీ పుష్పములు, తులసీ దళములతో శ్రీకృష్ణుని పూజించువారూ ధన్యులే।

Verse 2

न तेषां संभवोऽस्तीह घोरसंसा रगह्वरे । तेषां मृत्युः पुनर्नास्ति ह्यमरत्वं हि ते गताः

వారికి ఈ భయంకరమైన సంసార గహ్వరంలో మళ్లీ జన్మ లేదు. వారికి మరణం మరల రాదు; ఎందుకంటే వారు అమరత్వాన్ని పొందారు।

Verse 3

अन्यत्र वै यतीनां तु कोटीनां यत्फलं भवेत् । द्वारकायां तु चैकेन भोजितेन ततोऽधिकम्

ఇతరత్ర కోటిమంది యతులకు భోజనం పెట్టిన ఫలము ఏదైతే కలుగునో, ద్వారకలో ఒక్క యతికి భోజనం పెట్టినద్వారా దానికన్నా అధిక ఫలము లభిస్తుంది।

Verse 4

अतीतं वर्त्तमानं च भविष्यद्यच्च पातकम् । निर्द्दहेन्नास्ति संदेहो द्वारका मनसा स्मृता

గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తులోనూ కలిగే పాపములన్నీ—సందేహమే లేకుండా—మనసులో ద్వారకను స్మరించగానే దగ్ధమగును।

Verse 5

ज्ञात्वा कलियुगे घोरे हाहाभूतमचेतनम् । द्वारकां ये न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते नरोत्तमाः

ఘోర కలియుగంలో జనులు హాహాకారంతో మోహగ్రస్తులై వివేకం కోల్పోతారని తెలిసికొని, ద్వారకను విడువని నరోత్తములు నిజంగా కృతార్థులగుదురు।

Verse 6

मृतानां यत्र जंतूनां श्वेतद्वीपे स्थितिः सदा

ఎక్కడ మరణించిన జీవులకు శ్వేతద్వీపంలో నిత్యంగా నిశ్చిత నివాసస్థానం లభిస్తుంది।

Verse 7

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपाश्च ये । एकविंशतिः पितृगणा द्वारकायां वसंति ते

అగ్నిష్వాత్తులు, బర్హిషదులు, ఆజ్యపులు, సోమపులు—ఇలా పితృగణముల ఇరవై ఒక్క వర్గములన్నీ ద్వారకలో నివసిస్తాయి।

Verse 8

पुष्करादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि काश्यादीन्यूषराणि च

పుష్కరాది తీర్థములు, గంగాది పవిత్ర నదులు, కురుక్షేత్రాది క్షేత్రములు, కాశ్యాది పుణ్యస్థలములు—ఇవన్నీ ఇక్కడే సముపస్థితమై ఉన్నాయి।

Verse 9

गयादिपितृतीर्थानि प्रभासाद्यानि यानि च । स्थानानि यानि पुण्यानि ग्रामाश्च निवसंति वै

గయాది పితృతీర్థాలు, ప్రభాసాది పుణ్యక్షేత్రాలు, అలాగే ఉన్నతమైన పుణ్యస్థానాలు మరియు పవిత్ర గ్రామాలు—అవి అన్నీ నిశ్చయంగా ఇక్కడే నివసిస్తున్నాయి.

Verse 10

काश्यादिपुर्यो या नित्यं निवसंति कलौ युगे । नित्यं कृष्णस्य सदने पापिनां मुक्तिदे सदा

కాశీ మొదలైన పుణ్యపురులు కలియుగంలోనూ నిత్యం నిలిచినట్లే, శ్రీకృష్ణుని స్వధామంలో సదా పాపులకైనా నిరంతరం మోక్షదానం జరుగుతుంది.

Verse 11

वैशाखशुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यां शेषतः । वैशाख्यां दैत्यशार्दूल कल्पादिषु युगादिषु

వైశాఖ శుక్ల ద్వాదశి, ప్రత్యేకంగా ‘ప్రబోధినీ’ తిథి నాడు, అలాగే వైశాఖ మాసంలో కూడా—ఓ దైత్యశార్దూలా—కల్పాది యుగాది ఆరంభాల్లోనూ (ఇదే విధి).

Verse 12

चंद्रसूर्योपरागेषु मन्वादिषु न संशयः । व्यतीपातेषु संक्रांतौ वैधृतौ दैत्यनायक

చంద్రగ్రహణం, సూర్యగ్రహణం సమయాల్లో, అలాగే మన్వంతరాది సంధికాలాల్లో—సందేహం లేదు—వ్యతీపాతం, సంక్రాంతి, వైధృతి యోగాల్లో కూడా, ఓ దైత్యనాయకా!

Verse 13

तिलोदकं च यद्दत्त तत्स्थले पितृभक्तितः । तत्सर्वमक्षयं प्रोक्तं गोमत्यां स्नानपूर्वकम्

ఆ స్థలంలో పితృభక్తితో ఇచ్చే తిలోదక దానం—గోమతీ నదిలో స్నానం చేసి—చేస్తే, అది అంతా అక్షయ ఫలప్రదమని చెప్పబడింది.

Verse 14

येऽत्र श्राद्धं प्रकुर्वंति पिंडदानपुरःसरम् । तेषामत्राक्षया तृप्तिः पितॄणामुपजायते

ఇక్కడ పిండదానాన్ని ప్రధానంగా చేసి శ్రాద్ధం చేసేవారికి, వారి పితృదేవతలకు ఇక్కడే అక్షయ తృప్తి కలుగుతుంది.

Verse 41

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थ द्वारकामाहात्म्ये गोमतीस्नान कृष्णपूजन यतिभोजन दान श्राद्धादिसत्फलवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని చతుర్థ ద్వారకామాహాత్మ్యంలో ‘గోమతీ స్నానం, కృష్ణపూజ, యతిభోజనం, దానం, శ్రాద్ధాది సత్ఫలవర్ణనం’ అనే నలభై ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.