Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । ततो दशरथो राजा मंत्रिभिस्तैर्विसर्जितः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः

సూతుడు పలికెను—అనంతరం రాజు దశరథుడు, ఆ మంత్రులచే గౌరవపూర్వకంగా వీడ్కోలు పొందినవాడై, హర్షంతో హాటకేశ్వరుని పవిత్ర క్షేత్రానికి చేరెను.

Verse 2

तत्रागत्य ततो देवीं पित्रा संस्थापिता पुरा । पूजयित्वाऽथ सद्भक्त्या स्नात्वा कुण्डे शुभोदके

అక్కడికి వచ్చి, పూర్వం తన తండ్రి స్థాపించిన దేవిని సద్భక్తితో పూజించి, అనంతరం శుభజలమున్న కుండంలో స్నానం చేశాడు.

Verse 3

ततोऽन्यानि च मुख्यानि दृष्ट्वा चायतनानि सः । स्नात्वा तीर्थेष्वनेकेषु दत्त्वा दानान्यनेकशः

తర్వాత అతడు ఇతర ప్రధాన ఆలయాలను కూడా దర్శించి, అనేక తీర్థాలలో స్నానం చేసి, పునఃపునః అనేక దానాలు ఇచ్చెను.

Verse 4

प्रासादं कारयामास देवदेवस्य चक्रिणः । तत्र संस्थापयामास प्रतिमां वैष्णवीं शुभाम्

అతడు దేవదేవుడైన చక్రధారి శ్రీవిష్ణువునకు ఒక ప్రాసాదం (ఆలయం) నిర్మింపజేసి, అక్కడ శుభమైన వైష్ణవ ప్రతిమను ప్రతిష్ఠించాడు।

Verse 5

तस्याग्रे कारयामास वापीं स्वच्छोदकान्विताम् । सोपानपंक्तिभिर्युक्तां साधुभिः संप्रशंसिताम्

ఆయన ముందర స్వచ్ఛజలంతో నిండిన ఒక బావి/వాపి నిర్మింపజేశాడు; అది మెట్ల వరుసలతో అలంకృతమై, సద్గుణులచే ప్రశంసింపబడింది।

Verse 6

उदकेन ततस्तस्या देवाराधनतत्परः । प्रकारैर्बहुभिस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः

తర్వాత ఆ నీటిని ఉపయోగించి, దేవారాధనలో నిమగ్నుడై, అనేక విధాలుగా అత్యంత తీవ్రమైన మహత్తర తపస్సు చేశాడు।

Verse 7

ततो वर्षशतेऽतीते तस्य तुष्टो जनार्दनः । विलोक्य च तपस्तीव्रं विहितं तेन भूभुजा

ఆపై వంద సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత, ఆ రాజు చేసిన తీవ్రమైన తపస్సును చూచి జనార్దనుడు అతనిపై ప్రసన్నుడయ్యాడు।

Verse 8

प्रोवाच दर्शनं गत्वा पक्षिराजं समाश्रितः । मेघगम्भीरयावाचा बहुदेवगणैर्वृतः

దర్శనం అనుగ్రహించి, పక్షిరాజు గరుడుని ఆశ్రయించి, మేఘగంభీరమైన వాణితో—అనేక దేవగణాలచే పరివృతుడై—భగవాన్ పలికాడు।

Verse 9

श्रीविष्णुरुवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अपि ते दुर्लभं काममहं दास्यामि कृत्स्नशः

శ్రీ విష్ణువు పలికెను—వత్సా, నేను నీపై పూర్తిగా ప్రసన్నుడను. ఓ సువ్రతా, వరం కోరుకో. దుర్లభమైన కోరికయైనను, దానిని నేను నీకు సంపూర్ణంగా ప్రసాదిస్తాను।

Verse 10

राजोवाच । पुत्रार्थोऽयं समारंभो मया देव कृतोऽखिलः । तपसो देहि मे पुत्रांस्तस्माद्वंशविवृद्धिदान्

రాజు పలికెను—ఓ దేవా, నేను చేసిన ఈ సమస్త ప్రయత్నం పుత్రార్థమే. నా తపస్సు ఫలంగా నాకు కుమారులను ప్రసాదించుము; వారు నా వంశవృద్ధికి కారణమగుదురు.

Verse 11

अन्यत्सर्वं सुराधीश ध्रुवमस्ति गृहे स्थितम् । प्रसादात्तव यत्किंचिद्वैभवं विद्यते मम

ఓ సురాధీశా, మిగతా అన్నీ నా గృహంలో నిశ్చయంగా స్థిరంగా ఉన్నాయి. నాకు ఉన్న ఏ వైభవమైనా, అది అంతా నీ ప్రసాదం వలననే.

Verse 12

विष्णुरुवाच । अहं तव गृहे राजन्स्वयमेव न संशयः । अवतारं करिष्यामि कृत्वा रूपचतुष्टयम्

విష్ణువు పలికెను—ఓ రాజా, నేను స్వయంగా నిస్సందేహంగా నీ గృహంలో అవతరిస్తాను. నాలుగు రూపాలు ధరించి నేను అవతారము చేయుదును.

Verse 13

देवकार्याय तस्मात्त्वं गृहं गत्वा महीपते । कुरु राज्यं यथान्यायं पितृपैतामहं महत्

కాబట్టి, ఓ మహీపతే, దేవకార్యార్థం నీవు గృహానికి వెళ్లుము. నీ పితృ-పైతామహుల మహారాజ్యాన్ని న్యాయమార్గంగా పాలించుము.

Verse 14

तथेयं या त्वया वापी निर्मिता विमलोदका । राजवापीति विख्याता लोके सेयं भविष्यति

నీవు నిర్మించిన ఈ నిర్మలజలమయమైన వాపి లోకంలో ‘రాజవాపి’ అని ప్రసిద్ధి పొందును।

Verse 15

अस्यां स्नात्वा नरो भक्त्या य एनां पूजयिष्यति । श्रद्धया परया युक्तः संप्राप्ते पंचमीदिने

ఇక్కడ స్నానం చేసి పంచమి దినమున పరమశ్రద్ధతో భక్తిగా ఈ తీర్థ/దేవిని పూజించువాడు ఈ పవిత్ర వ్రతఫలమైన పుణ్యాన్ని పొందును।

Verse 16

ततः करिष्यति श्राद्धं यावत्संवत्सरं नृप । अपुत्रः प्राप्स्यते पुत्रान्वंशवृद्धिकरान्स हि

ఆపై, ఓ రాజా, అతడు ఒక సంవత్సరం పాటు శ్రాద్ధం చేయవలెను; నిజంగా, పుత్రహీనుడైనవాడుకూడా వంశవృద్ధికరమైన పుత్రులను పొందును।

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । प्रहृष्टवदनो भूत्वा सोऽपि राजा ययौ गृहम्

ఇట్లు పలికి ఆ భగవంతుడు తదుపరి అదృశ్యమయ్యెను; ఆనందముఖుడైన రాజు కూడా తన గృహమునకు వెళ్లెను।

Verse 18

ततः स्तोकेन कालेन तस्य पुत्रचतुष्टयम् । संजातं लोके विख्यातं कलत्रत्रितयस्य च

తర్వాత కొద్ది కాలంలోనే అతని మూడు రాణుల నుండి నాలుగు కుమారులు జన్మించి, లోకంలో ప్రసిద్ధులయ్యారు।

Verse 19

कौशल्यानाम विख्याता तस्य भार्या सुशोभना । ज्येष्ठा तस्यां सुतो जज्ञे रामाख्यः प्रथमः सुतः

కౌశల్య అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందిన అతని జ్యేష్ఠా, శోభాయమాన రాణి. ఆమె ద్వారా రామనామక ప్రథమ కుమారుడు జన్మించాడు।

Verse 20

तथान्या कैकयी नाम तस्य भार्या कनिष्ठिका । भरतो नाम विख्यातस्तस्याः पुत्रोऽभवत्त्वसौ

అలాగే అతని కనిష్ఠ రాణి కైకేయీ అనే నామంతో ఉండెను. ఆమెకు భరతనామక ప్రసిద్ధ కుమారుడు జన్మించాడు।

Verse 21

सुमित्राख्या तथा चान्या पत्नी या मध्यमा स्थिता । शत्रुघ्नलक्ष्मणौ पुत्रौ तस्यां जातौ महाबलौ

మరియు సుమిత్రా అనే మరొక మధ్యమ రాణి ఉండెను. ఆమె ద్వారా మహాబలులు లక్ష్మణుడు, శత్రుఘ్నుడు అనే ఇద్దరు కుమారులు జన్మించారు।

Verse 22

तथान्या कन्यका चैका बभूव वरवर्णिनी । ददौ यां पुत्रहीनस्य लोमपादस्य भूपतेः

అలాగే ఒకే ఒక కుమార్తె కూడా ఉండెను, శ్రేష్ఠ వర్ణసంపన్నురాలు. ఆమెను అతడు పుత్రహీనుడైన రాజు లోమపాదునకు ఇచ్చెను।

Verse 23

आनृण्यं भूपतिः प्राप्य एवं दशरथस्तदा । पितॄणां प्रययौ स्वर्गं कृतकृत्यस्तथा द्विजाः

ఈ విధంగా రాజు దశరథుడు పితృఋణం నుండి విముక్తి పొందించి, హే ద్విజులారా, కృతకృత్యుడై పితృలోకమైన స్వర్గానికి ప్రయాణమయ్యెను।

Verse 24

अथ राजाऽभवद्रामः सार्वभौमस्ततः परम् । रावणो येन दुर्धर्षो निहतो देवकंटकः

అనంతరం రాముడు సార్వభౌమ చక్రవర్తిగా రాజయ్యాడు. దేవతలకు కంటకమైన దుర్ధర్ష రావణుడిని ఆయనే సంహరించాడు.

Verse 25

येन रामेश्वरश्चात्र निर्मितो लक्ष्मणेश्वरः । सीतादेवी तथा मूर्ता येन चात्र प्रतिष्ठिता

ఇక్కడ రామేశ్వరాన్ని స్థాపించినవాడే లక్ష్మణేశ్వరాన్ని కూడా నిర్మించాడు; అలాగే ఈ స్థలంలోనే దేవి సీతామూర్తిని ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राजस्वामिराजवापीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రి సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండంలోని హాటకేశ్వర-క్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘రాజస్వామి మరియు రాజవాపీ మహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే తొంభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.