Adhyaya 64

Verse 1

। सूत उवाच । चमत्कारी पुरा देवी तत्रैवास्ति द्विजोत्तमाः । चमत्कारनरेंद्रेण स्थापिता श्रद्धया पुरा

సూతుడు పలికెను—హే ద్విజోత్తములారా, ఆ స్థలంలోనే ‘చమత్కారీ’ అనే దేవి విరాజిల్లుచున్నది. పూర్వకాలంలో ‘చమత్కార’ అనే రాజు శ్రద్ధతో ఆమెను ప్రతిష్ఠించాడు।

Verse 2

यया स महिषः पूर्वं निहतो दानवो रणे । कौमारव्रतधारिण्या मायाशतसहस्रधृक्

ఆమె చేతనే ఆ మహిషరూప దానవుడు పూర్వం యుద్ధంలో హతుడయ్యాడు—ఆ దేవి కౌమారవ్రతధారిణి, శతసహస్ర మాయాశక్తులను ధరించువది।

Verse 3

यदा तन्निर्मितं तत्र पुरं तेन महात्मना । तस्य संरक्षणार्थाय तदा सा स्थापिता द्विजाः

ఆ మహాత్ముడు అక్కడ ఆ నగరాన్ని నిర్మించినప్పుడు—హే ద్విజులారా—ఆ నగర రక్షణార్థం ఆమెను ప్రతిష్ఠించారు।

Verse 4

पुरस्य तस्य रक्षार्थं तथा तत्पुरवासिनाम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां भक्त्या भावितचेतसाम्

ఆ నగర రక్షణార్థమును, అలాగే నగరవాసుల రక్షణార్థమును—ముఖ్యంగా భక్తితో భావితచిత్తులైన సమస్త బ్రాహ్మణేంద్రుల కోసం—(ఆ దేవి స్థాపితమై ఉంది)।

Verse 5

यस्तामभ्यर्चयेत्सम्यङ्महानवमिवासरे । कृत्स्नं संवत्सरं तस्य न भयं जायते क्वचित्

మహానవమి దినమున ఆ దేవిని సమ్యక్గా ఆరాధించువానికి, సంపూర్ణ సంవత్సరమంతట ఎక్కడా భయం కలుగదు।

Verse 6

भूतप्रेतपिशाचेभ्यः शत्रुतश्च विशेषतः । रोगेभ्यस्तस्करेभ्यश्च दुष्टेभ्योऽन्येभ्य एव च

భూత-ప్రేత-పిశాచముల నుండి, ముఖ్యంగా శత్రువుల నుండి; రోగముల నుండి, దొంగల నుండి, ఇతర దుష్టుల నుండి కూడ (రక్షణ కలుగుతుంది)।

Verse 7

यंयं काममभिध्यायञ्छुक्लाष्टम्यां नरः शुचिः । तां पूजयति सद्भक्त्या स तमाप्नोत्यसंशयम्

శుచియైన మనిషి శుక్లపక్ష అష్టమినాడు ఏ ఏ కోరికను ధ్యానించి ఆ దేవిని సద్భక్తితో పూజిస్తాడో, అతడు నిస్సందేహంగా దానిని పొందుతాడు।

Verse 8

निष्कामः सुखमाप्नोति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः । तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम्

నిష్కామ భక్తుడు సుఖమును పొందును; మోక్షమునందు ఇక్కడ సందేహమే లేదు. ఆ దేవి ప్రసాదముచే ఇదే సత్యమని నేను పలికితిని।

Verse 9

तामाराध्य गताः पूर्वं सिद्धिं भूरिर्महीभुजः । ब्राह्मणाश्च तथान्येऽपि योगिनः परमेश्वरीम्

ఆ పరమేశ్వరీ దేవిని ఆరాధించి పూర్వకాలమున అనేక రాజులు మహాసిద్ధిని పొందిరి; బ్రాహ్మణులు మరియు ఇతర యోగులు కూడ (సిద్ధిని పొందిరి)।

Verse 11

तस्या आयतने पूर्वमाश्चर्यमभवन्महत् । यत्तद्वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ఆ దేవి ఆలయంలో పూర్వకాలంలో ఒక మహా ఆశ్చర్యం జరిగింది. దానిని నేను మీకు వర్ణిస్తాను—మీరు సమాధానచిత్తంతో వినండి.

Verse 12

आसीच्चित्ररथोनाम पूर्वं पार्थिवसत्तमः । दशार्णाधिपतिः ख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

పూర్వకాలంలో చిత్రరథుడు అనే ఉత్తమ రాజు ఉండెను. అతడు దశార్ణ దేశాధిపతిగా ప్రసిద్ధుడు, సమస్త శత్రువులను నశింపజేసేవాడు.

Verse 13

शुक्लाष्टम्यां सदा भक्त्या स तस्याः श्रद्धयान्वितः । अष्टोत्तरशतं यावत्प्रचकार प्रदक्षिणाम्

శుక్లపక్ష అష్టమీనాడు అతడు నిత్యం భక్తి-శ్రద్ధలతో వచ్చి, ఆ దేవిని ఒక వంద ఎనిమిది సార్లు వరకు ప్రదక్షిణ చేసెను.

Verse 14

ततः प्रणम्य तां देवीं संप्रयाति पुनर्गृहम् । सैन्येन चतुरंगेण समंतात्परिवारितः

తర్వాత ఆ దేవికి నమస్కరించి అతడు మళ్లీ తన గృహానికి బయలుదేరెను; చతురంగ సైన్యము అతనిని అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టి ఉండెను.

Verse 15

एवं तस्य नरेंद्रस्य प्रदक्षिणरतस्य च । जगाम सुमहान्कालो देव्या भक्तिरतस्य च

ఈ విధంగా ప్రదక్షిణలో రతుడై, దేవీభక్తిలో లీనుడైన ఆ నరేంద్రునకు మహత్తర కాలము గడిచిపోయెను.

Verse 16

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्र संगतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्देवीगृहसमाश्रितान्

ఆపై ఒక సమయంలో ఆ రాజు అక్కడికి వచ్చి, దేవీ మందిర ప్రాంగణంలో ఆశ్రయించిన శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులను చూచెను।

Verse 17

अग्रस्थांस्तान्द्विजान्सर्वान्नमश्चक्रे समाहितः

మనస్సు సమాహితంగా ఉంచి, ముందుగా నిలిచిన ఆ సమస్త ద్విజులకు నమస్కరించెను।

Verse 18

ततस्तैः सहितैस्तत्र सहासीनः कथाः शुभाः । राजर्षीणां पुराणानां विप्रर्षीणां चकार ह

ఆపై వారితో కలిసి అక్కడ కూర్చొని, శుభకథలను చర్చించెను—ప్రాచీన రాజర్షుల పురాణకథలు, విప్రర్షుల గాథలు।

Verse 19

ततः कस्मिन्कथांते स पृष्टस्तैर्द्विजसत्तमैः । कौतूहलसमोपेतैर्विनयावनतः स्थितः

ఆపై ఒక కథాంతంలో, కౌతూహలంతో నిండిన ఆ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులు అతనిని ప్రశ్నించిరి; అతడు వినయంతో వంగి నిలిచెను।

Verse 20

राजन्पृच्छामहे सर्वे त्वां वयं कौतुकान्विताः । तस्मात्कीर्तय चेद्गुह्यं न तत्तव व्यवस्थितम्

‘ఓ రాజా, మేమందరం కౌతూహలంతో నిన్ను అడుగుచున్నాము; కనుక ఇది నీకు గోప్యంగా ఉంచవలసినది కాకపోతే, దయచేసి వివరించుము।’

Verse 21

मासिमासि सदाष्टम्यां त्वं शुक्लायां सुदूरतः । आगत्य देवतायाश्च प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्

ప్రతి నెల శుక్లపక్ష అష్టమీనాడు నీవు ఎంతో దూరం నుంచి వచ్చి దేవికి ప్రదక్షిణ చేస్తావు।

Verse 22

यत्नेनान्याः परित्यज्य सर्वाः पूजादिकाः क्रियाः । नूनं वेत्सि फलं कृत्स्नं यत्प्रदक्षिणसंभवम्

నీవు యత్నపూర్వకంగా ఇతర పూజాదిక క్రియలన్నీ విడిచిపెట్టి, ప్రదక్షిణ వల్ల కలిగే సంపూర్ణ ఫలాన్ని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నావు.

Verse 23

राजोवाच सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठा यद्भवद्भिरुदाहृतम् । रहस्यमपि वक्तव्यं युष्माकं सांप्रतं मया

రాజు పలికెను—ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, మీరు చెప్పినది సత్యమే. ఇప్పుడు మీకు సంబంధించిన ఒక రహస్యాన్ని నేను వెల్లడించవలసి ఉంది.

Verse 24

अहमास शुकः पूर्वमस्मिन्नायतने शुभे । देव्याः पश्चिमदिग्भागे कुलायकृतसंश्रयः

పూర్వం ఈ శుభ ఆలయంలో నేను శుకుడు (చిలుక)గా ఉన్నాను; దేవి పశ్చిమ భాగంలో గూడు కట్టి అక్కడే ఆశ్రయించాను.

Verse 25

तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम् । प्रदक्षिणाभवद्देव्या नित्यमेव द्विजोत्तमाः

అక్కడ నేను ప్రతిరోజూ బయటకు వెళ్లి మళ్లీ లోనికి ప్రవేశించేవాడిని; ఓ ద్విజోత్తములారా, అది నిత్యం దేవి ప్రదక్షిణగానే మారేది.

Verse 26

ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे । तत्प्रभावेण संजातो राजा जातिस्मरोऽत्र हि

తర్వాత కాలక్రమేణ నా మరణం ఇదే మందిరంలోనే సంభవించింది. దాని ప్రభావంతోనే ఇదే స్థలంలో నేను పూర్వజన్మస్మృతితో కూడిన రాజుగా జన్మించాను.

Verse 27

एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम् । करोम्यस्या द्विजश्रेष्ठा देवतायाः समाहितः

ఈ కారణంతోనే, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, నేను దూరం నుంచైనా వచ్చి ఏకాగ్రచిత్తంతో ఈ దేవతకు ప్రదక్షిణ చేస్తాను.

Verse 28

पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया । कृता प्रदक्षिणा देव्यास्तेन जातोऽस्मि भूपतिः

పూర్వం నేను భక్తి లేనివాడిని, గూడు లోనే నివసించేవాడిని; అయినా దేవి ప్రదక్షిణ చేశాను—దాని వల్లనే నేను రాజుగా జన్మించాను.

Verse 29

अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम् । किं मे भविष्यति श्रेयस्तन्न वेद्मि द्विजोत्तमाः

ఇప్పుడు నేను శ్రద్ధతో కూడి ప్రదక్షిణ చేస్తున్నాను; దీని వల్ల నాకు ఏ మహాశ్రేయస్సు కలుగుతుందో—నాకు తెలియదు, ఓ ద్విజోత్తములారా.

Verse 30

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा तस्य ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः

సూతుడు అన్నాడు—ఆ రాజు మాటలు విని ఆ బ్రాహ్మణులు ఆశ్చర్యంతో కన్నులు విప్పి, హర్షంతో ఆ నరపతిని స్తుతించారు.

Verse 31

ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ तूर्णं स्वगृहाय ससैनिकः

అనంతరం ఆ రాజు సమస్త ద్విజసత్తములకు నమస్కరించి, వారి అనుమతి పొందిన తరువాత, సైన్యంతో కూడి వేగంగా తన రాజభవనానికి బయలుదేరెను।

Verse 32

अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम्

ఇప్పుడు శ్రద్ధతో ఎవడు ప్రదక్షిణ చేయునో, వాడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై కోరిన ఫలమును పొందును।

Verse 33

ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः । तस्याः प्रदक्षिणां चक्रुस्तथान्ये मुक्तिहेतवे

అప్పటినుండి ఆ విప్రులందరూ భక్తిని ముందుంచి ఆమె ప్రదక్షిణను చేసిరి; ఇతరులూ ముక్తి హేతువుగా అలాగే చేసిరి।

Verse 34

प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः । इह लोके परे चैव दुर्लभां त्रिदशैरपि

దాని ప్రభావముచేత వారు కోరిన పరమసిద్ధిని ఇహలోకమందును పరలోకమందును పొందిరి; అది దేవతలకైనా దుర్లభము।

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत् । सर्वकामप्रदां नृणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताम्

కాబట్టి సమస్త ప్రయత్నములతో ఇక్కడ ఆ దేవిని శరణు పొందవలెను; ఆమె ఆ క్షేత్రమందు స్థితమై నరులకు సర్వకామఫలప్రదాయిని।

Verse 6410

यस्तस्याः श्रद्धयोपेतः प्रकरोति प्रदक्षिणाम् । नित्यं संवत्सरं यावत्तिर्यग्योनौ न स व्रजेत्

శ్రద్ధతో కూడి ఒక సంవత్సరం పాటు నిత్యం ఆమెకు ప్రదక్షిణ చేయువాడు తిర్యగ్యోని, అనగా పశుజన్మాన్ని ఎప్పటికీ పొందడు।