Adhyaya 55

Verse 1

सूत उवाच । तस्या एव समीपस्थं देवदेवं नलेश्वरम् । दृष्ट्वा विमुच्युते पापात्स्थापितं नलभूभुजा

సూతుడు పలికెను—ఆ తీర్తానికి సమీపంలో రాజు నలుడు స్థాపించిన దేవదేవుడైన నలేశ్వరుడు ఉన్నాడు. ఆయన దర్శనమాత్రంతోనే మనిషి పాపముల నుండి విముక్తుడగును।

Verse 2

यस्तं पश्येन्नरो भक्त्या माघे षष्ठ्यां सिते द्विजाः । सर्व रोगविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमं पदम्

హే ద్విజులారా! మాఘమాస శుక్లపక్ష షష్ఠినాడు భక్తితో ఆయన దర్శనం చేసిన మనిషి సమస్త రోగాల నుండి విముక్తుడై పరమపదాన్ని పొందుతాడు.

Verse 3

कण्डूः पामाथ दद्रूणि मंडलानि विचर्चिका । दर्शनात्तस्य नश्यन्ति जन्तूनां भावितात्मनाम्

కండూ, పామా, దద్దుర్లు, వలయాకార చర్మవ్యాధులు, విచర్చిక (ఎక్జిమా)—ఆ పవిత్ర దర్శనమాత్రంతోనే భావితాత్ములైన జీవులలో ఇవన్నీ నశిస్తాయి.

Verse 4

अस्ति तस्याग्रतः कुण्डं स्वच्छोदकसुपूरितम् । मत्स्यकूर्मसमाकीर्णं पद्मिनीखंडमंडितम्

దాని ముందర స్వచ్ఛమైన నిర్మల జలంతో నిండిన ఒక కుండం ఉంది; అందులో చేపలు, తాబేళ్లు విరివిగా ఉండి, కమలగుచ్ఛాలతో అలంకరించబడి ఉంది.

Verse 5

यस्तत्र कुरुते स्नानं प्रत्यूषे सोमवासरे । अपि कुष्ठामयमस्तः स भूयः स्यात्पुनर्नवः

సోమవారము ఉదయవేళ అక్కడ స్నానం చేసే వాడు—కుష్ఠవ్యాధి ఉన్నా సరే—మళ్లీ కొత్తవాడిలా పునర్నవుడవుతాడు.

Verse 6

यदा संस्थापितः शंभुर्नलेन पृथिवीभुजा । तदा तुष्टेन स प्रोक्तो ब्रूहि किं ते करोम्यहम्

పృథివీభూపతి నలుడు శంభువును ప్రతిష్ఠించినప్పుడు, సంతోషించిన భగవంతుడు ఇలా అన్నాడు—“చెప్పు, నీకు నేను ఏమి చేయాలి?”

Verse 7

नल उवाच । अत्र स्थेयं त्वया देव सदा सन्निहितेन च । सर्वलोकहितार्थाय रोगनाशाय शंकर

నలుడు అన్నాడు—హే దేవ శంకరా! సర్వలోక హితార్థమై, రోగనాశార్థమై మీరు ఇక్కడ సదా సన్నిహితుడై నిలిచియుండండి।

Verse 8

शंकर उवाच । अहं त्वद्वचनाद्राजन्संप्राप्ते सोमवासरे । प्रत्यूषे च निवत्स्यामि प्रासादे नात्र संशयः

శంకరుడు అన్నాడు—హే రాజా! నీ వచనానుసారంగా సోమవారము వచ్చినప్పుడు, ప్రత్యూషకాలంలో నేను ఈ ప్రాసాదంలో నివసిస్తాను; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 9

प्राणिनां रोगनाशाय शुक्लपक्षे विशेषतः

ప్రాణుల రోగనాశార్థం—ప్రత్యేకంగా శుక్లపక్షంలో।

Verse 10

यो मामत्र स्थितं तत्र दिवसे वीक्षयिष्यति । स्नात्वा सुविमले कुंडे सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । तस्य नाशं प्रयास्यंति व्याधयो गात्रसंभवाः

సమ్యక్ శ్రద్ధతో ఈ అత్యంత నిర్మల కుండంలో స్నానం చేసి, పగటిపూట అక్కడ స్థితుడైన నన్ను దర్శించువాడు—అతని అవయవాలలో పుట్టిన వ్యాధులు నశించును।

Verse 11

योऽस्य कुंडस्य संभूतां मृत्तिकामपि मानवः । संधास्यति निजे देहे सोमवारे निशाक्षये । सोऽपि रोगैर्विनिर्मुक्तः संभविष्यति पुष्टिमान्

ఈ కుండం నుండి పుట్టిన మట్టిని సోమవారము రాత్రి అంత్యంలో తన దేహానికి పూసుకొనువాడు కూడా రోగముల నుండి విముక్తుడై పుష్టిమంతుడగును।

Verse 12

निष्कामस्तु पुनर्यो मां तस्मिन्काले नृपोत्तम । पूजयिष्यति सद्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोकं स यास्यति

హే నృపోత్తమా! ఆ సమయంలో నిష్కాముడై పుష్పాలు, ధూపం, అనులేపనాలతో సద్భక్తితో నన్ను పూజించువాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై నా లోకమును పొందును।

Verse 13

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवांस्त्रैलोक्यदीपको हरः । अन्तर्धानं गतो विप्रा यथा दीपोऽत्र तत्क्षणात्

సూతుడు పలికెను—ఇట్లు చెప్పి త్రైలోక్యదీపకుడైన భగవాన్ హరుడు, ఓ విప్రులారా, ఆ క్షణమే ఇక్కడ దీపం ఆరినట్లు అంతర్ధానమయ్యెను।

Verse 15

एष संस्थापितः शंभुर्मया युष्मत्पुरोंतिके । येन दृष्टेन रोगाणां सर्वेषां जायते क्षयः

ఈ శంభువును నేను మీ నగర సమీపంలో ప్రతిష్ఠించితిని; ఆయనను దర్శించడమే చాలు, అన్ని రోగముల క్షయం కలుగును।

Verse 16

अधुनाहं गमिष्यामि स्वराज्याय कृते द्विजाः । निषधां च पुरीमेष सर्वैः पूज्यः समाहितैः

హే ద్విజులారా! ఇప్పుడు నా రాజ్యార్థం నేను బయలుదేరుదును. నిషధా పురిలో ఉన్న ఈ ప్రభువును అందరూ సమాహితచిత్తంతో పూజించవలెను।

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं पार्थिवशार्दूल करिष्यामः समाहिताः । तव देवकृते यत्नं यात्राद्यासु क्रियासु च

బ్రాహ్మణులు పలికిరి—హే పార్థివశార్దూలా! మేము సమాహితులమై అలాగే చేయుదుము. మీకోసం మరియు దేవకార్యార్థం యాత్రాదిక పుణ్యక్రియలలో కూడా ప్రయత్నించుదుము।

Verse 18

तथा पूजां करिष्यामः श्रद्धया परया युताः । अस्माकं पुत्रपौत्रा ये भविष्यंति तथा परे । वंशजास्ते करिष्यंति पूजामस्य सुभक्तितः

ఇలా మేము పరమ శ్రద్ధతో యుక్తులమై ఆయన పూజను నిర్వహిస్తాము. మా కుమారులు, మనవళ్లు మరియు భవిష్యత్తులోని ఇతర వంశజులందరూ కూడా శుభభక్తితో ఈ ప్రభువును పూజిస్తారు.

Verse 19

सूत उवाच । एवमुक्तः स भूपालस्तैर्विप्रैस्तुष्टिसंयुतः । प्रतस्थे तान्प्रणम्योच्चैः सर्वैस्तैश्चाभिनंदितः

సూతుడు అన్నాడు—ఇలా చెప్పబడినప్పుడు ఆ రాజు ఆ బ్రాహ్మణులచే సంతోషించాడు. వారిని గౌరవంగా నమస్కరించి బయలుదేరాడు; వారందరూ అతనిని ప్రశంసతో అభినందించారు.

Verse 20

एवं स भगवाञ्छंभुस्तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः । हिताय सर्वलोकानां सर्वरोगक्षयावहः

ఇలా భగవాన్ శంభువు ఆ స్థలంలో స్థిరంగా నిలిచాడు; సమస్త లోకాల హితార్థం, అన్ని రోగాల నాశనాన్ని కలిగించేవాడై ఉన్నాడు.

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वीक्षणीयः सदा हि सः । विशेषात्सोमवारेण शाश्वतं श्रेय इच्छता

కాబట్టి సంపూర్ణ ప్రయత్నంతో ఆయన దర్శనం ఎల్లప్పుడూ చేయాలి; ప్రత్యేకంగా సోమవారంలో—శాశ్వత శ్రేయస్సు కోరువాడు.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వర క్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘నలేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే యాభై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.