Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

సూతుడు పలికెను—అదే స్థలమున ఉత్తర దిశాభాగంలో, ధుంధుమారేశ్వరుని సన్నిధిలో, నరేంద్రుడు యయాతి ఉత్తమ శివలింగాన్ని స్థాపించెను.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

హే ద్విజులారా, దేవయానీ కూడా అలాగే శర్మిష్ఠా కూడా—ఆ భూపతికి చెందిన రాణులు—సర్వకామఫలప్రదమైన (ఆ లింగాన్ని) స్థాపించిరి.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

హే ద్విజోత్తములారా, అతడు సమస్త భోగాలలో తృప్తి పొందినప్పుడు, తన రాజ్యాన్ని కుమారునికి అప్పగించి, తన దేహాన్నికూడా త్యాగమార్గానికి సమర్పించెను.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

అప్పుడు తన అవయవాలపై వృద్ధాప్యాన్ని ధరించి, రెండు రాణులతో కూడి, వినయసహితుడై మునిశ్రేష్ఠుడు మార్కండేయుని ప్రశ్నించెను.

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

హే భగవన్! సమస్త తీర్థములును పుణ్యక్షేత్రములును నాకు వివరించుము; వాటిలో ఏది ప్రధానమో, అత్యంత పవిత్రమో, దానిని మాకు ప్రకటించుము।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

శ్రీ మార్కండేయుడు పలికెను— ఇక్కడి సమస్త క్షేత్రములలో, అన్ని తీర్థములతో అలంకృతమైన ‘చమత్కారపుర’ క్షేత్రమే ప్రస్తుతం మాకు శ్రేష్ఠముగా ప్రకాశించుచున్నది।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

హే నృపశ్రేష్ఠా! అక్కడ విష్ణుపదీ గంగా స్వయంగా నిలిచి, జీవుల పాపములను నశింపజేయుచున్నది; అలాగే హరుడు (శివుడు) మొదలైన దేవతలూ అక్కడ నివసించుచున్నారు।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

హే నృపసత్తమా! భూమిపై ఉన్న ఇతర తీర్థములన్నిటికీ అక్కడ సదా సాన్నిధ్యం కలదు।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

అక్కడ ఒక శిల ఉంది; అది పరిమాణముగా యాభై రెండు హస్తములు. పితామహుడు (బ్రహ్మ) ద్విజుల ఆనందార్థం దానిని విడుదల చేసి ఉంచెను।

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

హే భూపతీ! ఇతరత్ర ఒక సంవత్సరంలో సిద్ధించే శుభకర్మ, అక్కడ ఒకే రోజులోనూ సిద్ధిని పొందుతుంది।

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

కాబట్టి, హే మహీపతీ! వెంటనే అక్కడికి వెళ్లి తపస్సు చేయుము; దానివల్ల నీవు భార్యతో కూడి హృదయంలో నిలిచిన లోకాలను పొందుదువు।

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

ఆ మాటలు విని నహుషుని కుమారుడైన ఆ రాజు, తన ఇద్దరు భార్యలతో కలిసి, చమత్కారపుర క్షేత్రానికి బయలుదేరాడు।

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

తర్వాత దేవదేవుడైన శూలినుని ఆ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి, పరమ శ్రద్ధతో యుక్తుడై, విధివిధానంగా ఆరాధించాడు।

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

ఆ ప్రభావంతో ఆ నృపుడు తన ఇద్దరు భార్యలతో కలిసి, శ్రేష్ఠ విమానాన్ని అధిరోహించి, త్రిదివాలయానికి వెళ్లాడు।

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

కిన్నరులు గానము చేయగా, చారణులు స్తుతించగా, అతడు ద్వాదశ సూర్య సమప్రభతో దేవులతో సమంగా స్పర్ధించుచు ప్రకాశించెను।