Adhyaya 279

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देनभाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांगिराः

సూతుడు పలికెను— పూర్వకాలంలో స్కందుడు బ్రహ్మపుత్రుడైన భృగువుకు ఈ సమస్త పురాణాన్ని ఉపదేశించాడు; అతనివలన అంగిరసుడూ దీనిని పొందెను.

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप स ऋचीकस्ततो मुनिः । एवं परंपराप्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

ఆ తరువాత చ్యవనుడు దీనిని పొందెను; తరువాత ఋచీక ముని. ఈ విధంగా పరంపరగా, సమస్త భువనాలలోనూ ఇది ప్రసిద్ధమైంది.

Verse 3

स्कांदं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापात्प्रमुच्यते

ఈ స్కాంద పురాణాన్ని దివ్య కుమారుడు మొదట వెలికి తెచ్చెను. సజ్జనుల సమూహంలో దీనిని వినే మనిషి పాపముల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं वर्णानां च सुखावहम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ఈ పురాణము ఆయుష్షును పెంపొందించేది, సమస్త వర్ణాలకు సుఖప్రదమైనది. ఇక్కడ మహాత్ముడైన షణ్ముఖ స్వామి దీనిని నిర్మించి స్థాపించాడు.

Verse 5

एवमेतत्पुरा ख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ఇలా ఇది పురాతనకాలం నుంచీ ప్రసిద్ధమైన పవిత్రాఖ్యానం; మీ అందరికీ మంగళం కలుగుగాక.

Verse 6

हाटकेश्वरक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृणुते नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

హాటకేశ్వర క్షేత్ర మహాత్మ్యాన్ని ఎవడు శ్రవణం చేస్తాడో, అతనికి లభించే పుణ్యాన్ని ఎవరూ లెక్కించలేరు.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ఈ ధర్మమాహాత్మ్యాన్ని బ్రాహ్మణునికి దానం చేసేవాడు, ఇందులోని అక్షరాల సంఖ్య ఎంతకాలమో అంతకాలం స్వర్గలోకంలో నివసిస్తాడు.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

వర్షధారలు, ఆకాశంలోని నక్షత్రాలు, గంగానదిలోని ఇసుకకణాలు లెక్కించలేనట్లే—అదే విధంగా దాని సంఖ్య తెలియదు.

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियंति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य इमां पठते कथाम्

ఎవడు భక్తితో ఎంతెన్ని దినాలైనా వినునో, మరియు ఎవడు ఈ కథను పఠించునో, అతడు సమస్తార్థసిద్ధిని పొందును।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

పుత్రార్థి పుత్రులను పొందును, ధనార్థి ధనాన్ని పొందును; పతికామన గల కన్య మనోహరమైన పతిని పొందును.

Verse 11

समागमं लभंते च वांधवाश्च प्रवासिभिः । स्कांदं पुराणं श्रुत्वा तु पुमाना प्नोति वांछितम्

ప్రవాసులకు వెళ్లిన వారితో బంధువులు మళ్లీ సమాగమం పొందుదురు; స్కాందపురాణం శ్రవణముచేత మనిషి వాంఛితాన్ని పొందును.

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम् । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

వినువారికీ పఠించువారికీ ఇది సర్వకామప్రదము; రాజు భూమిని జయించి శత్రువులనూ వశపరచుకొనును.

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमा युश्च विंदति । वेदविच्च भवेद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्

ఈ పుణ్యపురాణాన్ని శ్రవణం చేయుటవలన దీర్ఘాయువు లభించును; బ్రాహ్మణుడు వేదవేత్త అవుతాడు, క్షత్రియుడు రాజ్యాన్ని పొందుతాడు.

Verse 14

धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

వైశ్యుడు ధనధాన్యములను పొందును, శూద్రుడు సుఖమును పొందును. ఈ శ్లోకపు ఒక పాదమాత్రం వినినవాడైనను విష్ణులోకమునకు గమనించును.

Verse 15

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ఈ పురాణమును శ్రవించిన తరువాత ఎవడు వాచకుని పూజించునో, అతనిచేత బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రులు ముగ్గురును నిజముగా పూజింపబడినవారగుదురు.

Verse 16

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्या नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

గురు శిష్యునికి ఒక్క అక్షరమాత్రమైనా ఉపదేశించినచో, ఆ ఋణమునుండి విముక్తుడగుటకు భూమిపై ఇచ్చి తీరగల ద్రవ్యమేదియు లేదు.

Verse 17

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभूहिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्व कामिकैः

కాబట్టి శాస్త్రోపదేశకుడైన వ్యాసుని సమ్యకుగా పూజించవలెను—గోవులు, భూమి, స్వర్ణం, వస్త్రాదులు వంటి దానములతో మరియు సర్వకామప్రదమైన భోజనములతో.

Verse 18

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुतमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

భక్తియుక్తుడై ఈ అనుత్తమ శాస్త్రోపదేశమును శ్రవించి ఉపదేశకుని పూజించువాడు పరమ శైవపదమును పొందును.

Verse 19

पुराणश्रवणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

పురాణాన్ని శ్రవణం చేయుట మాత్రముననే అనేక జన్మలలో కూడిన పాపము శమించును; సమస్త తీర్థఫలము లభించును।

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुराणश्रवणमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండములో, శ్రీహాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యమున ‘పురాణశ్రవణమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను పేరుగల 279వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।