Adhyaya 211

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । राज्ञो दारिद्र्यदोषस्य कुष्ठव्याधेश्च कारणम् । कथयित्वा पुनः प्राह नारदो मुनिसत्तमः

విశ్వామిత్రుడు పలికెను—రాజుని దారిద్ర్యదోషమునకు, కుష్ఠవ్యాధికీ కారణమును వివరించి, మునిశ్రేష్ఠుడైన నారదుడు మరల పలికెను।

Verse 2

नारद उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं राजन्कुष्ठस्य कारणम् । दारिद्र्यस्य च यत्सम्यग्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा

నారదుడు పలికెను—ఓ రాజా, దివ్యచక్షువుతో సమ్యగ్గా గ్రహించి, కుష్ఠానికి కారణమును, దారిద్ర్యానికి కారణమును—ఇదంతా నీకు వివరించితిని।

Verse 3

अधुना संप्रवक्ष्यामि यथा तव पराभवः । शत्रुभ्यः संप्रजातोऽत्र द्विजानामपमानतः

ఇప్పుడు నేను చెప్పుదును—ఇక్కడ శత్రువుల చేత నీ పరాభవం ఏ విధంగా కలిగిందో; ద్విజుల (బ్రాహ్మణుల) అపమానమే దానికి కారణము।

Verse 4

आनर्ताधिपतिर्योऽत्र कश्चिद्राज्येऽभिषिच्यते । स पूर्वं गच्छति ग्रामं नागराणां प्रभक्तितः

ఇక్కడ ఎవడు ఆనర్తదేశాధిపతిగా రాజ్యాభిషిక్తుడగునో, అతడు ముందుగా భక్తి-శ్రద్ధలతో నాగరుల గ్రామమునకు వెళ్తాడు।

Verse 5

त्वया तत्कल्पितं राजन्नैव दत्तं प्रमादतः । पराभूता द्विजास्ते च याचमाना मुहुर्मुहुः

ఓ రాజా! ముందే ఏర్పాటు చేసిన దానాన్ని నీవు ప్రమాదవశాత్తు ఇవ్వలేదు. ఆ బ్రాహ్మణులు మళ్లీ మళ్లీ యాచిస్తూ అవమానింపబడ్డారు.

Verse 6

तथा कोपवशाद्यानि शासनानि द्विजन्मनाम् । लोपितानि त्वयान्यानि पितृपैतामहानि च

అలాగే కోపవశమై నీవు ద్విజుల శాసనపత్రాలు, దానపత్రాలు రద్దు చేశావు; తండ్రులు-తాతల నుండి వచ్చిన పితృపైతామహ దానాలను కూడా నశింపజేశావు.

Verse 7

तेन तेऽत्र पराभूतिः संजाता शत्रुसंभवा । एवं ज्ञात्वा द्विजेद्राणां शास नानि प्रयच्छ भोः

అందువల్ల శత్రువుల కారణంగా ఇక్కడ నీకు పరాజయం కలిగింది. ఇది తెలిసికొని, ఓ రాజా, ద్విజశ్రేష్ఠుల శాసనాలు మరియు దానాలను మళ్లీ ప్రసాదించు.

Verse 8

गृहीतानि च यान्येव तेषां मोक्षं समाचर । तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽथ शंखतीर्थे प्रभक्तितः

మరియు నీవు వారినుండి తీసుకున్నదంతా విడిచిపెట్టి విధివిధానంగా వారికి తిరిగి అప్పగించు. ఇది విని ఆ రాజు భక్తితో శంఖతీర్థంలో అట్లే ఆచరించాడు.

Verse 9

स्नात्वा विप्रान्समा हूय मध्यगेन समन्वितान् । शंखादित्यस्य पुरतः प्रक्षाल्य चरणौ नृप

స్నానం చేసి ఆ రాజు నాయకుడితో కూడిన బ్రాహ్మణులను పిలిచాడు. శంఖాదిత్యుని సమక్షంలో వారి పాదాలను కడిగాడు, ఓ రాజా.

Verse 10

ददौ च शासनशतं प्रक्षाल्य चरणांस्ततः । षड्विंशत्यधिकं राजा नागराणां महात्मनाम्

అనంతరం రాజు వారి పాదాలను ప్రక్షాళన చేసి, నాగర సముదాయంలోని మహాత్మ బ్రాహ్మణులకు వంద మాత్రమే కాక, నూట ఇరవై ఆరు శాసనపత్రాలను దానంగా ఇచ్చెను।

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे तत्र शत्रवो ये च संस्थिताः । सर्वे मृत्युं समापन्ना ब्राह्मणानां प्रसादतः

ఇంతలో అక్కడ నిలిచిన శత్రువులందరూ బ్రాహ్మణుల కృపా-ప్రసాదం వలన మరణాన్ని పొందిరి।

Verse 12

विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं शंखतीर्थसमुद्भवम् । प्रभावं पार्थिवश्रेष्ठ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि

విశ్వామిత్రుడు పలికెను—శంఖతీర్థమునుండి ఉద్భవించిన ఈ మహిమ అంతటిని నీకు వివరించితిని. ఓ రాజశ్రేష్ఠా, ఇంకా ఏమి వినదలచితివి?

Verse 211

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్రి సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండములో, హాటకేశ్వర క్షేత్రమాహాత్మ్యాంతర్గతంగా ‘శంఖతీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను 211వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।