Adhyaya 102

Verse 1

सूत उवाच । संप्रस्थितस्य रामस्य स्वकीयं सदनं प्रति । यदाश्चर्यमभून्मार्गे श्रूयतां द्विजसत्तमाः

సూతుడు పలికెను—తన స్వధామమునకు బయలుదేరిన శ్రీరాముని మార్గమధ్యమున జరిగిన ఆశ్చర్యకరమైన ఘటనను వినుడి, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా।

Verse 2

नभोमार्गेण गच्छत्तद्विमानं पुष्पकं द्विजाः । अकस्मादेव सञ्जातं निश्चलं चित्रकृन्नृणाम्

ఓ ద్విజులారా, ఆకాశమార్గమున సాగుచున్న పుష్పక విమానము అకస్మాత్తుగా నిశ్చలమైంది; అది జనులకు చిత్రమైన ఆశ్చర్యదృశ్యమై నిలిచింది।

Verse 3

अथ तन्निश्चलं दृष्ट्वा पुष्पकं गगनांगणे । रामो वायुसुतस्येदं वचनं प्राह विस्मयात्

అప్పుడు ఆకాశమండలమున నిశ్చలమైన పుష్పకాన్ని చూచి శ్రీరాముడు విస్మయముతో వాయుపుత్రుడు (హనుమంతుడు)తో ఈ వచనములు పలికెను।

Verse 4

त्वं गत्वा मारुते शीघ्रं भूमिं जानीहि कारणम् । किमेतत्पुष्पकं व्योम्नि निश्चलत्वमुपागतम्

ఓ మారుతీ, నీవు శీఘ్రముగా వెళ్లి భూమిపై కారణమును తెలుసుకొనుము—ఈ పుష్పక విమానము ఆకాశమున ఎందుకు నిశ్చలమై నిలిచింది?

Verse 5

कदाचिद्धार्यते नास्य गतिः कुत्रापि केनचित् । ब्रह्मदृष्टिप्रसूतस्य पुष्पकस्य महात्मनः

బ్రహ్మదృష్టి నుండి జన్మించిన ఆ మహాత్మ పుష్పక విమానపు గతి ఎప్పుడూ, ఎక్కడా, ఎవరివల్లా నిరోధింపబడదు।

Verse 6

बाढमित्येव स प्रोच्य हनूमान्धरणीतलम् । गत्वा शीघ्रं पुनः प्राह प्रणिपत्य रघूत्तमम्

“అలాగే” అని చెప్పి హనుమాన్ వేగంగా భూమికి వెళ్లి, తిరిగి వచ్చి రఘూత్తమునకు నమస్కరించి మళ్లీ పలికెను।

Verse 7

अत्रास्याधः शुभं क्षेत्रं हाटकेश्वर संज्ञितम् । यत्र साक्षाज्जगत्कर्ता स्वयं ब्रह्मा व्यवस्थितः

దీనిక్రింద ‘హాటకేశ్వర’మని పిలువబడే శుభక్షేత్రం ఉంది; అక్కడ జగత్కర్త బ్రహ్మ స్వయంగా సాక్షాత్తుగా నివసించుచున్నాడు।

Verse 8

आदित्या वसवो रुद्रा देववैद्यौ तथाश्विनौ । तत्र तिष्ठन्ति ते सर्वे तथान्ये सिद्धकिन्नराः

అక్కడ ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అలాగే దేవవైద్యులైన అశ్వినులు—వారందరూ మరియు ఇతర సిద్ధ-కిన్నరులు కూడా నిలిచియున్నారు।

Verse 9

एतस्मात्कारणान्नैतदतिक्रामति पुष्पकम् । तत्क्षेत्रं निश्चलीभूतं सत्यमेतन्मयोदितम्

ఈ కారణముచేత పుష్పకము దీనిని దాటి పోదు; ఆ క్షేత్రంపై అది నిశ్చలమై నిలుస్తుంది—ఇది నేను పలికిన సత్యము।

Verse 11

सर्वैस्तैर्वानरैः सार्धं राक्षसैश्च पृथग्विधैः । अवतीर्य ततो हृष्टस्तस्मिन्क्षेत्रे समन्ततः

అప్పుడు ఆయన ఆ వానరులందరితో కూడి, నానావిధ రాక్షసులతో సహా అక్కడికి దిగివచ్చి, ఆ పుణ్యక్షేత్రంలో నలుమూలలా హర్షించాడు।

Verse 12

तीर्थमालोकयामास पुण्यान्यायतनानि च । ततो विलोकयामास पितामहविनिर्मिताम् । चामुण्डां तत्र च स्नात्वा कुण्डे कामप्रदायिनि

ఆయన ఆ తీర్థాన్ని, అక్కడున్న పుణ్యదేవాలయాలను దర్శించాడు. తరువాత పితామహుడు (బ్రహ్మ) స్థాపించాడని ప్రసిద్ధమైన చాముండాదేవిని చూచి, కామప్రదాయిని కుండంలో స్నానమాచరించి తీర్థశుద్ధి విధిని నిర్వహించాడు।

Verse 13

ततो विलोकयामास पित्रा तस्य विनिर्मितम् । रामः स्वमिव देवेशं दृष्ट्वा देवं चतुर्भुजम्

తర్వాత రాముడు అక్కడ తన తండ్రి స్థాపించాడని చెప్పబడే చతుర్భుజ దేవేశ్వరుని దర్శించాడు. ఆ దివ్యరూపాన్ని చూచి, ఆయనను తన ఇష్టదేవుడిగా భావించి నమస్కరించి పూజించాడు।

Verse 14

राजवाप्यां शुचिर्भूत्वा स्नात्वा तर्प्य निजान्पितॄन् । ततश्च चिन्तयामास क्षेत्रे त्र बहुपुण्यदे

రాజవాపీలో స్నానమాచరించి శుద్ధుడై, తన పితృదేవతలకు తర్పణం చేశాడు. ఆపై ఆ అత్యంత పుణ్యప్రదమైన క్షేత్రంలో ధ్యానించి ఆలోచించాడు।

Verse 15

लिंगं संस्थापयाम्येव यद्वत्तातेन केशवः । तथा मे दयितो भ्राता लक्ष्मणो दिवमाश्रितः

“నేను తప్పక ఒక లింగాన్ని స్థాపిస్తాను; నా తండ్రి కేశవుని స్థాపించినట్లే. అలాగే నా ప్రియ సోదరుడు లక్ష్మణుడు ఇప్పుడు దివ్యలోకాన్ని ఆశ్రయించాడు.”

Verse 16

यस्तस्य नामनिर्दिष्टं लिंगं संस्थापयाम्यहम् । तं चापि मूर्तिमंतं च सीतया सहितं शुभम् । क्षेत्रे मेध्यतमे चात्र तथात्मानं दृषन्मयम्

ఆయన నామంతో సూచింపబడిన ఆ లింగాన్ని నేను ప్రతిష్ఠిస్తాను. అలాగే ఈ అత్యంత పవిత్ర క్షేత్రంలో సీతాసహితమైన శుభ సాకార మూర్తిని, నా శిలామయ ప్రతిమను కూడా స్థాపిస్తాను।

Verse 17

एवं स निश्चयं कृत्वा प्रासादानां च पंचकम् । स्थापयामास सद्भक्त्या रामः शस्त्रभृतां वरः

ఇలా సంకల్పం చేసి, శస్త్రధారులలో శ్రేష్ఠుడైన రాముడు సద్భక్తితో ఐదు ప్రాసాదాలను (మందిరాలను) స్థాపించాడు।

Verse 18

ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसाश्च विशेषतः । लिंगानि स्थापयामासुः स्वानिस्वानि पृथक्पृथक्

అనంతరం ఆ వానరులందరూ—ప్రత్యేకంగా రాక్షసులు—తమ తమ లింగాలను విడివిడిగా స్థాపించారు।

Verse 19

तत्रैव सुचिरं कालं स्थितास्ते श्रद्धयाऽन्विताः । ततो जग्मुरयोध्यायां विमानवरमाश्रिताः

అక్కడే వారు దీర్ఘకాలం శ్రద్ధతో నిలిచి ఉన్నారు; తరువాత ఉత్తమ విమానాన్ని అధిరోహించి అయోధ్యకు వెళ్లారు।

Verse 20

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा रामेश्वरो महान् । लक्ष्मणेश्वरसंयुक्तस्तस्मिंस्तीर्थे सुशोभने

ఇదంతా మీకు వివరించబడింది—ఆ సుందర తీర్థంలో లక్ష్మణేశ్వరంతో కూడిన మహా రామేశ్వరుడు ఎలా విరాజిల్లుతున్నాడో।

Verse 21

यस्तौ प्रातः समुत्थाय सदा पश्यति मानवः । स कृत्स्नं फलमाप्नोति श्रुते रामायणेऽत्र यत्

ప్రాతఃకాలంలో లేచి నిత్యం ఆ ఇద్దరు దేవతలను దర్శించు మనిషి, ఇక్కడ రామాయణ శ్రవణమున చెప్పబడిన సంపూర్ణ ఫలమును పొందును.

Verse 22

अथाष्टम्यां चतुर्दश्यां यो रामचरितं पठेत् । तदग्रे वाजिमेधस्य स कृत्स्नं लभते फलम्

అష్టమి మరియు చతుర్దశి తిథులలో రామచరితాన్ని పఠించువాడు, అశ్వమేధ యజ్ఞమున పొందు సంపూర్ణ ఫలాన్ని పూర్తిగా పొందును.

Verse 102

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमवितः । पुष्पकं प्रेरयामास तत्क्षेत्रं प्रति राघवः

సూతుడు పలికెను—ఆ మాటలు విని కుతూహలంతో నిండిన రాఘవుడు పుష్పక విమానాన్ని ఆ పవిత్ర క్షేత్రం వైపు తక్షణమే నడిపెను.