Adhyaya 2

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाहमुच्चरन्वेदानशेषैर्वदनैः शिवम् । अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्

బ్రహ్మ పలికెను - పిమ్మట నేను నా సమస్త ముఖములతో వేదములను ఉచ్చరించుచు, మనస్సులో భక్తిని నింపుకొని మానసిక పూజ గావించి శివుని స్తుతించితిని.

Verse 2

नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे । येन प्रकाश्यते सर्वं ध्रियते सततं नमः

సమస్త లోకములకు ఏకైక కారణమైన ఆ మహాదేవునకు నమస్కారము. ఎవరి చేత సర్వము ప్రకాశింపబడుచున్నదో మరియు నిరంతరము ధరింపబడుచున్నదో, ఆ శివునకు నమస్కారము.

Verse 3

विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम् । नेक्षंते त्वद्दयाहीना जात्यंधा भास्करं यथा

ఈ తేజస్సు విశ్వమంతా వ్యాపించి నిరంతరం ప్రకాశిస్తుంది; కాని నీ కృపలేని వారు దానిని చూడరు—జన్మాంధుడు సూర్యుణ్ని చూడనట్లే।

Verse 4

भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा । अंतस्स्थं वा बहिस्स्थं वा त्वद्भक्तैरनुभूयते

ఈ నిర్మల భూ-లింగం నిజంగా ఆధ్యాత్మిక నేత్రంతో దర్శనమవుతుంది; అంతరంలో ఉన్నా బయటనున్నా నీ భక్తులు దానిని అనుభవిస్తారు।

Verse 5

अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः । तदेतत्तव देवेश ज्वलितं दर्पणो यथा

యోగుల అంతరాత్మలో నీ రూపం అపరిమేయం, పరిమితికి అతీతం; ఓ దేవేశా, అది ప్రకాశించే దర్పణంలా జ్వలిస్తుంది।

Verse 6

अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी । मत्तो नान्यतरः कश्चिद्यन्मय्यपि विलीयते

లేదా శాంకరీ శక్తి సత్యమే—అణువుకన్నా సూక్ష్మమైనది; నన్ను మించిన వేరొకటి లేదు, ఎందుకంటే ఆ శక్తి కూడా నాలోనే లయమవుతుంది।

Verse 7

अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्

అణువంత చిన్నవాడైనా నీ కరుణకు పాత్రుడైతే నిశ్చయంగా మహత్త్వాన్ని పొందుతాడు. నీకన్నా ఉన్నతుడు ఎవరూ లేరు; ఆ శరణు వల్ల నేనూ ఉన్నతుడను కాను।

Verse 9

स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक । आदिश प्रयतं भक्तमपेक्षितनियुक्तिषु

ఓ ఈశా! ఓ మహాదేవా! లోకాతీతుడా! ప్రసన్నుడవు కమ్ము. నీ పట్ల భక్తిశ్రద్ధలు కలిగిన ఈ భక్తుని అభీష్ట కార్యములలో నియోగింపుము.

Verse 10

इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः । प्रांजलिर्देवदेवेशं न्यषीदं सविधे विभो

వినయముతో ఈ విధముగా విన్నవించుకొని, మాటిమాటికి నమస్కరించి, దోసిలి ఒగ్గి ఆ దేవదేవుని సమీపమున కూర్చుంటిని.

Verse 11

अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात् । वाचः कृतार्थन्भूयः शुक्लाः शंकरकीर्त्तनैः

పిమ్మట నూతన మేఘము వలె గంభీరమైన కంఠధ్వని గల విష్ణువు, శంకరుని స్తుతించుటచే పునీతమైన వాక్కులతో ఇట్లు పలికెను.

Verse 12

जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो । जय नाथ विरूपाक्ष जय चंद्रार्द्धशेखर

జయము త్రిభువనాధీశా! జయము గంగాధరా! ప్రభూ! జయము నాథా! విరూపాక్షా! జయము చంద్రశేఖరా!

Verse 13

अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते । येन निर्धूतमखिलं भक्तेषु ज्ञानमाहितम्

ఓ శంభూ! నీ నిష్కపటమైన, అపారమైన కరుణ వృద్ధి చెందుచున్నది. దానివలన భక్తుల అజ్ఞానమంతయు తొలగిపోయి, వారిలో జ్ఞానము నిక్షిప్తమగుచున్నది.

Verse 14

पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः । पुराणं च सपुत्राणां पितुरेव प्रवर्धनम्

మీరు సమస్త విద్యలకు పరిరక్షకులు; ఐశ్వర్యమును, మంగళసంపదల సముచ్చయమును ప్రసాదిస్తారు. కుమారుల విషయములో మీరు తండ్రిస్వరూపులు; మీ వల్ల వంశము వృద్ధి చెంది స్థిరమగును.

Verse 15

शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः । स्तोतुं न शक्नुमेशान समवायस्तु कि पुनः

హే ఈశానా! మీ శతమూర్తులలో ఒక్క రూపాన్నికూడా మేము నూతన స్తోత్రాలతో సమ్యక్గా స్తుతించలేము; మరి మీ సమగ్రతను ఏకకాలంలో ఎలా స్తుతించగలం?

Verse 16

त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः । भ्रमरः कीटमाकृष्य स्वात्मानं किं न चानयेत्

మీరు మాత్రమే మీ నిర్మల స్వరూపాన్ని యథార్థంగా తెలుసుకోగలరు; లేక మీ ప్రసాదమువల్లనే అది తెలిసివస్తుంది. ఎలా అంటే, భ్రమరము కీటమును ఆకర్షించి తన స్వభావస్థితికి చేర్చినట్లుగా.

Verse 17

देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम् । अप्यायस्याग्निकीलस्य दाहे शक्तिर्न किं भवेत्

దేవతలు మీ అంసశక్తి నుండే ఉద్భవించలేదా? అగ్నియొక్క చిన్న నిప్పురవ్వకూడా దహనశక్తిని కలిగి ఉండదా?

Verse 18

देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः । तथा विषयभेदेन त्वमेकोऽपि विभिद्यसे

దేశ-కాల-క్రియల సంయోగమువల్ల అగ్ని భేదభేదముగా కనిపించినట్లే, విషయభేదముచేత మీరు ఏకుడైయుండి కూడా నానారూపములుగా అనుభూతి చెందుతారు.

Verse 19

अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर । आवयोरखिलाधार नयनानंददायिनीम्

అనుగ్రహపరుడవైన దేవా, శంకరా, నీ దివ్యమూర్తిని మాకు దర్శింపజేయుము. అఖిలాధారుడా, మా నేత్రాలకు ఆనందం ప్రసాదించునదానిని చూపుము.

Verse 20

एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः

ఇలా మేమిద్దరం శ్రద్ధా-భక్తులతో నమస్కరించి స్తుతించుచుండగా, పరమ శంభువు మాపై ప్రసన్నుడై కృప చూపెను.

Verse 21

तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः । आविर्बभूव पुरुषः कपिलः कालकन्धरः

అనంతరం ఆ తేజస్తంభమునుండి చంద్రార్ధశేఖరుడైన దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యెను—కపిలవర్ణుడైన పురుషరూపుడు, కాలకంఠుడు.

Verse 22

परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ । दधानः पुरुषोऽवादीत्पुत्रावावामिति प्रभुः

చేతులలో పరశువు, బాలహరిణాన్ని ధరించి, అభయ-విశ్రాంతి ముద్రలను చూపుచు, ప్రభువు పురుషరూపంలో పలికెను—“మీరిద్దరూ నా కుమారులు.”

Verse 23

परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि । भवतं सर्वलोकानां सृष्टिरक्षाधिपौ युवाम्

“నాయందు ఏకాగ్రమైన మీ ఇద్దరి భక్తితో నేను పరమంగా తృప్తుడనయ్యాను. మీరు ఇద్దరూ సమస్త లోకాల సృష్టి మరియు రక్షణకు అధిపతులుగా ఉండండి.”

Verse 24

युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः । वरं वृणुतमन्यं च वरदोऽहमुपागतः

మీ కోరికలను నెరవేర్చడానికే నేను ఆవిర్భవించాను, కనుక వరాన్ని కోరుకోండి, మరొక వరాన్ని కూడా అడగండి. వరదాతనై నేను వచ్చాను.

Verse 25

इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली । विज्ञापयामासिवतौ स्वं स्वमर्थं पृथक्पृथक्

దేవుని మాటలు విని, సంతోషించి, చేతులు జోడించి, వారిరువురూ తమ తమ కోరికలను వేర్వేరుగా విన్నవించుకున్నారు.

Verse 26

अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः । संस्तुवन्वैदिकैर्मंत्रैरीशानमपराजितम्

మూడు లోకాలను సృష్టించేవాడనైన నేను (బాలుని వంటి వాడనైనప్పటికీ), వేద మంత్రాలతో అపరాజితుడైన ఈశానుని స్తుతిస్తున్నాను.

Verse 27

नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम् । तेजोमयं महादेवं योगिध्येयं निरंजनम्

నిత్యం వరాలనిచ్చేవాడు, తేజోమయుడు, మహాదేవుడు, యోగులకు ధ్యేయమైనవాడు, నిరంజనుడైన ఈశ్వర రూపానికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

Verse 28

आपूर्यमाणं भवता तेजसा गगनांतरम् । परिपृच्छ्यः सुरावासः क्षणाद्देव भविष्यति

ఓ దేవా! మీ తేజస్సుతో ఆకాశాంతరాలన్నీ నిండిపోతున్నాయి; క్షణకాలంలో దేవతల నివాసం కూడా ప్రశ్నించదగినదిగా (అస్థిరంగా) మారుతుంది.

Verse 29

सिद्धचारणगन्धर्वा देवाश्च परमर्षयः । नावसन्दिवि संचारं लभेरंस्तेजसा तव

సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, దేవులు మరియు పరమర్షులు—నీ దహించే తేజస్సు వల్ల దివ్యలోకాల్లో సంచరించలేరు।

Verse 30

पृथ्वी च सकला चैव तप्यमाना तवौजसा । चराचरसमुत्पत्तिक्षमा नैव भविप्यति

నీ ఓజస్సు చేత కాలిపోతున్న సమస్త భూమి ఇక చరాచర జీవుల ఉత్పత్తికి సామర్థ్యవంతం కాదగును।

Verse 31

उपसंहृत्य तेजः स्वमरुणाचलसंज्ञया । भव स्थावरलिंगं त्वं लोकानुग्रहकारणात्

కాబట్టి నీ తేజస్సును ఉపసంహరించి ‘అరుణాచల’ అనే నామంతో స్థావర లింగముగా భవించుము—లోకానుగ్రహార్థం।

Verse 32

ज्योतिर्मयमिदं रूपमरुणाचलसंज्ञितम् । ये नमन्ति नरा भक्त्या ते भवन्त्यमराधिकाः

‘అరుణాచల’మని ప్రసిద్ధమైన ఈ రూపము జ్యోతిర్మయము. భక్తితో దీనికి నమస్కరించువారు అమరపదానికి అర్హులగుదురు।

Verse 33

सेवंतां सकला लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः । गणाश्च विविधा भूमौ मानुषं भावमास्थिताः

సకల లోకాలు నిన్ను సేవించుగాక—సిద్ధులు, పరమర్షులు కూడ; భూమిపై మానవభావం ధరించిన వివిధ గణములు కూడా నీ సేవలో నిలుచుగాక।

Verse 34

दिव्याराम समुद्भूतकल्पकाद्याः सुरद्रुमाः । सेविनस्त्वां प्ररोहंतु भरिता विविधैः फलैः

దివ్య ఉద్యానవనాలలో పుట్టిన కల్పవృక్షాది దేవతా వృక్షాలు, వివిధ రకాల పండ్లతో నిండి మీ సేవలో ఇక్కడ పెరుగుగాక.

Verse 35

दिव्यौषधिगणास्सर्वे सिंहाद्या मृगजातयः । प्रशांताः परिवर्त्तंता पापकल्मषनाशनम्

సమస్త దివ్య ఔషధ సమూహాలు ఇక్కడ ఉండుగాక; సింహాది మృగజాతులు శాంత స్వభావంతో సంచరించుగాక, ఎందుకంటే ఈ స్థలం పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 36

अयनद्वयभिन्नेन गमनेनापि संयुतः । न लंघयिष्यति रविः शृंगं लिंगतनोस्तव

ఉత్తరాయణ, దక్షిణాయన మార్గాలలో ప్రయాణించే సూర్యుడు కూడా, లింగాకారంలో ఉన్న మీ శిఖరాన్ని దాటి వెళ్ళడు.

Verse 37

दिव्य दुंदुभिशंखानां घोषैः पुष्पौघवृष्टिभिः । सेवितो भव देव त्वमप्सरोनृत्यगीतिभिः

ఓ దేవా! దివ్య దుందుభులు మరియు శంఖాల నాదాలతో, పూల వానలతో, అప్సరసల నృత్య గీతాలతో మీరు సేవింపబడుదురు గాక.

Verse 38

अमरत्वं च सिद्धत्वं रससिद्धीश्च निर्वृतिम् । लभंतां मानुषा नित्यं त्वत्संनिधिमुपागताः

మీ సన్నిధికి వచ్చిన మానవులు ఎల్లప్పుడూ అమరత్వాన్ని, సిద్ధత్వాన్ని, రససిద్ధిని మరియు పరమ శాంతిని పొందుదురు గాక.

Verse 39

ईशत्वं च वशित्वं च सौभाग्यं कालवंचनम् । त्वामाश्रित्य नरास्सर्वे लभंतामरुणाचल

ఓ అరుణాచల! నిన్ను శరణు పొందిన సమస్త జనులు ఐశ్వర్యం, వశత్వం, సౌభాగ్యం మరియు కాలాన్నికూడా మోసగించే సామర్థ్యాన్ని పొందుగాక।

Verse 40

सर्वावयवदानेन सर्वव्याधिविनाशनात् । सर्वाभीष्टप्रदानेन दृश्यो भव महीतले

ప్రతి అవయవానికి క్షేమం ప్రసాదించి, సమస్త వ్యాధులను నశింపజేసి, అన్ని అభీష్టాలను దయచేసి—భూమిపై ప్రత్యక్షమవు, ప్రభో.

Verse 41

तथेति वरदं देवमरुणाद्रिपतिं शिवम् । प्रणम्य कमलानाथः प्रार्थयन्निदमब्रवीत्

“తథాస్తు” అని వరప్రదాత దేవుడు—అరుణాద్రిపతి శివుని—ప్రణమించి, కమలానాథుడు (బ్రహ్మ) ప్రార్థిస్తూ ఈ మాటలు పలికెను.

Verse 42

प्रसीद करुणापूर्ण शोणशैलेश्वर प्रभो । महेश सर्वलोकानां हिताय प्रकटोदय

కరుణాపూర్ణుడవైన శోణశైలేశ్వర ప్రభో! ప్రసన్నుడవు. ఓ మహేశా, సమస్త లోకాల హితార్థం నీవు ప్రత్యక్షంగా అవతరించితివి.

Verse 43

यदाहं त्वामुपाश्रित्य जगद्रक्षणदक्षिणः । श्रीपतित्वमनुप्राप्तस्तदा भक्ता भवंतु ते

నేను నిన్ను ఆశ్రయించి జగద్రక్షణలో దక్షుడనై, శ్రీపతి పదవిని పొందితిని; అందువల్ల వారు అందరూ నీ భక్తులగుదురు గాక.

Verse 44

नाल्पपुण्यैरुपास्येत त्वद्रूपं महदद्भुतम् । मया च ब्रह्मणा चैवमदृष्टपदशेखरः

అల్పపుణ్యులచే నీ మహత్తరమైన అద్భుత స్వరూపం ఉపాసింపబడదు. నేను మరియు బ్రహ్మదేవుడుకూడా నీ పరమ శిఖరపదాన్ని దర్శించలేకపోయాము.

Verse 45

प्रदक्षिणानमस्कारैर्नृत्यगीतैश्च पूजनैः । त्वामर्चयंति ये मर्त्याः कृतार्थास्ते गतांहसः

ప్రదక్షిణ, నమస్కారాలు, నృత్యగీతాలు మరియు పూజార్చనలతో నిన్ను ఆరాధించే మానవులు కృతార్థులు అవుతారు; వారి పాపాలు తొలగిపోతాయి.

Verse 46

उपवासैर्व्रतैः सत्रैरुपहारैस्तथार्चनैः । त्वामर्चयंति मनुजाः सार्वभौमा भवंतु ते

ఉపవాసాలు, వ్రతాలు, సత్రయాగాలు, దానోపహారాలు మరియు విధివిధాన అర్చనలతో నిన్ను పూజించే మనుజులు సార్వభౌములగుదురు గాక.

Verse 47

आरामं मंडपं चापि कूपं विधिविशोधनम् । कुर्वतामरुणाद्रीश संनिधाने पुनर्भव

హే అరుణాద్రీశా! ఉద్యానం, మండపం, బావి మరియు విధివిధాన శుద్ధి-వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసే వారి సమీపంలో నీవు మళ్లీ సన్నిధిగా ఉండుము.

Verse 48

अंगप्रदक्षिणं कुर्वन्नष्टैश्वर्यसमन्वितः । अशेषपातकैः सद्यो विमुक्तो निर्मलाशयः

అంగప్రదక్షిణం చేసే వాడు అష్టైశ్వర్యాలతో సమన్వితుడవుతాడు; సమస్త పాతకాల నుండి తక్షణమే విముక్తుడై నిర్మలాశయుడవుతాడు.

Verse 49

आवामप्यविमुंचंतौ सदा त्वत्पादपंकजम् । ध्यातव्यं मनुजैः सर्वैस्तव संनिधिमागतैः

మేము కూడా మీ పాదపద్మాలను ఎప్పుడూ విడవము. కనుక, మీ సన్నిధికి వచ్చిన మానవులందరూ మీ పాదపద్మాలను ధ్యానించాలి.

Verse 50

तथास्त्विति वरं दत्त्वा विष्णवे चंद्रशेखरः । भरुणाचलरूपेण प्राप्तः स्थावरलिंगताम्

"తథాస్తు" అని పలికి చంద్రశేఖరుడు విష్ణువుకు వరమిచ్చాడు; మరియు అరుణాచల రూపంలో స్థావర లింగత్వాన్ని పొందాడు.

Verse 51

तैजसं लिंगमेतद्धि सर्वलोकैककारणम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातं दृश्यते वसुधातले

ఈ తేజోమయ లింగమే సర్వలోకాలకు ఏకైక కారణం. ఇది 'అరుణాద్రి' అని ప్రసిద్ధి చెంది భూతలంపై కనిపిస్తుంది.

Verse 52

युगांतसमये क्षुब्धैश्चतुर्भिरपि सागरैः । अपि निर्मग्नलोकांतैरस्पृष्टांतिकभूतलम्

యుగాంత సమయంలో నాలుగు సముద్రాలు స్తంభించి లోకాలను ముంచివేసినప్పటికీ, దీని సమీపంలోని భూభాగం తాకబడదు.

Verse 53

गजप्रमाणैः पृषतैः पूरयंतो जगत्त्रयम् । पुष्कराद्या महामेघा विश्रांता यस्य सानुनि

ఏనుగు ప్రమాణంలో ఉండే నీటిబిందువులతో ముల్లోకాలను నింపే పుష్కరాది మహామేఘాలు దీని శిఖరాలపై విశ్రాంతి తీసుకుంటాయి.

Verse 54

प्रवृत्ते भूतसंहारे प्रकृतौ प्रतिसंचरे । भविष्यत्सर्वबीजानि निषेदुर्यत्र निश्चयम्

భూతసంహారం ప్రారంభమై సమస్తమూ ప్రకృతిలోకి ప్రతిసంచరించినప్పుడు, భవిష్యత్ సృష్టికి సంబంధించిన సమస్త బీజాలు నిశ్చయంగా అక్కడే నిలిచి ఉంటాయి.

Verse 55

मया चाहूयमानेभ्यः प्रलयानंतरं पुनः । यत्पादसेविविप्रेभ्यो वेदाध्ययनसंग्रहः

ప్రళయానంతరం నేను వారిని మళ్లీ ఆహ్వానించినప్పుడు, ఆయన పాదసేవలో నిమగ్నమైన బ్రాహ్మణుల నుండి వేదములు మరియు వేదాధ్యయన సంపద మళ్లీ సమీకృతమవుతుంది.

Verse 56

सर्वासामपि विद्यानां कलानां शास्त्रसंपदाम् । आगमानां च वेदानां यत्र सत्यव्यवस्थितिः

అక్కడే సమస్త విద్యలు, కళలు, శాస్త్రసంపదలు, ఆగమాలు మరియు వేదాల యొక్క సత్యస్థితి దృఢంగా స్థాపితమై ఉంది.

Verse 57

यद्गुहागह्वरांतस्स्था मुनयः शंसितव्रताः । जटिनः संप्रकाशंते कोटिसूर्याग्नितेजसः

ఆయన గుహలు, లోతైన గహ్వరాలలో ప్రశంసిత వ్రతధారులైన మునులు నివసిస్తారు; జటాధారులైన తపస్వులు కోటి సూర్యాగ్ని తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు.

Verse 58

पंचब्रह्ममयैर्मंत्रैः पंचाक्षरवपुर्धरैः । अकारपीठिकारूढो नादात्मा यः सदाशिवः

నాదస్వరూపుడైన సదాశివుడు—‘అ’కార పీఠికపై ఆరూఢుడై, పంచబ్రహ్మమయ మంత్రాలతో యుక్తుడై, పంచాక్షరి మంత్రరూప దేహాన్ని ధరించినవాడు.

Verse 59

अष्टभिश्च सदा लिंगैरष्टदिक्पालपूजितः । अष्टमूर्त्तितया योऽयमष्टसिद्धिप्रदायकः

ఎనిమిది లింగముల రూపమున అష్టదిక్పాలకులచే పూజింపబడువాడు, అష్టమూర్తి స్వరూపుడై అష్టసిద్ధులను ప్రసాదించువాడు.

Verse 60

यत्र सिद्धास्तथा लोकान्स्वान्स्वान्मुक्त्वा सुरेश्वराः । अपेक्षंते स्थिता मुक्तिं विहाय कनकाचलम्

అక్కడ సిద్ధులు మరియు దేవతాధిపతులు తమ తమ లోకాలను, మేరు పర్వతాన్ని విడిచిపెట్టి ముక్తిని ఆశిస్తూ వేచియుంటారు.

Verse 61

एवं वसुंधरापुण्यपरिपाकसमुच्चयः । अरुणाद्रिरिति ख्यातो भक्तभक्तिवरप्रदः

ఈ విధంగా భూదేవి పుణ్యఫల స్వరూపమైన ఈ పర్వతం 'అరుణాద్రి' అని ప్రసిద్ధి చెందింది, ఇది భక్తులకు భక్తిని బట్టి వరాలను ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 62

कैलासान्मेरुशिखरादागतैर्देवसंचयैः । पूज्यते शोणशैलात्मा शंभुः सर्ववरप्रदः

కైలాసం మరియు మేరు శిఖరాల నుండి వచ్చిన దేవతా సమూహాలచే, సర్వ వరాలను ప్రసాదించే శోణశైల (అరుణాచల) స్వరూపుడైన శంభువు పూజింపబడుతున్నాడు.

Verse 63

इति कमलजवक्त्रपद्मजां तं मुदितमनाः सनको निशम्य भक्त्या । विरचितविनयः प्रणम्य पुत्रः पितरमपृच्छदशेषवेदसारम्

బ్రహ్మదేవుని ముఖపద్మం నుండి వెలువడిన ఈ మాటలను విని, సంతోషించిన సనకుడు భక్తితో, వినయంతో తండ్రికి నమస్కరించి సమస్త వేదసారాన్ని అడిగాడు.