Adhyaya 5

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्येपि ये गणास्तत्र काश्यां लिंगानि चक्रिरे । तांश्च ते कथयिष्यामि कुंभयोने निशामय

స్కందుడు పలికెను—కాశీలో అక్కడ ఇతర గణులు కూడా లింగాలను స్థాపించారు. ఓ కుంభయోని, వినుము; వాటినీ నేను నీకు చెప్పుదును।

Verse 2

गणेन पिंगलाख्येन पिंगलाख्येशसंज्ञितम् । लिंगं प्रतिष्ठितं शंभोः कपर्दीशादुदग्दिशि

పింగల అనే గణుడు శంభువుకు చెందిన ఒక లింగాన్ని స్థాపించాడు; అది ‘పింగలాఖ్యేశ’ అని ప్రసిద్ధి చెందింది; అది కపర్దీశుని నుండి ఉత్తర దిశలో ఉంది।

Verse 3

तस्य दर्शनमात्रेण पापानां जायते क्षयः । वीरभद्रो महाप्रीतो देवदेवस्य शूलिनः

దాని దర్శనమాత్రమున పాపక్షయము కలుగును. దేవదేవుడైన త్రిశూలధారి పరమేశ్వరునిపై వీరభద్రుడు మహాప్రీతితో ఉంటాడు.

Verse 4

वीरभद्रेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः । तस्य दर्शनमात्रेण वीरसिद्धिः प्रजायते

ఇప్పటికీ నిశ్చలచిత్తముతో వీరభద్రేశ్వర లింగమును ధ్యానించవలెను. దాని దర్శనమాత్రమున వీరసిద్ధి జన్మించును.

Verse 5

अविमुक्तेश्वरात्पश्चाद्वीरभद्रेश्वरं नरः । समर्च्य न रणे भंगं कदाचिदपि चाप्नुयात्

అవిముక్తేశ్వరుని సమర్చించి తరువాత నరుడు విధివిధానముగా వీరభద్రేశ్వరుని అర్చించవలెను; అప్పుడు యుద్ధములో ఎప్పటికీ పరాజయము పొందడు.

Verse 6

वीरभद्रः स्वयं साक्षाद्वीरमूर्तिधरो मुने । संहरेद्विप्रसंघातमविमुक्तनिवासिनाम

ఓ మునీ! వీరరూపధారియైన సాక్షాత్ వీరభద్రుడు స్వయంగా అవిముక్తనివాసి బ్రాహ్మణులపై దాడిచేసే శత్రుసంఘాన్ని సంహరించును.

Verse 7

भद्रया भद्रकाल्या च भार्यया शुभया युतम् । वीरभद्रं नरोभ्यर्च्य काशीवासफलं लभेत्

భద్రా, భద్రకాళీ అనే శుభపత్నులతో యుక్తుడైన వీరభద్రుని నరుడు అభ్యర్చించితే కాశీవాసఫలము పొందును.

Verse 8

किरातेन किरातेशं लिंगं काश्यां प्रतिष्ठितम् । केदाराद्दक्षिणे भागे भक्तानामभयप्रदम्

కాశీలో కిరాతుడు ‘కిరాతేశ’ అనే లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. అది కేదారానికి దక్షిణ భాగంలో నిలిచి భక్తులకు అభయాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 9

चतुर्मुखो गणः श्रीमान्वृद्धकालेश सन्निधौ । चतुर्मुखेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

వృద్ధకాలేశుని సన్నిధిలో శ్రీమంతుడైన ‘చతుర్ముఖ’ అనే గణుడు ఇప్పటికీ నిశ్చలంగా ‘చతుర్ముఖేశ్వర’ లింగాన్ని ధ్యానిస్తాడు.

Verse 10

भक्ताश्चतुर्मुखेशस्य चतुराननवद्दिवि । पूज्यंते सुरसंघातैः सर्वभोगसमन्विताः

స్వర్గంలో చతుర్ముఖేశుని భక్తులు చతురాననుడివలె గౌరవింపబడతారు; దేవసమూహాలు వారిని పూజిస్తాయి, వారు సమస్త భోగాలతో సమన్వితులవుతారు.

Verse 11

निकुंभेश्वरमालोक्य निकुंभगणपूजितम् । पूजयित्वा व्रजन्ग्रामं कार्यसिद्धिमवाप्नुयात् । कुबेरेश समीपेतु शिवलोके महीयते

నికుంభగణులు పూజించే నికుంభేశ్వరుని దర్శించి, ఆరాధించి, ఎవడు తన గ్రామానికి తిరిగి వెళ్తాడో అతడు కార్యసిద్ధిని పొందుతాడు. అలాగే కుబేరేశుని సమీపంలో శివలోకంలో గౌరవింపబడతాడు.

Verse 12

पंचाक्षेशं महालिंगं महादेवस्य दक्षिणे । समभ्यर्च्य नरः काश्यां जातिस्मृतिमवाप्नुयात्

కాశీలో మహాదేవుని దక్షిణాన ఉన్న మహాలింగం ‘పంచాక్షేశ’ను విధివిధానంగా ఆరాధించినవాడు పూర్వజన్మస్మృతిని పొందుతాడు.

Verse 13

भारभूतेश्वरं लिंगं भारभूतगणार्चितम् । अंतर्गृहोत्तरद्वारि ध्यात्वा शिवपुरे वसेत्

అంతర్గృహ ఉత్తరద్వారమున, భారభూతగణార్చితమైన భారభూతేశ్వర లింగాన్ని ధ్యానించినవాడు శివపురంలో నివాసం పొందును।

Verse 14

भारभूतेश्वरं लिंगं यैः काश्यां न विलोकितम् । भारभूताः पृथिव्यास्तेऽवकेशिन इव द्रुमाः

కాశీలో భారభూతేశ్వర లింగ దర్శనం చేయని వారు భూమికి భారమే—లోపల ఖాళీగా, ఫలహీనమైన చెట్లవలె।

Verse 15

गणेन त्र्यक्षसंज्ञेन लिंगं त्र्यक्षेश्वरं परम् । त्रिलोचनपुरोभागे शील्येताद्यापि कुंभज

త్ర్యక్ష అనే గణుడు పరమ త్ర్యక్షేశ్వర లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు; ఓ కుంభజా! త్రిలోచన మందిరపు ముందుభాగంలో అది నేటికీ భక్తితో సేవింపబడుతుంది।

Verse 16

तस्य लिंगस्य ये भक्तास्ते तु देहावसानतः । त्र्यक्षा एव प्रजायंते नात्र कार्या विचारणा

ఆ లింగానికి భక్తులైన వారు దేహాంతరానంతరం తప్పక త్ర్యక్షులుగానే జన్మిస్తారు; ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు।

Verse 17

क्षेमको नाम गणपः काश्यां मूर्तिधरः स्वयम् । विश्वेश्वरं सर्वगतं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

క్షేమక అనే గణుడు, కాశీలో స్వయంగా మూర్తిధరుడై, నేటికీ నిశ్చలంగా సర్వవ్యాపి విశ్వేశ్వరుని ధ్యానించుచున్నాడు।

Verse 18

क्षेमकं पूजयेद्यस्तु वाराणस्यां महागणम् । विघ्नास्तस्य प्रलीयंते क्षेमं स्याच्च पदेपदे

వారణాసిలో మహాగణుడైన క్షేమకుని పూజించువానికి విఘ్నములు లయమగును; అడుగడుగునా క్షేమము కలుగును।

Verse 19

देशांतरं गतो यस्तु तस्यागमनकाम्यया । क्षेमकं पूजनीयोत्र क्षेमेणाशु स आव्रजेत्

పరదేశానికి వెళ్లి తిరిగి రావాలని కోరువాడు ఇక్కడ క్షేమకుని పూజించాలి; ఆ క్షేమరక్షణవల్ల అతడు త్వరగా సురక్షితంగా తిరిగి వస్తాడు।

Verse 20

लांगलीश्वरमालोक्य लिंगं लांगलिनार्चितम् । विश्वेशादुत्तरेभागे न नरो रोगभाग्भवेत्

లాంగలినుడు ఆరాధించిన ‘లాంగలీశ్వర’ లింగాన్ని దర్శించి—విశ్వేశుని ఉత్తర భాగంలో ఉన్నదాన్ని—మనిషి రోగభాగ్యుడు కాడు।

Verse 21

लांगलीशं सकृत्पूज्य पंचलांगलदानजम् । फलं प्राप्नोत्यविकलं सर्वसंपत्करं परम्

లాంగలీశుని ఒక్కసారి పూజించినా, ఐదు నాగళ్ల దానఫలంగా కలిగే అవికల ఫలాన్ని పొందుతాడు—అది పరమమై సమస్త సంపదలను ప్రసాదించేది।

Verse 22

विराधेश्वरमाराध्य विराधगणपूजितम् । सर्वापराधयुक्तोपि नापराध्यति कुत्रचित्

విరాధగణుడు పూజించిన విరాధేశ్వరుని ఆరాధిస్తే, అన్ని అపరాధాలతో కూడినవాడైనా ఎక్కడా అపరాధంలో పడడు।

Verse 23

दिनेदिनेपराधो यः क्रियते काशिवासिभिः । स याति संक्षयं क्षिप्रं विराधेश समर्चनात्

కాశీవాసులచే దినదినము జరిగే అపరాధములు విరాధేశుని సమ్యక్ ఆరాధనవలన శీఘ్రముగా నశించిపోవును।

Verse 24

नैरृते दंढपाणस्तु विराधेशं प्रयत्नतः । नत्वा सर्वापराधेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

నైరృత దిశలో దండపాణి, ప్రయత్నపూర్వక భక్తితో విరాధేశునకు నమస్కరించినవాడు, సమస్త అపరాధముల నుండి విముక్తుడగును—సందేహము లేదు।

Verse 25

सुमुखेशं महालिंगं सुमुखाख्यगणार्चितम् । पश्चिमाभिमुखं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

సుముఖనామ గణముచే ఆరాధింపబడిన ‘సుముఖేశ’ మహాలింగము—పశ్చిమాభిముఖమైన ఆ లింగ దర్శనమాత్రమున పాపముల నుండి విముక్తి కలుగును।

Verse 26

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे सुमुखेशं विलोक्य च । सदैव सुमुखं पश्येद्धर्मराजं न दुर्मुखम्

పిలిపిలా తీర్థమున స్నానము చేసి సుముఖేశుని దర్శించినవాడు, ధర్మరాజును ఎల్లప్పుడూ సుముఖుడిగానే చూస్తాడు; దుర్ముఖుడిగా కాదు।

Verse 27

आषाढिनार्चितं लिंगमाषाढीश्वरसंज्ञकम् । दृष्ट्वाषाढयां नरो भक्त्या सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

ఆషాఢ మాసమున ఆషాఢినచే ఆరాధింపబడిన ‘ఆషాఢీశ్వర’ లింగమును భక్తితో దర్శించిన నరుడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును।

Verse 28

उदीच्यां भारभूतेशादाषाढीशं समर्चयन् । आषाढ्यां पंचदश्यां वै न पापैः परितप्यते

ఉత్తర దిశలో భారభూతేశుని నుండి ఆరంభించి ఆషాఢీశుని సమర్చించువాడు, ఆషాఢ మాస పౌర్ణమినాడు పాపాలచే బాధింపబడడు.

Verse 29

शुचिशुक्लचतुर्दश्यां पंचदश्यामथापि वा । कृत्वा सांवत्सरीं यात्रामनेना जायते नरः

శుచి మాస శుక్లపక్ష చతుర్దశి గానీ పంచదశి గానీ, ఈ వార్షిక యాత్రను ఆచరించినవాడు దాని ద్వారా వాగ్దత్త ఆధ్యాత్మిక ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 30

स्कंद उवाच । मुने गणेषु चैतेषु वाराणस्यां स्थितेष्विति । स्वनाम्ना स्थाप्य लिंगानि विश्वेशपरितुष्टये

స్కందుడు పలికెను—మునివర్యా! ఈ గణములు వారాణసీలో నివసించగా, విశ్వేశ్వరుని పరిపూర్ణ తృప్తికై తమ తమ నామాలతో లింగాలను స్థాపించిరి.

Verse 31

विश्वेशश्चिंतयां चक्रे पुनः काशीप्रवृत्तये । कं वा हितं प्रहित्याद्य निर्वृतिं परमां भजे

కాశీ యొక్క పవిత్ర వ్యవస్థను మళ్లీ ప్రవహింపజేయుటకు విశ్వేశ్వరుడు మరల ఆలోచించెను—‘ఇప్పుడు ఎవరి హితం చేసి, ఎవరిని పంపితే నేను పరమ శాంతిని పొందుదును?’

Verse 32

योगिन्यस्तिग्मगुर्वेधाः शंकुकर्णमुखागणाः । व्यावृत्त्यनागताः काश्याः सिंधुगा इव सिंधवः

యోగినీలు, తిగ్మగుర్వేధా మరియు శంకుకర్ణముఖ గణములు తిరిగి మళ్లిపోయి కాశీకి రాలేదు—సముద్రంలో కలిసిన నదులు తిరిగి రానట్లే.

Verse 33

धुवं काश्यां प्रविष्टा ये ते प्रविष्टा ममोदरे । तेषां विनिर्गमो नास्ति दीप्तेग्नौ हविषामिव

నిశ్చయంగా కాశీలో ప్రవేశించినవారు నా ఉదరంలోనే ప్రవేశించినవారు; వారికి ఇక బయటికి వెళ్లుట లేదు—దీప్తమైన అగ్నిలో వేసిన హవిస్సులవలె।

Verse 34

येषां हि संस्थितिः काश्यां लिंगार्चनरतात्मनाम् । त एव मम लिंगानि जंगमानि न संशयः

కాశీలో నివసిస్తూ లింగార్చనలో రమించే హృదయమున్నవారు—వారే నా జంగమ లింగములు; సందేహమే లేదు।

Verse 35

स्थावरा जंगमाः काश्यामचेतनसचेतनाः । सर्वे ममैव लिंगानि तेभ्यो द्रुह्यंति दुर्धियः

కాశీలో స్థావరములు, జంగమములు; జడములు, చైతన్యములు—అన్నీ నా లింగములే. దుర్బుద్ధులు వాటికి అపరాధం చేస్తారు।

Verse 36

वाचि वाराणसी येषां श्रुतौ वैश्वेश्वरी कथा । त एव काशी लिंगानि वराण्यर्च्यान्यहं यथा

వారి వాక్కులో ‘వారణాసి’ ఉండి, వారి శ్రవణంలో విశ్వేశ్వరుని పవిత్ర కథ ఉండునో—వారే కాశీ యొక్క శ్రేష్ఠ పూజ్య లింగములు, నేనెట్లానో అట్లే।

Verse 37

वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति स्फुटम् । मुखाद्विनिर्गतं येषां तेषां न प्रभवेद्यमः

వారి నోట నుండి స్పష్టంగా ‘వారణాసి’, ‘కాశీ’, ‘రుద్రావాసం’ అనే ఉచ్చారణ వెలువడితే—వారిపై యముడు ప్రభవించడు।

Verse 38

आनंदकाननं प्राप्य ये निरानंदभूमिकाम् । अन्यां हृदापि वांछंति निरानंदाः सदात्र ते

ఆనందకాననం (కాశీ) చేరినప్పటికీ హృదయంలో మరొక ఆనందరహిత స్థలాన్ని కోరువారు, ఇక్కడ నిత్యము ఆనందవిహీనులై ఉంటారు।

Verse 39

अद्यैव वास्तुमरणं बहुकालांतरेपि वा । कलिकाल भिया पुंसां काशी त्याज्या न कर्हिचित्

మరణం ఈ రోజే వచ్చినా, ఎంతో కాలానంతరం వచ్చినా, కలియుగ భయంతో మనుష్యుడు కాశీని ఎప్పటికీ విడువకూడదు।

Verse 40

अवश्यंभाविनो भावा भविष्यंति पदेपदे । सलक्ष्मीनिलयां काशीं ते त्यजंति कुतो धियः

అవశ్యంభావి సంఘటనలు అడుగడుగునా జరుగుతాయి; అప్పుడు శుభలక్ష్మీ నివాసమైన కాశీని జ్ఞానులు ఎలా విడిచిపెడతారు?

Verse 41

वरं विघ्नसहस्राणि सोढव्यानि पदेपदे । काश्यां नान्यत्र निर्विघ्नं वांछेद्राज्यमपि क्वचित्

కాశీలో అడుగడుగునా వేల విఘ్నాలు సహించడమే మేలు; ఇతరత్రా నిర్విఘ్న రాజ్యాన్నికూడా ఎప్పుడూ కోరరాదు।

Verse 42

कियन्निमेषसंभोग्याः संति लक्ष्म्याः पदेपदे । परं निरंतरसुखाऽमुत्राप्यत्रापि का शिका

నిమిషమాత్రం అనుభవించదగిన లక్ష్మి అడుగడుగునా ఎంత ఉందో! కాని కాశికా ఇహలోకములోను పరలోకములోను నిరంతర సుఖాన్ని ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 43

विश्वनाथो ह्यहं नाथः काशिकामुक्तिकाशिका । सुधातरंगा स्वर्गंगा त्रय्येषा किन्न यच्छति

నేనే విశ్వనాథ ప్రభువు; కాశికా మోక్షప్రదాయిని. అమృతతరంగములతో కూడిన ఈ స్వర్గగంగా—ఈ త్రయం ఇవ్వనిది ఏముంది?

Verse 44

पंचक्रोश्यापरिमिता तनुरेषा पुरी मम । अविच्छिन्नप्रमाणर्धिर्भक्तनिर्वाणकारणम्

పంచక్రోశీ పరిమాణముగల ఈ నా పురి నా దేహమే. దీని పవిత్ర విస్తృతి అవిచ్ఛిన్నం; భక్తులకు నిర్వాణకారణం.

Verse 45

संसारभारखिन्नानां यातायातकृतां सदा । एकैव मे पुरी काशी ध्रुवं विश्रामभृमिका

సంసారభారంతో క్షీణించి నిత్యం రాకపోకలు చేసే వారికి నా పురి కాశీ మాత్రమే నిశ్చయంగా విశ్రాంతి యొక్క ధృవభూమి.

Verse 46

मंडपः कल्पवल्लीनां मनोरथफलैरलम् । फलितः काशिकाख्योयं संसाराध्वजुषां सदा

సంసారమార్గంలో నడిచేవారికి ఈ కాశికా ఎల్లప్పుడూ కల్పవల్లుల మండపంలా, మనోరథఫలాలతో సమృద్ధిగా ఉంటుంది.

Verse 47

चक्रवर्तेरियं छत्रं विचित्रं सर्वतापहृत् । काशीनिर्वाणराजस्य ममशूलोच्च दंडवत्

ఇది చక్రవర్తి ఛత్రంలా విచిత్రమై సమస్త తాపాలను హరిస్తుంది. ‘నిర్వాణరాజ’ కాశీకి ఇది నా త్రిశూలసమానంగా ఎత్తుగా నిలిచిన దండంలా ఉంది.

Verse 48

निर्वाणलक्ष्मीं ये पुण्याः परिवांछंति लीलया । निरंतरसुखप्राप्त्यै काशी त्याज्या न तै नृभिः

లీలవలెనే నిర్వాణలక్ష్మిని కోరే పుణ్యాత్ములు, నిరంతర సుఖప్రాప్తి కొరకు కాశీని ఎప్పటికీ విడువకూడదు।

Verse 49

ममानंदवने ये वै निरं तर वनौकसः । मोक्षलक्ष्मीफलान्यत्र सुस्वादूनि लभंति ते

నా ఆనందవనంలో నిరంతరం నివసించే వారు, అక్కడే మోక్షలక్ష్మీ కృపఫలాలను అత్యంత మధురంగా పొందుతారు।

Verse 50

निर्ममं चापि निर्मोहं या मामपि विमोहयेत् । कैर्न संस्मरणीया सा काशी विश्वविमोहिनी

నిర్మముడిని, నిర్మోహుడిని—నన్ను కూడా—మోహింపజేయగల ఆమె, విశ్వవిమోహిని కాశీ ఎవరికీ స్మరణీయంగా ఉండదా?

Verse 51

नामापि मधुरं यस्याः परानंदप्रकाशकम् । काश्याः काशीति काशीति सा कैः पुण्यैर्न जप्यते

ఆమె నామమే మధురమై పరమానందాన్ని ప్రకాశింపజేస్తుంది; అట్టి కాశీని ‘కాశీ, కాశీ’ అని ఎవడు జపించడు?

Verse 52

काशीनामसुधापानं ये कुर्वंति निरंतरम् । तेषां वर्त्म भवत्येव सुधाम वसुधामयम्

ఎవరు నిరంతరం కాశీనామ-సుధను పానముచేస్తారో, వారి మార్గమే సుధామయమవుతుంది—భూమియే మధురధామమై మారినట్లు।

Verse 53

ममतारहितस्यापि मम सर्वात्मनो ध्रुवम् । त एव मामका लोके ये काशीनाम जापकाः

నేను మమకారరహితుడను, సమస్తుల ఆత్మను అయినప్పటికీ ఇది నిశ్చయం—లోకంలో కాశీ నామజపం చేసేవారే నిజంగా నా వారే।

Verse 54

रहस्यमिति विज्ञाय वाराणस्या गणेश्वरैः । सब्रह्मयोगिनी ब्रध्रैः स्थितं तत्रैव नान्यथा

ఇది పరమ రహస్యమని తెలిసి, వారాణసీ గణాధిపతులు—బ్రహ్మతోను వృద్ధ యోగినులతోను కలిసి—అక్కడే స్థిరంగా ఉంటారు; మరెక్కడా కాదు।

Verse 55

अन्यथा ताश्च योगिन्यः सरविः सपितामहः । ते गणा मां परित्यज्य कथं तिष्ठेयुरन्यतः

లేకపోతే ఆ యోగినులు—సూర్యుడూ పితామహ బ్రహ్మ కూడా—ఆ గణాలు నన్ను విడిచి మరెక్కడ ఎలా నిలువగలరు?

Verse 56

अतीव भद्रं संजातं काश्यां तिष्ठत्सु तेषु हि । एकोपि भेद प्रभवेद्राज्ये राज्यांतरं विना

వారు కాశీలో నిలిచినందున అత్యంత మంగళం కలిగింది; ఎందుకంటే ఒక్క విభేదమే రాజ్యంలోనే మరో రాజ్యాన్ని పుట్టించగలదు.

Verse 57

लब्धप्रवेशास्तावंतस्ते सर्वे मत्स्वरूपिणः । यतिष्यंति यतोवश्यं मदागमनहेतवे

ప్రవేశం పొందిన వారు అందరూ—అంతమంది—నా స్వరూపమే; నా ఆగమనానికి కారణమయ్యేలా వారు అన్ని విధాలా ప్రయత్నిస్తారు.

Verse 58

अन्यानपि प्रेषयामि मत्पार्श्वपरिवर्तिनः । ये ते तत्र स्थिताः श्रेष्ठा अपिगंतास्म्यहं ततः

నేను మరికొందరినీ పంపుతాను—నా సమీప పరివారంలో సంచరించువారిని. అక్కడ నిలిచియున్న శ్రేష్ఠుల తరువాత, ఆపై నేనూ స్వయంగా అక్కడికి వస్తాను.

Verse 59

विचार्येति महादेवः समाहूय गजाननम् । प्राहिणोत्कथयित्वेति गच्छ काशीमितः सुत

ఇలా ఆలోచించిన మహాదేవుడు గజాననుని పిలిచి పంపుతూ ఇలా అన్నాడు—“కుమారా, ఇక్కడి నుండి కాశీకి వెళ్లి ఈ వార్తను తెలియజేయి.”

Verse 60

तत्रस्थितोपि संसिद्धयै यतस्व सहितो गणैः । निर्विघ्नं कुरु चास्माकं नृपे विघ्नं समाचर

అక్కడే ఉండి కూడా, నీ గణములతో కలిసి కార్యసిద్ధికి యత్నించు. మా కార్యాన్ని నిర్విఘ్నంగా చేయి; ఆ రాజునకు మాత్రం విఘ్నాలను కలిగించు.

Verse 61

आधाय शासनं मूर्ध्नि गणाधीशोथ धूर्जटेः । प्रतस्थे त्वरितः काशीं स्थितिज्ञः स्थितिहेतवे

ధూర్జటి (శివుని) ఆజ్ఞను శిరస్సున ధరించి గణాధీశుడు వేగంగా కాశీకి బయలుదేరెను—ధర్మవ్యవస్థను తెలిసినవాడు, ఆ వ్యవస్థ స్థాపనార్థం.