Adhyaya 1

Verse 1

। अथ ब्राह्मखण्डे प्रथमं सेतुमाहात्म्यम् । श्रीगणेशाय नमः । श्रीवेदव्यासायनमः । शुक्लांबरधरं विष्णुं शशिवर्णं चतुर्भुजम् । प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्नोपशांतये

ఇప్పుడు బ్రాహ్మఖండంలో సేతు మహాత్మ్యపు మొదటి ప్రకరణం ప్రారంభమగుచున్నది. శ్రీ గణేశాయ నమః, శ్రీ వేదవ్యాసాయ నమః. శ్వేతాంబరధారి, చంద్రవర్ణుడు, చతుర్భుజుడు, ప్రసన్నవదనుడైన విష్ణువును ధ్యానించాలి—అన్ని విఘ్నాలు శాంతించుటకు.

Verse 2

मुमुक्षवो महात्मानो निर्ममा ब्रह्मवादिनः । धर्मज्ञा अनसूयाश्च सत्यवतपरायणाः

వారు మోక్షాన్ని కోరే మహాత్ములు—నిర్మములు, బ్రహ్మవాదంలో నిష్ఠగలవారు; ధర్మజ్ఞులు, అసూయలేనివారు, సత్యవ్రతంలో స్థిరులు.

Verse 3

जितेंद्रिया जितक्रोधाः सर्वभूतदयालवः । भक्त्या परमया विष्णुमर्चयंतः सनातनम्

వారు ఇంద్రియాలను జయించినవారు, క్రోధాన్ని జయించినవారు, సమస్త భూతాల పట్ల దయగలవారు; పరమ భక్తితో సనాతన విష్ణువును అర్చించేవారు.

Verse 4

तपस्तेपुर्महापुण्ये नैमिषे मुक्तिदायिनि । एकदा ते महात्मानः समाजं चक्रुरुत्तमम्

ముక్తిని ప్రసాదించే మహాపుణ్య నైమిషారణ్యంలో వారు తపస్సు చేశారు. ఒకసారి ఆ మహాత్ములు ఉత్తమమైన సభను ఏర్పాటు చేశారు.

Verse 5

कथयंतो महापुण्याः कथाः पापप्रणाशिनी । भुक्तिमुक्त्योरुपायं च जिज्ञासंतः परस्परम्

వారు మహాపుణ్యకరమైన, పాపనాశినీ పుణ్యకథలను పరస్పరం చెప్పుకొంటూ, భుక్తి మరియు ముక్తి—రెండింటికీ ఉపాయాన్ని ఒకరినొకరు విచారించుచుండిరి।

Verse 6

षड्विंशतिसहस्राणामृषीणां भावितात्मनाम् । तेषां शिष्यप्रशिष्याणां संख्या कर्तुं न शक्यते

ఆ భావితాత్ములైన ఇరవై ఆరు వేల మంది ఋషుల శిష్య-ప్రశిష్యుల సంఖ్యను లెక్కించుట సాధ్యము కాలేదు।

Verse 7

अत्रांतरे महाविद्वान्व्यासशिष्यो महामुनिः । आगमन्नैमिषारण्यं सूतः पौराणिकोत्तमः

ఇదివరకే మహావిద్వాంసుడు, వ్యాసశిష్యుడు, మహాముని మరియు పౌరాణిక వక్తలలో శ్రేష్ఠుడైన సూతుడు నైమిషారణ్యానికి వచ్చెను।

Verse 8

तमागतं मुनिं दृष्ट्वा ज्वलंतमिव पावकम् । अर्घ्याद्यैः पूजयामासुर्मुनयः ।शौनकादयः

వచ్చిన ఆ మునిని జ్వలించే అగ్నివలె తేజోవంతుడిగా చూచి, శౌనకాది మునులు అర్ఘ్యాది ఉపచారాలతో ఆయనను పూజించి సత్కరించిరి।

Verse 9

सुखोपविष्टं तं सूतमासने परमे शुभे । पप्रच्छुः परमं गुह्यं लोकानुग्रहकांक्षया

సూతుడు పరమ శుభాసనంపై సుఖంగా కూర్చున్న తరువాత, లోకానుగ్రహాన్ని కోరుతూ వారు ఆయనను పరమ గుహ్యమైన విషయాన్ని ప్రశ్నించిరి।

Verse 10

सूत धर्मार्थतत्त्वज्ञ स्वागतं मुनिपुंगव । श्रुतवांस्त्वं पुराणानि व्यासात्सत्यवतीसुतात्

హే సూతా! ధర్మార్థతత్త్వజ్ఞా, మునిపుంగవా, నీకు స్వాగతం. నీవు సత్యవతీపుత్రుడైన వ్యాసుని నుండి పురాణములను శ్రవణం చేసితివి.

Verse 11

अतः सर्वपुराणानामर्थज्ञोऽसि महामुने । कानि क्षेत्राणि पुण्यानि कानि तीर्थानि भूतले

అందుచేత, హే మహామునీ! నీవు సమస్త పురాణార్థజ్ఞుడవు. భూతలమున ఏ ఏ పుణ్యక్షేత్రాలు, ఏ ఏ తీర్థాలు ఉన్నవి?

Verse 12

कथं वा लप्स्यते मुक्तिर्जीवानां भवसागरात् । कथं हरे हरौ वापि नृणां भक्तिः प्रजायते

జీవులకు భవసాగరమునుండి ముక్తి ఎలా లభిస్తుంది? మరియు మనుష్యులలో హరి పట్ల, హర (శివ) పట్ల కూడ భక్తి ఎలా జన్మిస్తుంది?

Verse 13

केन सिध्येत च फलं कर्मणास्त्रिविधा त्मनः । एतच्चान्यच्च तत्सर्वं कृपया वद सूतज

త్రివిధ స్వభావముగల ఆత్మకు కర్మచేత ఫలం ఏ విధంగా సిద్ధిస్తుంది? ఇది మరియు ఇతరములన్నిటిని, కృపచేసి, హే సూతపుత్రా, మాకు చెప్పుము.

Verse 14

ब्रूयुः स्निग्धाय शिष्याय गुरवो गुह्यमप्युत । इति पृष्टस्तदा सूतो नैमिषारण्यवासिभिः

గురువులు స్నేహముగల యోగ్య శిష్యునికి రహస్యమైనదాన్నికూడ చెప్పుదురు. ఈ విధంగా నైమిషారణ్యవాసులు అప్పుడే సూతుని ప్రశ్నించిరి.

Verse 15

वक्तुं प्रचक्रमे नत्वा व्यासं स्वगुरुमादितः । श्रीसूत उवाच । सम्यक्पृष्टमिदं विप्रा युष्माभिर्जगतो हितम्

ముందుగా తన గురువైన వ్యాసునికి నమస్కరించి ఆయన మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు. శ్రీసూతుడు పలికెను—ఓ విప్రులారా, మీరు యథార్థంగా ప్రశ్నించారు; ఇది జగత్తు హితార్థమైనది।

Verse 16

रहस्यमे तद्युष्माकं वक्ष्यामि शृणुतादरात् । मया नोक्तमिदं पूर्वं कस्यापि मुनिपुंगवाः

ఇది రహస్యోపదేశము; మీ కొరకు నేను చెప్పుచున్నాను—భక్తి-గౌరవాలతో వినండి। ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా, నేను ఇంతకు ముందు ఎవరికి కూడా ఇది చెప్పలేదు।

Verse 17

मनो नियम्य विप्रेंद्राः शृणुध्वं भक्तिपूर्वकम् । अस्ति रामेश्वरं नाम रामसेतौ पवित्रितम्

ఓ విప్రేంద్రులారా, మనస్సును నియమించి భక్తితో వినండి। రామసేతువైపు పవిత్రీకృతమైన ‘రామేశ్వర’ అనే పుణ్యక్షేత్రం ఉంది।

Verse 18

क्षेत्राणामपि सर्वेषां तीर्थानामपि चोत्तमम् । दृष्टमात्रे रामसेतौ मुक्तिः संसारसागरात्

సర్వ క్షేత్రాలలోను, సర్వ తీర్థాలలోను ఇదే ఉత్తమము. రామసేతువును కేవలం దర్శించిన మాత్రాన సంసారసాగరమునుండి ముక్తి లభిస్తుంది।

Verse 19

हरे हरौ च भक्तिः स्यात्तथा पुण्यसमृद्धिता । कर्मणस्त्रिविधस्यापि सिद्धिः स्यान्नात्र संशयः

హరి మరియు హరులయందు భక్తి కలుగుతుంది; పుణ్యసంపద విస్తరిస్తుంది. త్రివిధ కర్మల సిద్ధి కూడా లభిస్తుంది—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 20

यो नरो जन्ममध्ये तु सेतुं भक्त्यावलोकयेत् । तस्य पुण्यफलं वक्ष्ये शृणुध्वं मुनिपुंगवाः

హే మునిపుంగవులారా! నేను అతని పుణ్యఫలాన్ని చెప్పుచున్నాను—జీవితకాలంలో ఎప్పుడైనా భక్తితో పవిత్ర సేతువును దర్శించు నరునికి మహాపుణ్యం కలుగును.

Verse 21

मातृतः पितृतश्चैव द्विकोटिकुलसंयुतः । निर्विश्य शंभुना कल्पं ततो मोक्षं समश्नुते

మాతృపక్షం, పితృపక్షం రెండింటితో కూడి, రెండు కోట్లు కులజనులతో సహా, శంభువుతో కలిసి ఒక కల్పకాలం దివ్యస్థితిలో ప్రవేశించి, ఆపై మోక్షాన్ని పొందును.

Verse 22

गण्यंते पांसवो भूमेर्गण्यंते दिवि तारकाः । सेतुदर्शनजं पुण्यं शेषेणापि न गण्यते

భూమిపై ధూళికణాలు లెక్కించవచ్చు, ఆకాశంలోని నక్షత్రాలనూ లెక్కించవచ్చు; కాని సేతుదర్శనజనిత పుణ్యాన్ని లేశమాత్రముగా కూడా కొలవలేము.

Verse 23

समस्तदेवतारूपः सेतुवंधः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनवतः पुंसः कः पुण्यं गणितुं क्षमः

సేతుబంధం సమస్త దేవతల స్వరూపమని కీర్తించబడింది; దానిని దర్శించిన పురుషుని పుణ్యాన్ని ఎవరు లెక్కించగలరు?

Verse 24

सेतुं दृष्ट्वा नरो विप्राः सर्वयागकरः स्मृतः । स्नातश्च सर्वतीर्थेषु तपोऽतप्यत चाखिलम्

హే విప్రులారా! సేతువును దర్శించిన నరుడు సమస్త యజ్ఞాలు చేసినవాడిగా స్మరించబడును; అతడు అన్ని తీర్థాలలో స్నానం చేసి, సమస్త తపస్సును ఆచరించినవాడినట్లు అవును.

Verse 25

सेतुं गच्छेति यो ब्रूयाद्यं कं वापि नरं द्विजाः । सोऽपि तत्फलमाप्नोति किमन्यैर्बहुभाषणः

హే ద్విజులారా! ఎవడు ఏ మనిషికైనా ‘సేతువుకు వెళ్ళు’ అని చెప్పునో, వాడుకూడా అదే ఫలాన్ని పొందును; మరి ఎక్కువ మాటలెందుకు?

Verse 26

सेतुस्नानकरो मर्त्यः सप्तकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते

సేతువులో స్నానం చేయు మానవుడు, ఏడు కోటి కులజనులతో కూడి విష్ణుభవనాన్ని చేరి అక్కడే ముక్తిని పొందును।

Verse 27

सेतुं रामेश्वरं लिंगं गंधमादनपर्वतम् । चिंतयन्मनुजः सत्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

సేతు, రామేశ్వర లింగం, గంధమాదన పర్వతం—ఇవన్నీ సత్యభావంతో ధ్యానించువాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడగును।

Verse 28

मातृतः पितृतश्चैव लक्षकोटिकुलान्वितः । संप्राप्य विष्णुभवनं तत्रैव परिमुच्यते । कल्पत्रयं शंभुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते

మాతృపక్షం, పితృపక్షం రెండింటి లక్షల-కోట్ల కులజనులతో కూడి విష్ణుభవనాన్ని చేరి అక్కడే ముక్తి పొందును. శంభుపదంలో మూడు కల్పాలు నిలిచి అక్కడే విముక్తుడగును.

Verse 29

मूषावस्थां वसाकूपं तथा वैतरणी नदीम् । श्वभक्षं मूत्रपानं च सेतुस्नायी न पश्यति

సేతువులో స్నానం చేసినవాడు మూషావస్థ, వసాకూపం, వైతరణీ నది, అలాగే శ్వభక్షణం, మూత్రపానం వంటి భయంకర యాతనలను చూడడు।

Verse 30

तप्तशूलं तप्तशिलां पुरी षह्रदमेव च । तथा शोणितकूपं च सेतुस्नायी न पश्यति

సేతువులో స్నానం చేసినవాడు తప్తశూలం, తప్తశిల, పూరీషహ్రదం మరియు శోణితకూపం అనే నరకాలను దర్శించడు।

Verse 31

शाल्मल्यारोहणं रक्तभोजनं कृमिभोजनम् । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालाप्रवेशनम्

సేతు-స్నానం చేసినవాడికి శాల్మలి వృక్షారోహణం, రక్తభక్షణం, కృమిభక్షణం, స్వమాంసభక్షణం మరియు అగ్నిజ్వాలల్లో ప్రవేశం వంటి యాతనలు దర్శనమవ్వవు।

Verse 32

शिलावृष्टिं वह्निवृष्टिं नरकं कालसूत्रकम् । क्षारोदकं चोष्णतोयं नेयात्सेत्ववलोककः

కేవలం సేతువును దర్శించినవాడు శిలావృష్టి, వహ్నివృష్టి, కాలసూత్ర నరకం, క్షారోదకం మరియు ఉష్ణతోయం వంటి నరకాలకు నడిపించబడడు।

Verse 33

सेतुस्नायी नरो विप्राः पंचपातकवानपि । मातृतः पितृतश्चैव शतकोटिकुलान्वितः

హే విప్రులారా! సేతువులో స్నానం చేసిన మనిషి, పంచమహాపాతకాలతో కలుషితుడైనా, తల్లి వైపు మరియు తండ్రి వైపు శతకోటి కులాలతో కూడ పావనుడై उद्धరింపబడతాడు।

Verse 34

कल्पत्रयं विष्णुपदे स्थित्वा तत्रैव मुच्यते । अधःशिरःशोषणं च नरकं क्षारसेवनम्

విష్ణుపదంలో మూడు కల్పాలు నివసించి అతడు అక్కడే ముక్తి పొందుతాడు; అందువల్ల తలక్రిందులుగా వేలాడదీసి ఎండబెట్టే నరకం మరియు క్షారసేవన నరకం అతనికి కలగవు।

Verse 35

पाषाणयन्त्रपीडां च मरुत्प्रपतनं तथा । पुरीषलेपनं चैव तथा क्रकचदारणम्

సేతువులో స్నానం చేసినవాడు రాతి యంత్రాలతో నలిపివేయడం, ఉగ్ర గాలులతో ఎగద్రోసివేయడం, మలంతో పూయించడం, రంపాలతో చీల్చివేయడం వంటి బాధలను చూడడు।

Verse 36

पुरीषभोजनं रेतःपानं संधिषु दाहनम् । अंगारशय्याभ्रमणं तथा मुसलमर्द्दनम्

అతడు మలభోజనం, రేతఃపానం, సంధుల్లో దహనం, అంగారాల పరుపుపై గోర్లాడటం, ముసలాలతో నలిపివేయడం వంటి నరకబాధలను అనుభవించడు।

Verse 37

एतानि नरकाण्यद्धा सेतुस्नायी न पश्यति । सेतु स्नानं करिष्येऽहमिति बुद्ध्या विचिंतयन्

నిజంగా సేతుస్నానీ ఈ నరకాలను చూడడు. ‘నేను సేతువులో స్నానం చేస్తాను’ అనే దృఢబుద్ధితో ధ్యానించిన మాత్రాన కూడా రక్షక పుణ్యం లభిస్తుంది।

Verse 38

गच्छेच्छतपदं यस्तु स महापातकोऽपि सन् । बहूनां काष्ठयंत्राणां कर्षणं शस्त्रभेदनम्

కాని ఎవడు ముఖం తిప్పి ఇతరత్రా వెళ్తాడో, అతడు మహాపాతకుడైనా సరే, అనేక కఠ్ఠయంత్రాలతో లాగివేయబడటం మరియు శస్త్రాలతో ఛేదింపబడటం వంటి యాతనలను పొందుతాడు।

Verse 39

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डनिपीडनम् । गजदन्तैश्च हननं नानाभुजगदंशनम्

అక్కడ పడేయడం, మళ్లీ పైకి ఎగద్రోసేయడం, గదా-దండాలతో నలిపివేయడం, ఏనుగు దంతాలతో కొట్టబడటం, నానావిధ సర్పాల కాట్లు వంటి యాతనలూ ఉన్నాయి।

Verse 40

धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलनिपीडनम् । मुखे च नासिकायां च क्षारोदकनिषेचनम्

బలవంతంగా ధూమపానం చేయించడం, పాశాలతో బంధించడం, అనేక శూలాలతో నలిపివేయడం, అలాగే నోరు మరియు ముక్కులో క్షారజలాన్ని పోయించడం—ఇవి నరకదండాలుగా వర్ణించబడినవి।

Verse 41

क्षारांबुपानं नरकं तप्तायः सूचिभक्षणम् । एतानि नरकान्यद्धा न याति गतपातकः

క్షారజలాన్ని త్రాగడం, ఎర్రగా మండే ఇనుప సూదులను మింగే నరకం—పాపాలు తొలగినవాడు నిజంగా ఈ నరకాలకు వెళ్లడు।

Verse 42

क्षारांबुपूर्णरंध्राणां प्रवेशं मलभोजनम् । स्नायुच्छेदं स्नायुदाहमस्थिभेदनमेव च

రంధ్రాలు క్షారజలంతో నిండిన దేహాలలో ప్రవేశింపజేయడం, మలాన్ని తినిపించడం, స్నాయు ఛేదనం, స్నాయు దహనం, అలాగే ఎముకలను పగలగొట్టడం—ఇవీ నరకయాతనలుగా చెప్పబడినవి।

Verse 43

श्लेष्मादनं पित्तपानं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्ण तैलपानं च पानं क्षारोदकस्य च

శ్లేష్మాన్ని తినిపించడం, పిత్తాన్ని త్రాగించడం, అత్యంత చేదు పదార్థాలను సేవింపజేయడం, మండేంత వేడి నూనె త్రాగించడం, అలాగే క్షారజలాన్ని త్రాగించడం—ఇవీ నరకీయ దుఃఖాలుగా చెప్పబడినవి।

Verse 44

कषायोदकपानं च तप्तपाषाणभोजनम् । अत्युष्णसिकतास्नानं तथा दशनमर्दनम्

కషాయజలాన్ని త్రాగడం, మండే రాళ్లను తినడం, అత్యంత వేడి ఇసుకలో స్నానం చేయించడం, అలాగే పళ్లను రుద్దించి నలిపించడం—ఇవీ నరకపీడలుగా చెప్పబడినవి।

Verse 45

तप्तायःशयनं चैव संतप्तांबुनिषेचनम् । सूचिप्रक्षेपणं चैव नेत्रयोर्मुखसंधिषु

ఎర్రగా వేడెక్కిన ఇనుముపై పడుకోవడం, మరిగిన నీటితో తడిపివేయడం, అలాగే కళ్లలోను నోటి సంధుల్లోను సూదులు గుచ్చడం—ఇవీ నరకయాతనలుగా చెప్పబడినవి।

Verse 46

शिश्ने सवृषणे चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । वृक्षाग्रात्पतनं चैव दुर्गंधपरिपूरिते

లింగంతో పాటు వృషణాలపై భారమైన ఇనుము బరువులు కట్టడం, అలాగే చెట్టు అగ్రం నుంచి దుర్గంధంతో నిండిన చోట పడేయడం—ఇవీ నరకభీషణాలుగా వర్ణించబడినవి।

Verse 47

तीक्ष्णधारास्त्रशय्यां च रेतःपानादिकं तथा । इत्यादि नरकान्घोरासेतुस्नायी न पश्यति

క్షురధార ఆయుధాల శయ్య, వీర్యపానం మొదలైనవి—ఇలాంటి ఘోర నరకాలను సేతువులో స్నానం చేసినవాడు చూడడు।

Verse 48

सेतुसैकतमध्ये यः शेते तत्पांसुकुंठितः । यावन्तः पांसवो लग्नास्तस्यांगे विप्रसत्तमाः

హే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా! సేతువు ఇసుక మధ్యలో ఎవడు పడుకొని ఆ ధూళితో కప్పబడతాడో—అతని శరీరానికి ఎంతెంత ఇసుకకణాలు అంటుకుంటాయో,

Verse 49

तावतां ब्रह्महत्यानां नाशः स्यान्नात्र संशयः । सेतुमध्यस्थ वातेन यस्यांगं स्पृश्यतेऽखिलम्

అంతమాత్రమైన బ్రహ్మహత్యాసమ పాపాలు నశిస్తాయి—ఇందులో సందేహం లేదు। అలాగే సేతువు మధ్యలో వీచే గాలిచే ఎవరి సమస్త శరీరం స్పృశింపబడుతుందో,

Verse 50

सुरापानायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । वर्तंते यस्य केशास्तु वपनात्सेतुमध्यतः

సేతువు మధ్యభాగంలో ఎవరి కేశములు ముండింపబడునో, అతనికి మద్యపాన పాపము—అనేకసార్లు చేసినదైనా—ఆ క్షణముననే నశించును।

Verse 51

गुरुतल्पा युतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति । यस्यास्थि सेतुमध्ये तु स्थापितं पुत्रपौत्रकैः । स्वर्णस्तेयायुतं तस्य तत्क्षणादेव नश्यति

అతనికి గురుతల్పగమన పాపము—ఎంత విస్తారమైనదైనా—ఆ క్షణముననే నశించును। మరియు ఎవరి అస్తికలు కుమారులు, మనుమలు సేతువు మధ్యంలో స్థాపించుదురో, అతనికి స్వర్ణచౌర్య పాపము—అనేకమైనదైనా—ఆ క్షణముననే నశించును।

Verse 52

स्मृत्वा यं सेतुमध्ये तु स्नानं कुर्याद्द्विजोत्तमाः । महापातकिसंसर्गदोषस्तस्य लयं व्रजेत्

హే ద్విజోత్తములారా! సేతువు మధ్యంలో ఆయనను స్మరించుకొని స్నానం చేయువానికి మహాపాతకులతో సంగమమునుండి కలిగిన దోషము లయమగును।

Verse 53

मार्गभेदी स्वार्थपाकी यतिब्राह्मणदूषकः । अत्याशी वेदविक्रेता पंचैते ब्रह्मघातकाः

మార్గభేదకుడు, స్వార్థార్థమే వంటచేయువాడు, యతి-బ్రాహ్మణదూషకుడు, అత్యాశి, వేదవిక్రేత—ఈ ఐదుగురు బ్రహ్మఘాతకుల సమానులని చెప్పబడినారు।

Verse 54

ब्राह्मणान्यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । पश्चान्नास्तीति यो ब्रूते ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

బ్రాహ్మణులను పిలిచి “ధనములు మొదలైనవి ఇస్తాను” అని చెప్పి, తరువాత “ఏమీలేదు” అని పలుకువాడు కూడా బ్రహ్మఘాతకుడని కీర్తింపబడెను।

Verse 55

परिज्ञाय यतो धर्मांस्तस्मै यो द्वेषमाचरेत् । अवजानाति वा विप्रान्ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

ధర్మాన్ని బోధించువాడని తెలిసికొనినప్పటికీ అతనిపై ద్వేషం చేయువాడు, లేదా బ్రాహ్మణులను అవమానించువాడు—అతడును బ్రహ్మహా అని కీర్తింపబడును।

Verse 56

जलपानार्थमायातं गोवृन्दं तु जलाशये । निवारयति यो विप्रा ब्रह्महा सोपि कीर्तितः

హే విప్రులారా! నీరు త్రాగుటకు జలాశయానికి వచ్చిన గోవుల గుంపును అడ్డుకొనువాడు—అతడును బ్రహ్మహా అని కీర్తింపబడును।

Verse 57

सेतुमेत्य तु ते सर्वे मुच्यंते दोषसंचयैः । ब्रह्मघातकतुल्या ये संति चान्ये द्विजोत्तमाः

కాని సేతువుకు వచ్చి వారు అందరూ కూడిన దోషసంచయాల నుండి విముక్తులగుదురు; హే ద్విజోత్తమా! బ్రహ్మఘాతకులకు సమానులైన ఇతరులూ అలాగే విముక్తులగుదురు।

Verse 58

ते सर्वे सेतुमागत्य मुच्यंते नात्र संशयः । औपासनपरित्यागी देवतान्नस्य भोजकः

వారు అందరూ సేతువుకు వచ్చి విముక్తులగుదురు—ఇందులో సందేహం లేదు; ఔపాసనాగ్నిని విడిచినవాడు, దేవతలకు అర్పించిన అన్నాన్ని భుజించువాడుకూడా।

Verse 59

सुरापयोषित्संसर्गी गणिकान्नाशनस्तथा । गणान्नभोजकश्चैव पतितान्नरतश्च यः

సురాపానంలో ఆసక్తుడై పతిత స్త్రీలతో సంగమించువాడు; గణిక అన్నం భుజించువాడు; (అశుద్ధ) గణాల అన్నం తినువాడు; పతితుల అన్నంలో రమించువాడు—ఇలాంటి వాడు శుద్ధి కావలసినవాడుగా లెక్కించబడును।

Verse 60

एते सुरापिनः प्रोक्ताः सर्वकर्मबहिष्कृताः । सेतुस्नानेन मुच्यंते ते सर्वे हतकिल्बिषाः

ఇవారు సురాపానులు, సమస్త ధర్మకర్మల నుండి బహిష్కృతులని చెప్పబడినవారు; అయినా సేతువులో స్నానం చేయగా వారు అందరూ పాపనాశనంతో విముక్తి పొందుతారు.

Verse 61

सुरापतुल्या ये चान्ये मुच्यंते सेतुमज्जनात् । कन्दमूलफलानां च कस्तूरीपट्टवाससाम्

సురాపాన పాపానికి సమానమైన అపరాధాలు చేసిన ఇతరులూ సేతువులో మునకతో విముక్తి పొందుతారు; అలాగే కందమూలఫలాల వ్యవహారులు, కస్తూరి మరియు పట్టు వస్త్రాలతో సంబంధమున్నవారూ.

Verse 62

पयश्चंदनकर्पूरक्रमुकाणां तथैव च । मध्वाज्यता म्रकांस्यानां रुद्राक्षाणां तथैव च

పాలు, చందనం, కర్పూరం, సుపారీ విషయములోనూ ఇదే విధంగా చెప్పబడింది; అలాగే తేనె, నెయ్యి, తామ్రం-కాంస్యం మరియు రుద్రాక్షమాలల విషయములోనూ.

Verse 64

अन्ये च स्तेयिनः सर्वे सेतुस्नानेन वै द्विजाः । मुच्यंते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

హే ద్విజులారా! ఇతర సమస్త దొంగలూ సేతుస్నానంతోనే విముక్తి పొందుతారు; వారు అన్ని పాపాల నుండి విడిపోతారు—ఇందులో సందేహవిచారణ అవసరం లేదు.

Verse 65

भगिनीं पुत्रभार्यां च तथैव च रजस्वलाम् । भ्रातृभार्यां मित्रभार्यां मद्यपां च परस्त्रियम्

సోదరి, కుమారుని భార్య, అలాగే రజస్వల స్త్రీ; సోదరుని భార్య, మిత్రుని భార్య, మద్యపానాసక్త స్త్రీ మరియు పరస్త్రీని కూడా అపవిత్రం చేసే వాడు—

Verse 66

हीनस्त्रियं च विश्वस्तां योऽभिगच्छति रागतः । गुरुतल्पी स विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

కామవశంగా నీచస్థితి గల స్త్రీని గాని, తనపై విశ్వాసం ఉంచిన స్త్రీని గాని సమీపించువాడు ‘గురుతల్పగామి’గా తెలిసికొనవలెను; అతడు సమస్త ధర్మకర్మల నుండి బహిష్కృతుడు.

Verse 67

एते चान्ये च ये संति गुरुतल्पगतुल्यकाः । ते सर्वे प्रविमुच्यंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः

ఇవీ మరియు మరెవరు గురుతల్పగామితో సమాన పాపస్థితిగలవారై ఉన్నారో, ఓ ద్విజులారా, వారు అందరూ సేతువులో స్నానం చేయుటవలన నిశ్చయంగా సంపూర్ణ విముక్తిని పొందుతారు.

Verse 69

चोरकास्तु परिज्ञेया सुवर्णस्तेयिनः समाः । ते सेतुक्षेत्रमागत्य मुच्यन्ते नात्र संशयः

దొంగలను స్వర్ణచోరులతో సమానులుగా గ్రహించవలెను. వారు సేతుక్షేత్రానికి వచ్చి విముక్తి పొందుతారు—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 71

तिलान्भूमिं सुवर्णं च धान्यं तंदुलमेव च । अदत्त्वेच्छंति ते स्वर्गं स्नातुं सेतौ तु ते द्विजाः

తిలాలు, భూమి, స్వర్ణం, ధాన్యం, బియ్యం—ఇవేవీ దానం చేయకుండానే స్వర్గాన్ని కోరువారు, ఆ ద్విజులు సేతువులో స్నానం చేయుటకు వస్తారు.

Verse 72

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैरसंताप्य निजां तनुम् । स्वर्गाभिलाषिणः पुंसः स्नांतु सेतौ विमुक्तिदे

సంపూర్ణ ఉపవాసాలు, వ్రతాలు చేసి దేహాన్ని కష్టపెట్టకుండానే, స్వర్గాభిలాషులైన పురుషులు విముక్తిదాత సేతువులో స్నానం చేయవలెను.

Verse 73

सेतुस्नानं मोक्षदं हि मनःशुद्धिप्रदं तथा । जपाद्धोमात्तथा दानाद्यागाच्च तपसोऽपि च

సేతువులో స్నానం నిశ్చయంగా మోక్షప్రదం, మనశ్శుద్ధిని ప్రసాదించేది; జపం, హోమం, దానం, యాగం, తపస్సు కన్నా కూడా అధిక ఫలదాయకం.

Verse 74

सेतुस्नानं विशिष्टं हि पुराणे परिपठ्यते । अकामनाकृतं स्नानं सेतौ पापविनाशने

పురాణాలలో సేతు-స్నానాన్ని విశిష్టమని పేర్కొన్నారు. కోరికలేని (నిష్కామ) భావంతో సేతువులో చేసిన స్నానం పాపనాశకము.

Verse 75

अपुनर्भवदं प्रोक्तं सत्यमुक्तं द्विजोत्तमाः । यः संपदं समुद्दिश्य स्नाति सेतौ नरो मुदा

హే ద్విజోత్తములారా, సత్యంగా చెప్పబడింది—సేతు-స్నానం అపునర్భవాన్ని (పునర్జన్మరాహిత్యాన్ని) ఇస్తుంది. అయితే సంపదను లక్ష్యంగా చేసుకొని ఆనందంగా సేతువులో స్నానం చేసే మనిషి వేరే ఫలాన్ని కోరుతున్నవాడే.

Verse 76

स संपदमवाप्नोति विपुलां द्विजपुंगवाः । शुद्ध्यर्थं स्नाति चेत्सेतौ तदा शुद्धिमवाप्नुयात्

హే ద్విజపుంగవులారా, అతడు విస్తారమైన సంపదను పొందుతాడు. కానీ శుద్ధి కోసమే సేతువులో స్నానం చేస్తే, నిశ్చయంగా శుద్ధిని పొందుతాడు.

Verse 77

रत्यर्थं यदि च स्नायादप्सरोभिर्नरो दिवि । तदा रतिमवाप्नोति स्वर्गलोकेऽमरीजनैः

రతి (భోగసుఖం) కోసమని ఎవడు స్నానం చేస్తాడో, అతడు స్వర్గలోకంలో అప్సరసలతోను దేవగణాలతోను ఆ రతి-సుఖాన్ని పొందుతాడు.

Verse 78

मुक्त्यर्थं यदि च स्नायात्सेतौ मुक्तिप्रदायिनि । तदा मुक्तिमवाप्नोति पुनरावृत्तिवर्जिताम्

మోక్షార్థంగా మోక్షప్రదాయిని అయిన సేతువులో స్నానం చేస్తే, అతడు పునరావృతిరహితమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

Verse 79

सेतुस्नानेन धर्मः स्यात्सेतुस्नानादघक्षयः । सेतुस्नानं द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामफलप्रदम्

సేతుస్నానంతో ధర్మం వృద్ధి చెందుతుంది; సేతుస్నానంతో పాపక్షయం కలుగుతుంది. ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, సేతుస్నానం సర్వకామఫలప్రదం.

Verse 80

सर्वव्रताधिकं पुण्यं सर्वयज्ञोत्तरं स्मृतम् । सर्वयोगाधिकं प्रोक्तं सर्व तीर्थाधिकं स्मृतम्

దీని పుణ్యం సమస్త వ్రతాలకన్నా అధికమని, సమస్త యజ్ఞాలకన్నా శ్రేష్ఠమని స్మృతిలో చెప్పబడింది; ఇది సమస్త యోగాలకన్నా ఉత్తమమని, సమస్త తీర్థాలకన్నా మిన్నమని గణించబడింది.

Verse 81

इंद्रादिलोकभोगेषु रागो येषां प्रवर्तते । स्नातव्यं तैर्द्विजश्रेष्ठाः सेतौ रामकृते सकृत्

ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఇంద్రాది లోకాల భోగాల పట్ల రాగం కలిగినవారు రామకృత సేతువులో ఒక్కసారి అయినా స్నానం చేయవలెను.

Verse 82

ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासेऽपि शिवालये । रंतुमिच्छा भवेद्येषां ते सेतौ स्नांतु सादरम्

బ్రహ్మలోకంలో, వైకుంఠంలో లేదా శివాలయమైన కైలాసంలో విహరించాలని కోరువారు భక్తితో సేతువులో స్నానం చేయుదురు గాక.

Verse 83

आयुरारोग्यसंपत्तिमतिरूपगुणाढ्यताम् । चतुर्णामपि वेदानां सांगानां पारगामिनाम्

దీర్ఘాయువు, నిరోగత, సంపద, తీక్ష్ణబుద్ధి, సౌందర్యం, గుణసంపత్తి—అలాగే అంగాలతో కూడిన నాలుగు వేదాల పారంగత్యం—ఇవి సేతు మహాత్మ్యంలో ప్రకటిత ఫలాలు.

Verse 84

सर्वशास्त्राधिगंतृत्वं सर्वमंत्रेष्वभिज्ञताम् । समुद्दिश्य तु यः स्नायात्सेतौ सर्वार्थसिद्धिदे

సంకల్పంతో సేతువులో స్నానం చేసే వాడు సమస్త శాస్త్రాధిగమం, సమస్త మంత్రాలలో నైపుణ్యం పొందుతాడు; ఎందుకంటే సేతువు సమస్త ధర్మ్యార్థసిద్ధిని ప్రసాదించేవాడు.

Verse 85

तत्तत्सिद्धिम वाप्नोति सत्यं स्यान्नात्र संशयः । दारिद्र्यान्नरकाद्ये च मनुजा भुवि बिभ्यति

అతడు ఆ ఆ సిద్ధినే పొందుతాడు—ఇది సత్యం, ఇందులో సందేహం లేదు. భూమిపై మనుష్యులు దారిద్ర్యం, నరకాది వాటికి భయపడతారు.

Verse 86

स्नानं कुर्वंतु ते सर्वे रामसेतौ विमुक्तिदे । श्रद्धया सहितो मर्त्यः श्रद्धया रहितोऽपि वा

విముక్తిని ప్రసాదించే రామసేతువులో వారు అందరూ స్నానం చేయుదురు—మర్త్యుడు శ్రద్ధతో ఉన్నా, శ్రద్ధలేనివాడైనా సరే.

Verse 87

इहलोके परत्रापि सेतुस्नायी न दुःखभाक् । सेतुस्नानेन सर्वेषां नश्यते पापसंचयः

ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ సేతువులో స్నానం చేసినవాడు దుఃఖభాగి కాడు. సేతుస్నానంతో అందరి పాపసంచయం నశిస్తుంది.

Verse 88

वर्द्धते धर्मराशिश्च शुक्लपक्षे यथा शशी । यथा रत्नानि वर्द्धंते समुद्रे विविधान्यपि

శుక్లపక్షంలో చంద్రుడు ఎలా వృద్ధి చెందుతాడో, అలాగే ధర్మరాశి కూడా వృద్ధి చెందుతుంది; సముద్రంలో నానావిధ రత్నాలు ఎలా పెరుగుతాయో అలాగే।

Verse 89

तथा पुण्यानि वर्द्धंते सेतुस्नानेन वै द्विजाः । काम धेनुर्यथा लोके सर्वाकामान्प्रयच्छति

అలాగే, ఓ ద్విజులారా, సేతులో స్నానం చేయుటవలన పుణ్యాలు వృద్ధి చెందుతాయి; లోకంలో కామధేనువు అన్ని కోరికలను ప్రసాదించునట్లు।

Verse 90

चिंतामणिर्यथा दद्यात्पुरुषाणां मनोरथान् । यथाऽमरतरुर्दद्यात्पुरुषाणामभीप्सितम्

చింతామణి ఎలా మనుష్యుల మనోరథాలను ప్రసాదించునో, అలాగే అమరతరు ఎలా మనుష్యులకు అభీష్టాన్ని ఇస్తుందో।

Verse 91

सेतुस्नानं तथा नृणां सर्वाभीष्टान्प्रदास्यति । अशक्तः सेतुयात्रायां दारिद्र्येण च मानवः

అలాగే సేతుస్నానం మనుష్యులకు సమస్త అభీష్టాలను ప్రసాదిస్తుంది; కాని దారిద్ర్యమువలన ఎవడైనా సేతుయాత్ర చేయలేకపోతే।

Verse 92

याचित्वा स धनं शिष्टात्सेतौ स्नानं समाच रेत् । सेतुस्नानसमं पुण्यं तत्र दाता समश्नुते

అతడు శిష్టుల వద్ద ధనం యాచించి సేతులో విధివిధానంగా స్నానం చేయవలెను; అక్కడ దాతకుడికీ సేతుస్నాన సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుంది।

Verse 93

तथा प्रतिगृहीतापि प्राप्नोत्यविकलं फलम् । सेतुयात्रां समुद्दिश्य गृह्णीयाद्ब्राह्मणाद्ध नम्

ఇలాంటి సహాయాన్ని స్వీకరించినా, అది సేతు-యాత్రను ఉద్దేశించి తీసుకుంటే సంపూర్ణమైన, అవికలమైన పుణ్యఫలం లభిస్తుంది. సేతు-యాత్రార్థం బ్రాహ్మణుని నుండి ధనం స్వీకరించాలి.

Verse 94

क्षत्रियादपि गृह्णीयान्न दद्युर्ब्राह्मणा यदि । वैश्याद्वा प्रतिगृह्णीयान्न प्रयच्छंति चेन्नृपाः

బ్రాహ్మణులు ఇవ్వకపోతే క్షత్రియుని నుండికూడా స్వీకరించవచ్చు. రాజులు సహాయం చేయకపోతే వైశ్యుని నుండికూడా స్వీకరించవచ్చు.

Verse 95

शूद्रान्न प्रतिगृह्णीयात्कथंचिदपि मानवः । यः सेतुं गच्छतः पुंसो धनं वा धान्यमेव वा

సేతువుకు వెళ్లేవాడి కోసం ధనం గానీ ధాన్యం గానీ—ఏ రూపమైనా—శూద్రుని నుండి మనిషి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ స్వీకరించకూడదు.

Verse 96

दत्त्वा वस्त्रादिकं वापि प्रवर्तयति मानवः । सोऽश्वमेधादियज्ञानां फलमाप्तो त्यनुत्तमम्

వస్త్రాదులను దానం చేసి (ఇతరుని) సేతు-యాత్రను సాగదీసే వాడు అశ్వమేధాది యజ్ఞాల అనుత్తమ ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 97

चतुर्णामपि वेदानां पारायणफलं लभेत् । तुलापुरुषमुख्यानां दानानां फलमश्नुते

అతడు నాలుగు వేదాల పారాయణ ఫలాన్ని పొందుతాడు; అలాగే తులాపురుషాది ప్రధాన దానాల ఫలాన్ని కూడా అనుభవిస్తాడు.

Verse 98

ब्रह्महत्यादिपापानां नाशः स्या न्नात्र संशयः । बहुना किं प्रलापेन सर्वान्कामान्समश्नुते

బ్రహ్మహత్యాది పాపముల నాశము జరుగును—ఇందులో సందేహము లేదు. ఎక్కువగా ఏమి పలుకుదును? అతడు సమస్త ధర్మసమ్మత కోరికల ఫలమును పొందును.

Verse 99

एवं प्रतिगृहीतापि तत्तुल्यफलमश्नुते । याचतः सेतुयात्रार्थं न प्रतिग्रहकल्मषम्

ఇలా (సహాయం) స్వీకరించినా అతడు దానికి సమానమైన ఫలమును అనుభవించును. కేవలం సేతు యాత్రార్థం యాచించువానికి ప్రతిగ్రహ కల్మషము ఉండదు.

Verse 100

सेतुं गच्छ धनं तेऽहं दास्यामीति प्रलोभ्य यः । पश्चान्नास्तीति च ब्रूयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

“సేతువుకు వెళ్లు, నీకు ధనం ఇస్తాను” అని ప్రలోభపెట్టి, తరువాత “ఏమీ లేదు” అని చెప్పువానిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.

Verse 101

लोभेन सेतुयात्रार्थं संपन्नोऽपि दरिद्रवत् । मानवो यदि याचेत तमाहुस्तेयिनं बुधाः

లోభముచేత, సంపన్నుడైయుండి కూడా ఎవడైనా సేతు యాత్ర పేరుతో దరిద్రునివలె యాచిస్తే, జ్ఞానులు అతనిని దొంగ అని అంటారు.

Verse 102

गमिष्ये सेतुमिति वै यो गृहीत्वा धनं नरः । न याति सेतुं लोभेन तमाहुर्ब्रह्मघा तकम्

“నేను సేతువుకు వెళ్తాను” అని చెప్పి ధనం తీసుకొని, తరువాత లోభముచేత సేతువుకు వెళ్లనివానిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.

Verse 103

येन केनाप्युपायेन सेतुं गच्छेन्नरो मुदा । अशक्तो दक्षिणां दत्त्वा गमयेद्वा द्विजोत्तमम्

ఏ విధమైన ఉపాయంతోనైనా మనిషి ఆనందంతో సేతు-తీర్థానికి వెళ్లాలి. తాను వెళ్లలేకపోతే యథోచిత దక్షిణ ఇచ్చి తన బదులుగా ఉత్తమ బ్రాహ్మణుణ్ని పంపాలి.

Verse 104

याचित्वा यज्ञकरणे यथा दोषो न विद्यते । याचित्वा सेतुयात्रायां तथा दोषो न विद्यते

యజ్ఞం చేయుటకు ద్రవ్యాన్ని అడగడంలో దోషం లేనట్లే, సేతు-యాత్ర కోసం సాధనాలను అడగడంలో కూడా దోషం లేదు.

Verse 105

याचित्वाप्यन्यतो द्रव्यं सेतुस्नाने प्रवर्तयेत् । सोऽपि तत्फलमाप्नोति सेतु स्नायी नरो यथा

ఇతరుల వద్ద అడిగి ధనం సంపాదించి దానిని సేతు-స్నానానికి వినియోగిస్తే, అతడూ సేతులో స్నానం చేసిన మనిషిలాగే అదే ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 106

ज्ञानेन मोक्षमभियांति कृते युगे तु त्रेतायुगे यजनमेव विमुक्तिदायि । श्रेष्ठं तथान्ययुगयोरपि दानमाहुः सर्वत्र सेत्व भिषवो हि वरो नराणाम्

కృతయుగంలో జ్ఞానంతో మోక్షం లభిస్తుంది; త్రేతాయుగంలో యజ్ఞమే విముక్తిని ఇస్తుంది. ఇతర యుగాల్లో దానమే శ్రేష్ఠమని చెబుతారు; అయితే అన్ని యుగాల్లో సేతు పరమ వైద్యునివలె మనుష్యులకు వరం.