व्र॒तं कृ॑णुता॒ग्निर्ब्रह्मा॒ग्निर्य॒ज्ञो वन॒स्पति॑र्य॒ज्ञिय॑: । दैवीं॒ धियं॑ मनामहे सुमृडी॒काम॒भिष्ट॑ये वर्चो॒धां य॒ज्ञवा॑हसᳪ सुती॒र्था नो॑ अस॒द्वशे॑ । ये दे॒वा मनो॑जाता मनो॒युजो॒ दक्ष॑क्रतव॒स्ते नो॑ऽवन्तु॒ ते न॑: पान्तु॒ तेभ्य॒: स्वाहा॑
vratáṃ kṛṇutāgnír brahmā́gnír yajñó vanaspátir yajñíyaḥ | daivī́ṃ dhíyaṃ manāmahe sumṛḍī́kām abhíṣṭaye varcó-dhāṃ yajñávāhasaṃ sutī́rthā no asád váśe | yé devā́ manojātā manoyújo dákṣakratavas té no ’vantu té naḥ pāntu tébhyaḥ svā́hā
వ్రతాన్ని (పవిత్ర నియమాన్ని) స్థాపించండి. అగ్ని బ్రహ్మ; అగ్నియే యజ్ఞం; వనస్పతి యజ్ఞయోగ్యుడు. మేము దైవీ ‘ధి’ (దివ్య బుద్ధి/ప్రేరణ)ను ధ్యానిస్తాము—అత్యంత కృపామయిని—అభిష్ట ఫలార్థం; ఆమె తేజోధామం, యజ్ఞవాహిని; సుతీర్థా (శుభ తీర్థములు గలది) మా వశంలో మా మధ్య ఆసీనమగుగాక. మనోజాతులు, మనోయుజులు, దక్షక్రతువులు అయిన దేవులు మాకు అవన్తు; మమ్మల్ని పాంతు. వారికి స్వాహా.
व्रतम् । कृणुत । अग्निः । ब्रह्म । अग्निः । यज्ञः । वनस्पतिः । यज्ञियः । दैवीम् । धियम् । मनामहे । सुमृडीकाम् । अभिष्टये । वर्चः-धाम् । यज्ञ-वाहसम् । सु-तीर्थाः । नः । असत् । वशे । ये । देवाः । मनः-जाताः । मनः-युजः । दक्ष-क्रतवः । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । पान्तु । तेभ्यः । स्वाहा ।