Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 17
अ॒यं प॒श्चाद्वि॒श्वव्य॑चा॒स्तस्य॒ रथ॑प्रो॒तश्चास॑मरथश्च सेनानीग्राम॒ण्यौ॒ । प्र॒म्लोच॑न्ती चानु॒म्लोच॑न्ती चाप्स॒रसौ॑ व्या॒घ्रा हे॒तिः स॒र्पा: प्रहे॑ति॒स्तेभ्यो॒ नमो अ॑स्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ayaṁ paścād viśvavyacās tasya rathaprotaś cāsamarathaś ca senānīgrāmaṇyau | pramlocantī cānumlocantī cāpsarasau vyāghrā hetiḥ sarpāḥ prahetiḥ tebhyo namo astu te no ’vantu te no mr̥ḍayantu te yaṁ dviṣmo yaś ca no dveṣṭi tameṣāṁ jambhe dadhmaḥ
ఇది (పశ్చిమ/వెనుక) విశ్వవ్యచా—సర్వవ్యాపి; ఆయనకు రథప్రోత మరియు అసమరథ—ఈ ఇద్దరూ సేనానీ, గ్రామణీ. ప్రమ్లోచంతీ మరియు అనుమ్లోచంతీ—ఈ ఇద్దరు అప్సరసలు; వ్యాఘ్రాలు (పులులు) ఆయన పశువులు (గణం); హేతి (అస్త్రం), సర్పాలు, మరియు ప్రహేతి (ప్రక్షిప్త అస్త్రం) (ఆయనవే). వారికి నమస్కారం అగుగాక. వారు మమ్మల్ని రక్షించుగాక; మాపై కరుణ చూపుగాక. మేము ఎవరిని ద్వేషిస్తామో, ఎవరు మమ్మల్ని ద్వేషిస్తారో—వారిని వీరి దవడల్లో ఉంచుదుము.
अ॒यम् । प॒श्चात् । वि॒श्व-व्य॑चाः । तस्य॑ । रथ-प्रो॒तः । च । अ-स॑म-रथः । च । सेनानी-ग्राम॒ण्यौ॒ । प्र॒म्लोच॑न्ती । च । अनु॒म्लोच॑न्ती । च । अ॒प्स॒रसौ॑ । व्या॒घ्राः । हे॒तिः । स॒र्पाः । प्र-हे॑तिः । तेभ्यः॑ । नमः॑ । अस्तु । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । मृडयन्तु । ते । यम् । द्वि॒ष्मः । यः । च । नः । द्वेष्टि । तम् । एषाम् । जम्भे॑ । दध्मः